رواية ليالي الغول اقتباس من الفصل الأخير بقلم لوجي احمد

 رواية الاعمى (الجزء الثاني)الفصل الحادى وعشرون والثانى وعشرون والثالث وعشرون  بقلم ليلةعادل

رواية الاعمى (الجزء الثاني)الفصل الحادى وعشرون والثانى وعشرون والثالث وعشرون  بقلم ليلةعادل

```*~الحزء التانى

من روايه الأعمى2

بقلمى ليلةعادل ❤️🌹✍️*~```

حلقه واحد وعشرون

غرفه نوم اميره ومروان  بالفندق 12 م

تقف اميره فى منتصف الغرفه وعلى ملامح وجهها الخجل يقترب منها مروان  

مروان : مبروك

اميره : الله يبارك فيك 

مروان : يمسكها من ايدها وبسعاده وحب ينظر لها ... انا مش مصدق حاسس انى بحلم اخيرا ، يييا انتى متتصوريش انا بحلم باليوم ده من امتى

اميره : مش قدى  ده انا بقالى استنى كدا 3 ثاوى  4 جامعه 4 جوزك وعملياتك  سنتين بقنع فيك وسنه بقنع فى بابا  يبقى المجموع يالهووووى 15 سنه ههههههههههههههههههههههه ينهار ده انا يتعملى تمثال 

مروان : انتى تانى بارقامك دى ياستى متحسبيش اللى فات احسبى من وقت معرفتك

اميره : يبقى سنتين  قبل ان تكمل كلامها يقطعها

مروان : احنا هنقضى اليوم كله نحسب ولا ايه

اميره : ايوه هو انت فاكرنى حلمت حلم واحد دول كانو كتير كل مره بطريقه

مروان : يبقى احكيلى 

اميره : احكيلك ايه؟

مروان : حلم من احلامك

اميره : لا

مروان : خلاص احكيلك انا

اميره : ماشى 

مروان : اقلع بس الجكيت عشان الجو حر .. يخلع الجكيت ويرمى على الفوتيه ..يقترب منها... حلمت بقا اننا كنا بلاوضه بتعتنى زى كدا 

اميره : امممم

مروان : وانا قربت منك كدا وحطيت ايدى على وشك كدا .. يضع يده على وجهها  يمررها  برومانسيه .. بعدين قربت منك كدا   يقرب وجه لوجهها  قبل ان يقبلها تضع يدها على فمها وتبعتد .... ايه ده  مكنش فى حلم

اميره :  لا انت حلمك شكله قليل الادب مش عايزه اسمع حاجه

مروان : طب خلاص احكيلى حلمك  بس هو انا كنت مؤدب ولا ايه لا ازعل

اميره : نص نص ... بص انا كنت وقفه عند التسريحه كدا..كنت بقلع الطرحه  انت جيت وقفت ورايا وحضتنى

مروان : لا استوب انا بحب الحكى يبقى عملى  روحى اقفى عند التسريحه  يلا يلا

اميره : تذهب وتقف عند التسريحه وتتحدث وهى معطى لمروان ظهرها ... طيب اهو وقفت  كنت بقلع طرحتى كدا وانت وقفت ورايا وحضتنى

مروان : يضمها من الخلف ويقرب وجه من رقبتها .. كدا

اميره : تلتفت له .. هو مش بظبط بس اممم بعدين حطيت ايدك على خدى 

مروان : كدا

اميره : اممم

مروان : وبعدين

اميره : بوستنى من خدى

مروان : يقبلها من خدها بعشق .. كدا

اميره: تبتلع راقها  امممم

مروان : وبعدين

اميره : بس

مروان : بس ده انا ارمى نفسى من الشباك قال بس

اميره : اعملك ايه هو الحلم خلص كدا

مروان : ينظر لاميره بخبث ..اميره كملى الحلم

اميره : ما خلاص هو كدا بس

مروان : انتى هتكملى ولا احكى انا حلمى  وعملى على طول

اميره : لالالا انت بتصدق هكمل براحه عليا  استنى

مروان : انا مستنى بصى هقولك فكره حلوه  انتى تخيلى نفسك  انا وتقمصى شخصيتى واحكى عشان  الكسوف يخف

اميره : فكره حلوه

مروان : يلا

اميره : طيب استنى بقى تروح تقف على سرير

مروان : ده ليه ده 

اميره : عشان فرق طول

مروان :  يقف امامها ماشى يلا  يضم شفيفه

اميره :  انت عامل كدا ليه

مروان : بساعدك 

اميره : لا خليك عادى

  تقترب وجهها منه بخجل مع تردد كان مروان ينظر لها بعشق كان يقرب وجه اكثر لها مع استماع لدقات قلب اميره يلف مروان يده حول خصرها مع نظرات كلها عشق وشغف يقرب شفايفه لشفايفه كاد ان يقبلها يطرق احد الباب تفوق اميره على دقاقت الباب  تذوق اميره مروان و تنزل من على سرير بسرعه 

اميره : الباب بيخبط

مروان : يقربه اليه سيبه سيبه يحاول ان يقبلها

اميره : مروان اوعى الباب بيخبط ممكن يكون حد مهم

مروان : بغضب ... اكيد حد معندهوش دم . انا مش هفتحله الباب بس وهفتح دماغ خليكى هنا 

اميره : طب يلا بطل دلع

مروان : يروح يفتح الباب وهو متعصب .. انت يا قليل    (يتفاجى بخالد)

مروان : بستغراب شديد يبتلع رايقه دكتور خالد!!

خالد : بابتسامه.. اسفه عارف انى جيت بوقت مش قد كدا بس قولت الحقكم

تسمع اميره صوت الاب تذهب اليه وهى تحمل فستنها اميره بابتسامه تعدى من تحت ايد مروان مع نظرات مروان لها بتعجب

اميره : بابا تعال ايه مفاجاه حلوه دى

خالد : لا انتم اللى هتيجوا معايا

مروان : بستغراب ..نيجى معاك   !  نيجى مع حضرتك فين ؟

خالد : عملكم حفله صغيره كدا يارب تعجبكم

مروان : دلوقت مينفعش تتاجل لبكره

خالد : معلش يا دكتور عشر دقائق يلا انا مستنيكم

اميره : ثوانى وهاجهز

تدخل اميره داخل الغرفه ترتدى حزاء فرحها مع نظرات تعجب من مروان

مروان : فى وثوانى لبستى 

اميره : يلا انت كمان 

مروان يقترب منها ويلف يده حولين خصرها يقربها  اليه بنظرات حب .. طب ما تيجى نكمل الجزء الاول من الحلم وننزل يعنى 5 دقايق يلا ها يحاول ان يقبلها تبتعد عنه 

اميره : بطل بقى  يلا هنتاخر على بابا

مروان : يمسكها مره اخره ويحاط يده حولين خصرها يقربه منه جدا واثناء تحدثه معها كان وجه قريب جدا جدا من وجهها برومانسيه وعشق ..ده الجزء لاول بس متفهميش غلط مش هاخرك بعدين فيها ايه لو اتاخرنا عادى هيفهم ويخلى عنده احساس ويمشى ويحرمنى

اميره : تزوقه براحه ..بطل بقى شغل المراهقين ده يلا هنرجع تانى هنروح من بعض فين

مروان : مراهقين ماشى ..يجيب الجاكيت البدله ويرتديه وهو مضايق  اهو جهزت

اميره : طب انت بتتعصب عليا ليه انا مالى

مروان : يلا خلصى عشان دقيقه كمان والله لو الفندق اتهد علينا ما هخرجك بره لاوضه ... طب ممكن ماتضحكيش

اميره : ههههههههههههه مضحكش كمان  

مروان ايوه مضحكيش ...يفتح مروان الباب .. اتفضلى يا هانم اما نشوف اخرتها مع ابوكى ايه

احد قاعات الصغيره بالفندق

يدخل مروان واميره ومعهم خالد وهم يمسكون يد بعضهم  يتفاجئوا بوجود   منير  وزجته وفريده وكريم وزوجته وياسمين ونور وحمزه وادهم

خالد : مفاجاه مش كدا  انا عارف  ان وجود ادهم  مش محبب بس انا قولت لازم كل ابطال  القصه يحضرو ، كل واحد كان واخد دور بقصتكم لازم يحضر الحفله , كان نفسى  مدام ماجى تحضر بس مش مهم كفايه اللى موجود ..ينظر لاميره بابتسامه.. اميره بنتى الجميله  اللى ناس كتير بتحسدنى على اخلاقها وجمالها والمكانه العلميه اللى بقت فيها.  مبسوطه انك اخيرا حققتى حلمك بقيتى مع الراجل اللى مجننانه بيه من ثانوى  ,.. ينظر لمروان .. انت متعرفش يا مروان كانت مهوسه بيك ازاى كانت بتعمل كل حاجه عشان تلفت نظرك وانت مافيش ولا هنا

مروان : اكيد ربنا كان عنده حكمه فى كدا انى اعرف اميره بوقت معين يمكن لو كنت عرفتها زمان مكنتش عرفت احافظ عليها

خالد : صح.. ينظر لاميره .. ميرو مبسوطه يا حبيبتى   اتجوزنا اللى بنغير شكلنا عشانه كل شويه , ونقطع شرايينا عشانه , ونعلق حبل مشنقه حولين رقابينا , ونكسر قلب واحد كل ذنبه انه حبنا 

اميره : ايه لازمتها الكلام ده دلوقت

خالد : لانى مش مصدق ان بعد العمر ده كله ان  فريده  تكذب و تتواطأ معاكى للضغط عليا لاجوزك من الشى ده  , بس للاسف تميثلكم كان فاشل وقدرت اعرف بسهوله انه تمثيل 

اميره : هو حضرتك بتتكلم عن ايه

خالد : انتى لسه مستمرة انك  تستخفى بيا ما خلاص كذبتكم اتكشفت وعرفت كل حاجه

فريده : خالد مش وقته بعدين العاتب مش النهارده

خالد : بالعكس ده انسب وقت عارفين ليه لان من  لحظة كتب كتابك و انا معتبرها شهاده وفاتك  من اللحظه دى انا بنتى ماتت ، ولا كلمه واقسم بالله  لو انتى ولافريده ولا حد من اخواتك فكر يكلمك او تكلميهم امك دى هتكون طالق باثلاثة  يلا اثناء كلام خالد كان الجميع فى حاله صدمه

اميره : بصدمه وعيون تملاها الدموع   ....بابا لا ارجوك متعملش فيا  كدا

خالد : بشده  ...امسك مراتك يا دكتور ده يمين طلاق   يلا واقفين ليه يمشى خالد قليلا نحو الباب   

 تترك اميره يد مروان وهى تبكى  بشده  وتنهار من البكاء ..  اوعه ...  تجرى على الاب ...  بابا عشان خاطرى متعملش فيا كدا , يزقها على الارض تمسك من رجله تحاول ان تترجاه وتتوسل اليه ان يتراجع عن موقفه ..

اميره ..بابا عشان خاطرى ارحمنى  ابوس رجلك  تبوسه من رجله .. عشان خاطرى  متعملش فيا كدا ارجوك ... تقف وتذهب الى الام لكى تتوسل اليها ... ماما قولى حاجه   ردى عليا قولى حاجه  اعملى حاجه بقى كفايه ,اعملى  حاجه متقفيش سكته كدا مينفعش تسكتى دلوقتى قولى حاجه اى حاجه ابوس ايدك ... تقبله من ايدها .. الام تبكى تزق ايدها لا تعرف ان تتحدث معها   بسبب يمين الطلاق  تحاول اميره  بجميع الطرق ان تقف الجميع لكن الجميع لا يعرفوا  ان يفعلوا شى بعد حالفان خالد على فريده كان مروان  فى حاله صدمه يقف غير مستوعب الذى حدث ينظر الى حبيبته و زوجته وهى تنهار  ثم تذهب اميره الى مروان لتترجاه هو الاخر ان يفعل اى شى  

اميره ..تبكى بهستيريه مروان  اعمل حاجه وقفهم ونبى انت واقف كدا ليه  اعمل حاجه تنظر للاب ..تجرى وراه مره اخره  لتوقفه  بابا  استنى  متمشيش  ماما كريم

تجرى على ادهم

اميره : ادهم كلمه هو بيحبك قوله حاجه ينظر ادهم لها وعينه مليئ بدموع

تجرى مره اخرى على الاب

اميره : تمسك من ايده يزقها على الارض تمسك من رجله هو يمشى يشدها معه مش هسيك تمشى  غير لما تسمحنى

خالد : بشده .. مش هقولك تانى امسك مراتك يا دكتور مش عايزين فاضيح  يفك رجله من ايدها و يخرج الاب معه الام واخواتها للخارج  تجرى اميره تلحقهم لكن مروان يمسكها من دراعها بشده

اميره : اوعى مش هينفع اسبهم يمشوا 

مروان : مش هينفع تروحى وراهم خلاص معدش ينفع

اميره : تحاول انت تفك ايدها.. بقولك اوعى سبنى اوعى

 تحالول ان  تنزع يد مروان بجميع الطرق مش عارفه  ثم تنظر امامها الى والدها والدتها واخواتها وهم يذهبون وتتلاش روائيتهم  ببطى  يزداد بكائها وانهيارها بصوت مكتوم

اميره : بابا ليه , ليه عملت كدا  ليه ..  تاخذ نفسها تتذكر كلام والدها  ثم يغم عليها 

احد مستشفيات القاهره12م

 يقف كل من مروان ة نور وحمزه وادهم ومنيرولبنى  فى الخارج امام غرفه الراعايه المركزه  والكل على ملامحه الحزن والصدمه  يخرج الدكتور من الغرفه يجرى الجميع عليه

الدكتور: عندها جلطه بقلب وانهيار عصبى  

نور : يعنى   ايه هتبقى كويسه ولا لا

دكتور : ان شاء الله احنا مدينها مهدئ ونايمه واضح انها اتعرضت لصدمه نفسيه حاده

ادهم : هنقدر نشوفها امتى

دكتور : بكره هحدد  ممكن تروحه وجودكم مالهوش داعى  الف سلامه عن اذنكم

مروان : منير خد لبنى و رواحها وانتم كمان روحو انا معها

حمزه : محدش فينا هيمشى غير لما يطمن على اميره

منيره : انتم عندكم طفله صغيره عشان خاطرها تعالو الصبح

نور : انا مش همشى غير لما اطمن عليها مابقاش ليها حد غيرنا خلاص, تصمت قليلا وبعضب ..انا هموت واعرف ازاى  انكل خالد يعمل كدا تنظر لمروان بعيون كلها غل وكره .. انت سبب بكل ده  , انت سبب بكل شى حصل الاميره علاقه فاسده مؤذيه , مخدتش منك غير الاذه وبس

حمزه  : بس يا نور مش وقته

نور : بشده وغضب ..لازم يعرف انه سبب بكل البلاوى دى , من اول ما كانت هتنعدم   وقطعت شريينها   بسببه , لحد ما بسببه خرب بيت مبنى على الحب والاحترام  من اكتر 33 سنه , انا اول مره اشوف انكل خالد

 بالقسوه دى  انت بسبب خسرت اميره اهلها كلهم  ودلوقتى بين الحياه والموت ياخى افهم بقى علاقتك بيها بتاذيها وبس كفايه بقى

ادهم : يقترب منه ... نور مش هينفع اميره تعبانه جوه

نور : سبنى  يا ادهم انا قرفانه

مروان : انتى عندك حق بكل كلمه يا نور بس ممكن ناجل الخناق والعتاب لحد لما اميره تقوم بسلامه

ادهم : حمزه خد نور ومشوا اسمع الكلام خدها ومشى

حمزه: انت هتقعد

ادهم : لا همشى هو اصلا مش طيقنى روح بس نور  وهاديها

ياخذ حمزه نور  ويغادره ثم يقترب ادهم من مروان 

ادهم : انا همشى بكره هاجى اطمن عليها لو مش عندك مانع كان نفسى اقعد لكن متاكد ان وجود مش مرحب بيه   خليك جنبها اميره محتجالك اكتر من اى وقت لازم تطمنها ان كل اللى حصل ده هيتحل

مروان : ان شاء الله

يرحل الجميع ويبقى مروان ومنير  يجلس منير  بجوار مروان

مروان : وحلها ايه مره دى يا صحبى

منير : كل مشكله وليها حل تقوم بسلامه  وان شاء الله هتتحل

مروان : عارف انا نفسى فى ايه

منير :ايه

مروان : بغل وكراهيه ... اجيب مسدس وفرغه كله بقلب ابوها  انا عمرى معرفت كلمه كره بس فعلا انا بكره ازاى تهون عليه بنت يكسر قلبها كدا يوم فرحها ازاى

منير : انت  كنت المقصود مش هى

مروان : عارف عشان كدا جالى بعد مطلعنا على طول  , مش فاهم بيفكر ازاى  , انا مغلول منه جويا نار يا منير نار لو جابو طفايات العالم كلها مش هيطفوها

منير : اهدى وتماسك لان اميره محتجالك اكتر من اى وقت , انت شايف اهو صفصفت علينا مابقاش ليها غيرك  الكل تخلى يا صحبى

مروان : يتنهد  يارب

شقه د / خالد  12 م

خالد يجلس على كنبه يخلع الحزاءه  بلا مبالاه

فريده : بعضب وصوت عالى .. انت ازاى تعمل كدا فى بنتك انت اتجننت تحلف عليا انا بطلاق مش حرام عليك هانت عليك  ايه جبروت ده 

كريم : بضيق بابا اللى انت عملته ده مينفعش  ابدا

خالد : مش عايزه تقولى حاجه  انتى كمان يا استاذه ياسمين

ياسمين : انا هكلم اميره  يا  بابا مش هتخلى عنها وانا مش موفقه على اللى انت عملته انت ضيعتنا كلنا

خالد :  بهدوء ومكر ...انا ماجبرتش حد على حاجه انتم  مخيرين .. يقف يقترب من فريده وبضحكه خبث وسخريه .. فريده عايزه تروحى لبنتك اتفضلى انا مش مسكك ولا انتم , انتم اللى اخترته تبيعه اختكم  وتاجو معايا

فريده :على اساس انك محلفتش عليا بطلاق 

خالد : بظبط انا خيرتك بينى وبين بنتك انتى اخترتينى مش ذنبى , حبيبتى انتى مخيره انتى والادك  عايزين تكلموها امكم  هتبقى طلاق , وانا اعتبرونى موت  وانتى كمان حبه تكلمى بنتك اتفضلى الباب يفوت جمل , بس خدى معاك شنطتك , اوعوا حد يبصلى انى راجل شرير  انتم اخترونى وبعتوها برخيص , اوعو حد يعلق عليا حبل اختيارته ..ده عيقاب بسيط للى عملتيه يافريده عشان تبقى تكدبى وتشتركى مع بنتك فى بمسرحيه بايخه   اتمنى تتعلمى من اخطائك  انا داخل انام

فريده : تبكى بحرقه ... حسبى الله ونعم الوكيل حسبى الله ونعم الوكيل

يدخل خالد الغرفه ويجلس على السرير  يسرح قليلا

فلاش باك

شقه اميره 10 م

يفتح خالد باب الشقه بالمفتاح كانت تجلس فريده فى الراسبشن على كنبه تشاهد التلفزيوان  على احد افلام العربى القديمه

خالد : مساء الخير ازيك يا ست الكل

فريده : تلتفت بابتسامه ..الحمد الله

خالد : اخيرا شفتك

فريده : اعمل ايه فى بنتك عايزه كل حاجه

خالد : جبالها كل اللى نفسها فيه هى فين

فريده : مع  نور جوه بوضتها خليها تبعد عن ودنى طول ما هى قعده عايزه كذا   وعايزه ده  و نسينا نجيب ده فظيعه

اميره : انا جايبلها السندوتشات اللى بتحبها  هدخلهالها والبس وجاى اقعد معاكى

غرفه اميره

قبل ان يطرق خالد الباب يسمع كلام اميره مع نور

اميره : ها كاتبتى  

نور :  اه بس  روب ايه اللى بريش اللى عايزه تجيبه رجاء الجداوى انتى

اميره : بحبه بعدين حلمى من زمان كنت بتخيل انى بلاعب مروان بريش هههههههه بعدين يجرى ورايا

نور : هههههه طيب ياختى حاجه تانى

اميره : لا خلاص ...يييا يا نور مش مصدقه ان فاضلى اسبوع واتجوز  دكتور مروان عزت اللى كان بيكهربنا فى امتحاناته اللى فضلت سنين اتمنى يقولى ازيك يا اميره  دلوقتى مش هيقولى ازيك بس ده هيقولى بحبك وبموت فيكى هتجنن

نور : ها ها مش اتجننتى فعلا  بس اهدى بدل ماتتهبلى كمان ويطفش 

اميره : ده انا موت والله لسه مش مصدقه ومصحف ان بابا وافق ، لا كمان  وافق بطريقه الهبله دى يارتنى عملت كدا  من زمان  ولله لو اعرف كنت انتحرت وبجد ومش تمثيل، بس الحمد الله ماما قدرت تفكر فى الفكره دى بالوقت المناسب

نور: طب خدى بالك لحسن تقعى بلسانك قصاده  ويعرف انك كنتى بتمثلى انك انتحرتى 

اميره: ربنا يستر

نور: يلا بقى ملاينى الناقص من ميكاب

يطرق  خالد الباب ويدخل

اميره : بابتسامه تقف وتذهب له حبيبى حمد الله على سلامه

نور : ازيك يا بابا

خالد : الحمد الله ها جبتى كل حاجه نقصه

نور : فضلها روب ابو ريش ههههههههههههههه

اميره : ظريفه

خالد : جيبى ريش وجيبى فور وكل اللى عايزه امسكو  كلوا كدا بعدين كملوا اللى بتعمله

اميره : شكرا يا خالود

يخرج خالد

نرجع تانى لمشهد خالد وهو يجلس على السرير ويتحدث مع نفسه بصوت داخلى

خالد : انتى اللى خترتى تكدبى عليا وتستغفلينى يبقى لازم تتحسبى على اختيارك

(الاحداث الحاليه  الاحداث التكمليه لمشهد  بتاع الحلقه لاول لما اميره كانت بالمستشفى عشان الناس ماتهش ركزووووووووو)

احدى مستشفيات القاهره 

غرفه اميره

مازلت تقف اميره امام الدولاب تتذكر كل شى حدث معها خلال السنه ونص التى مرت سنه ونص ملئ بلحب والاحزان والدموع والابتسامات تقف واميره امام الدلاب وهى تنظر الى فستنها الابيض الذى تحول الى اسود بندم وحزن  وهى تبكى فقد خسرت شيأ كبيرا جدا لكى ترتدى هذا الفستان  

لكن ماذا ستفعل اميره هل ستستلم للاكتئاب  ام ستاعيش حياتها مع مروان مثل ما تمنت وحلمت  وكتبت بمذكراتها سنعرف

_يدخل مروان مع دكتور

الدكتور : ده احنا بقينا حلوين وبنقف اهو

اميره :  تمسح اميره دموعها سريعا قبل ان يلاحظها احد  وتلتفت له .. الحمد الله قوله عشان يصدق

الدكتور : يقترب منها  ... دكتور مروان قالى  انك  عايزه تسبينا وتمشى

اميره :  مش بقيت كويسه 

الدكتور : انتى اصلا زى الفل  انا ممكن  اكتبلك خروج بس

 توعدينى تاخدى الادويه بنتظام 

اميره : حاضر

الدكتور : فى دواء مهدئ هتاخديه عند حاجه بس مفهوم

اميره : متاخفش انا بتعت علم نفس  فهمه كويس الاضرار

الدكتور : حمد الله على سلامتك  .. ينظر الى مروان ..انا هاروح اكتبلها اذن الخروج

مروان : اتفضل

يخرج الدكتور الى الخارج  يقترب مروان من اميره وهو يبتسم يمسك ايدها يقبلها منه انا خليت فاطمه تجبلك لبس 

اميره : تمام ممكن تطلع بره عشان اغير هدومى

مروان : مش عايزه مساعده

اميره : متشكره

يخرج مروان للخارج كان بنتظاره منير

منير : ايه يا مروان هتخرج اميره دى لسه تعبانه

مروان : دكتور قالى  الافضل انها تروح  هى محتاج  هدوء وراحه نفسيه تبعد عن اى ضغط عصبى 

منير: بس بردو  هنا افضل

مروان : ماتخفش انا هاخد بالى منها  هتبقى تحت عينى  , انا هاخدها على شقه دلوقت بقولك انا جازه مفتوحه

منير : متخفش سيبك من الشغل المهم تبقى جنبها  

تفتح اميره الباب الغرفه وتخرج منها

منير : بمزح ينظر لها  لالالا هو فى حد يبقى حلو كدا بعد الانهيار العصبى ، ده لو على كدا اضرب لبنى علقه وجبلها انهيار ترجعلى قمر كدا

اميره : لو اللى انت بتقوله دى معاكسه يبقى انت فاشل اوى يييع يعنى

منير : بسخريه .. مروان مبروك   ام لسان ونص رجعت بسلامه

اميره : ممكن يلا بقى نمشى  ممكن حد يجيب شنطه

منير : روحه انتم وانا هاجبها واقفل الحساب وجاى وراكم

مروان :  ماشى يا حبيبى

شقه مروان القديمه  1م

يدخل مروان  مع اميره الشقه  وهو يحمل حقيبه ملابسها وتخرج فاطمه من المطبخ على صوت دخول مروان واميره ووتسير نحوهم بفرح 

فاطمه : حمد الله على سلامه حمد الله على سلمتك يا حبيبه قلبى , تقترب منها تقبلها من خدها ... متزعليش  اوعى تزعلى نفسك يا حبيبتى  , والله كل حاجه هتبقى  زى الفل وهتعدى  الضفر ما يطلعش من لحمه ابدا  ,   هتقولى دادا فاطمه قالت , يومين   وربنا هيجمع شملكم تانى  بس قولى يارب

مروان : خلاص يا فاطمه

اميره : متسبها هى عندها حق دعواتك يا دادا

فاطمه : دعيلك يا حبيبتى  ربنا  يحنن قلب خالد عليكى يارب  بصى بقى انا عرفت من مروان انك بتحبى الباشمل وورق عنب عملتك الاتنين  خشى غيرى هدومك وخمس دقايق والغداء هيكون جاهز

اميره : معلش يا دادا انا مش جعانه دلوقت محتاج ارتاح وانام

فاطمه : ياحبيبتى لازم تاكلى 

اميره : معلش سبينى براحتى

مروان  : خلاص  يا فاطمه سبيها  على راحتها

اميره : انا هدخل انام عن ازنكم   تركهم وتذهب الى غرفة النوم  تغلق الباب

تدخل اميره الى غرفتها وتنظر حوليها بياس وخيبات امل  ثم تقف امام المرايه تنظر الى وجهها البهتان الحزين تتذكر  ليلة زفافها بابتسامه بعد لحظات قليله تتذكر موقف والدها تغرق الدموع عيونها وجهها  فاتقوم بمسحه والتقاط انفاسها   ثم تقوم  بخلع قميصها  واثناء فكها زاراير القميص يفتح مروان الباب الغرفه عليها دون طرقه

اميره : بسرعه تغطى صدرها و بغضب ..  ايه ده 

مروان : اسف اسف ...  يغلق الباب بسرعه

بعد تبديل اميره ملابسها تفتح الباب   كان يقف مروان امام الباب منتظر اميره ان تنتهى من تبديل ملابسها

اميره :  ممكن تتفضل

يدخل مروان الغرفه

اميره : بقل زوق تقف امامه  .. هو بابا وماما ماعلمكش وانت صغيره  تخبط على الباب قبل متدخل

مروان : لا علمونى  بس مكنتش عارف ان مفروض اخبط على مراتى الباب قبل مدخل

اميره : لا لازم تخبط ده الزوق 

مروان : عندك حق انا اسف

 يتركها ويقف عند  غرفه خلع ملابس يخلع بدله فرحه التى مازل بها من الليلة المشؤمه

اميره : انت بتعمل ايه  تعطى ظهرها

مروان : بغير هدومى

اميره : هو مينفعش تغير هدومك فى توليت

مروان : حاضر هدخل  وبالمره اخدلى شور لانى حاسس انى عفنت

 تتركه وتنام على سرير  ويدخل مروان الحمام لياخذ حمام ساخن وبعد الانتهاء يرتدى مروان  ملابس بيت تيشرت وبنطلوان ويخرج  وينام  بجانب اميره على السرير  على ظهره

مروان : يتنهد وبصوت متعب مرهق ..تعبان جدا عارفه بقالى 3 ايام متقدش طعم النوم حاسس انى هنام لمده شهر ...يلف جسم لها ويقرب وجهه من راقبتها ويضمها اليه   تشعر اميره بقشعرينه  ... ييا مش مصدق انى وخدك بحضنى كدا

اميره : تبتلع رايقها  .. بضيق .. مروان ممكن توسع شويه اصلى مش واخده ان حد ينام جنبى كدا ويلازق فيا كدا

مروان : حاضر تحبى اروح انام بره

اميره : لا خليك تصبح على خير

مروان : وانتى من اهلوا

بعد ساعات من النوم  تبداء اميره بتفتيح عينها تتفاجى بنومها بحضن مروان  تبتعد عنه بسرعه  وتنهد وتذهب لخارج الغرفه...بعد فتره من الوقت  يقوم مروان بوضع ايدها عليها   لكنه لا يجدها بجانبه يتحسس السرير بيده ثم يفتح عينى يتفاجى انها ليست بجانبه ينهد وبلهفه ينظر حوله لا يجدها  ثم يخرج للخارج  يجدها تجلس على كنبه الراسبشن تشاهد التلفزيون وتمسك بايدها مج وتشرب نسكافيه

الراسبشن ٥م

مروان : بنوم  انتى صحيتى امتى

اميره : من شويه

مروان : يجلس بجورها ..تعبان جدا حاسس انى مانمتش

اميره : روح كمل نوم

مروان : تو هقعد معاكى  ماتجيبى حبه من اللى بتشربيه ده ..تعطى المج يشرب قليلا  انتى كويسه

اميره : تعدل نفسها بتجاه وتنظر له .. اممم بقولك هو محدش سال عليا وانا بالمستشفى , كنت فاكره اول مفتح عينى هالقى الكل جنبى  بس لقتنى لوحدى

مروان : نور وحمزه  موجودين على طول  حتى ادهم بياجى  بس بيجوا وقت الزيارات لان ممنوع  

اميره : طب اخواتى و ماما

مروان :  يعدل نفسه وينظر لها .. محدش عارف انك بالمستشفى

اميره : انت ماقولتلهمش ليه

مروان : اقولهم ازاى انتى نسيتى ان دكتور خالد حالف بطلاق لو كلمت حد من عندك

اميره :  تتنفخ تمسح جبينها .. تفتكر بابا هيصلحنى

مروان : طبعا يومين بس كل حاجه هترجع زى الاول , واحسن خليك قويه

اميره : تفتكر لو اطلقنا بابا هيصلحنى

مروان : يبتلع رايقه وبرتباك.. اطلقنا ..يعنى  مش مش عارف

اميره : تاجى نجرب

مروان : نجرب ايه؟

اميره : طلقنى ورجع ليهم ولو بابا رفض نرجع لبعض ولا انت مش هترضى ترجعلى

مروان : بلاش الافكار المجنونه دى 

اميره : بنرفزه ...  تانى انت تانى افكار مجنون ما بتحرمش 

مروان : عايزنى اقولك ايه وانتى بتقوليلى طلقنى واحنا لسه متجوزين من4 ايام

اميره : عشان ارجع لاهلى لازم تعمل اللى يريحنى

مروان : انا هعمل اى حاجه غير الطلاق

اميره :  بغضب .. يا سلام طب انا بقى عايزه اطلق 

مروان : مش هطلقك يا اميره  يقف .. مش هطلقك  واعقلى شويه بقى .. 

اميره : تقف تمسك من كتفه بغضب  وقوه  .. على فكره بقى

 قبل ان تكمل كلامها يرن جرس الباب يذهب مروان ليفتح الباب

نور : انا روحت مستشفى قالولى انكم خرجتم

مروان : اتفضلى 

تنظر اميره تجرى عليها تحضنها وتبكى

اميره : شفتى اللى حصلى شفتى

نور : تطبطب على شعرها  ...روقى كدا عادى اهدى مافيش حاجه  

اميره : تعالى ندخل جوه نتكلم لوحدنا

تدخل الى غرفه نومها

غرفه النوم  / تجلس اميره على سرير بجانبها نور

نور : ما كنا اقعدنا باى اوضه تانيه لحسن مروان يضايق يعنى مينفعش

اميره : ليه يعنى

نور: يعنى لسه عرسان مش بيقى لطيف انى ادخل اوضتك كدا فهمتى ممكن يضايق فى رجاله كدا بتشوف ان دى خصوصيه

اميره : يتفلئ

نور: فى ايه مالك انتم لحقته  تتخنقه

اميره : مش عايز يطلقنى

نور : بستغراب  يطلقك !! انتى مجنونه  عايزه تطلقى

اميره  : اه

نور: هو انتى اتجوزتى اساسا عشان تطلقى اوعى تفتكرى ان انكل خالد هياخدك بلاحضان لما ترجعيله ده مش هيحصل , بابا كلمه و شده معه قاله لو طلقتها منه هتفتحلها باب قاله بنتى ماتت  ,فاهدى الطالق مش هيحل حاجه

اميره : بغضب ..مش طايقه ولا طايقه نفسه حتى,  حاسه انه هو سبب بكل ده ... تصمت قليلا بصوت حزين ... عارفه انا طلعت انانيه اوى, فكرت بنفسى وبس , انى اخد اللى بحبه مش مهم اللى يحصل ,  زمان دلوقتى البيت ايد حريقه بين ماما وبابا وخواتى , انا احطتهم باصعب اختيار  تختار بنتها ولا جوزها ابو اولادها ,  ابوهم اللى رابهم ولا اختهم

نور : لا يا حبيبتى انتى مش انانيه انتى حبيتى زيك زى اى بنت , لكن عقول الناس اللى حوليكى وانا منهم كانت غلط , احنا اللى انانين مش انتى ,   بصى انتى تاخدى مروان وتطلعى على اليونان تقضى شهر عسل  , يابت ايه البوس ده,  ده انتى عروسه

اميره :  بسخريه .. عروسه  

نور : اه عروسه

فيلا حنين 4م

يجلس حنين وادهم فى حديقه الفيلا يشربون عصير كان يبدو على ادهم اضيق وطبعا نحن نعلم السبب 

حنين :  وحشتينى 

ادهم: انتى كمان وحشتنى 

حنين : خلاص خلصت شغل فضتلى

ادهم : كان غصب عنى 

حنين : بس  انت متاكد كان ضغط شغل بس , مش حاجه تانى  , لان كنت بحس انك مضايق

ادهم : اها بكره لما تعشرينى كويس هتعرفى ان لما بكون بضغط شغل بكون كدا

شقه د / خالد 10م

تجلس فريده فى غرفه اميره تجلس على السرير  تمسك صورتها يدخل عليها كريم

كريم : ماما انتى هنا تعالى امنيه حضرت العشاه

فريده : كلوا انتم انا مش جعانه

كريم : ماما منعك للكل مش هيحل المشكله ولا هيخلى بابا يرجع برايه احنا محتاجين نكون اقويه عشان نقدر نكمل

فريده : تبكى ... انا طلعت ام مش كويسه مستهلش انكم تكونه اولادى مستهلش كلمه امى

كريم : يجلس بجانبها .. ليه حضرتك بتقولى كدا حضرتك اعظم ام بدنيا 

فريده : بحزن .. انا اتخليت عن بنتى من غير اى محاوله للمقاومه  ,مقدرتش اقف بوش خالد واقوله لاء  خوفت اضيعكم وبسبب خوفى ده خزلتها زى الكل ما خزلها

كريم : ماما حضرتك كنتى هتعملى ايه او احنا هنعمل ايه , بابا حطنا باصعب اختيار بدنيا  كانهم بيخيارو  واحد محكوم عليه بلاعدام  تحب  تموتى  برصاص ولا بالمشنقه  مع ان  الاتنين موت 

فريده : مكنتش هاكون اول ست تطلق من جوزها بعد سنين بس عشانكم مقدرتش , انت سالت عليها

كريم : طبعا بسال كل يوم نور  وحمزه , حمزه قالى انها خرجت من شويه  بقت كويسه

فريده : انا واثقه انها هتكون كويسه مروان بيحبها مستحيل سيبها تنهار  الوحيد اللى مستحيل يخذلها

 شقه مروان القديمه  8م

عند باب الشقه تقف اميره ومعها نور لتوديعها

اميره : متخليكى وباتى معايا نبعت حمزه يجيب اميره ونسهر للصبح زى زمان فاكره

نور : هجيلك كل يوم  بس مش هيفع ابات 

اميره : انا مش فهمه انتى ليه رافضه

نور : بمزح .. مانا قولتك مش هينفع ابات بقى انتى غبيه ليه ... يعنى هتبقى غبيه وباسه كدا كتير عليا

اميره : ماشى يانور براحتك

يقترب منهم مروان

مروان : خلاص هتمشى متخليكى  باتى معانا

نور : مش هينفع عشان اميره

مروان  : استنى البس وننزل سوى نجبها ايه رايك

نور : بستغراب ...ايه يا خونا  , ايه يا خونا  , انتم مش عرسان جداد ولا ايه ,  ده انا  مشفتش البلكونه غير بعد اسبوعاين ,  كفايه انى قاعده من بدرى معاكم  , يلا سلام خد بالك منها

تفتح الباب تذهب تغادر نور وتغلق الباب خلفها  ينظر مروان الى اميره  بابتسامه

مروان : تاجى نخرج 

اميره : لا ء ..تتركه تذهب الى غرفه نومها  ينظر مروان لها بحزن  وحيره ثم يذهب الى الراسبشن ويجلس على كنبه تخرج اميره من غرفتها هى تحمل صنيه بها كوبايات  تدخل الى المطبخ

_المطبخ

  تجلس فاطمه على كرسى الترابيزه وتقوم بتقطع الخيار عندما  تشاهد اميره وهى تحمل صنيه تقف لتاخذها منها

فاطمه : ماندتيش عليا اجاى اخدها ليه

اميره : عادى يعنى مش مهم 

فاطمه  : نور مشيت

اميره : اه

تسمع صوت مروان ينادى عليها

فاطمه : بعد اذنك اما اشوف مروان عايز ايه

اميره : اتفضلى

تخرج اميره وراه فاطمه حتى تصل الى الراسبشن تقف بجانب الكرسى بجانب فاطمه

مروان : ماما فاطمه ممكن تعمليلى شاى

اميره : وانا كمان

فاطمه  : لا شاى ايه انتم متغدوتش  انا بحضر العشاه,  اتعشوا لاول وبعدين اشربه براحتكم

اميره : لا انا مش جعانه 

فاطمه :بحنان الام .. ياحبيبتى غلط كدا انى محطيش حاجه بوق من الصبح 

اميره : بنرفزه ..اوففف هو انتى ما بتسمعيش الكلام من اول مره ليه , سمعك تقيل بقولك انا عايزه اشرب شاى , يا تفضلى تعمليه مشكوره  , يا اعمله بنفسى , على فكره عادى انا كدا كدا مش واخده على حد يخدم عليا , مكنش عندنا خدامين بالبيت كنت بعمل  كل حاجه لنفسى

فاطمه : حقك عليا يابنتى مقصدش , انا خايفه عليكى حاضر هعملك اللى عايزه  عن ازنكم

تجلس اميره  على كنبه بجانب مروان ثم  تاخذ الريموت من على الترابيزه تفتح التلفزيون يقترب منها مروان  بصوت هادى

مروان : ميصحش اللى عملته ده  ,هى خايفه عليكى انتى فعلا ماكلتيش من الصبح انا كمان مش موافق على اللى بتعمليه ده

اميره :  توافق ماتوافقش ميهمنيش , بنرفزه ..  يخربيت دى كوبايه شاى فكرت اشربها  تصدق انا هسبلكم المكان  وهدخل اوضتى اتخمد

تتركه تدخل لاوضه لكن مروان يدخل خلفها  قبل ان يفتح الباب يتذكر  يطرق الباب ثم يدخل تنظر اميره له بضيق  يقترب منها مروان  

اميره : فى حاجه

مروان : امممم  برومانسيه وعشق .. يتقرب منها يضمها من الخلف ..هو انا قولتك قبل كدا انك بتكونى زى القمر وانتى متعصبه , بس ده يعنى مش معناه ان القمر بتاعى يتعصب كل شويه كدا .. يقبلها من خدها 

اميره : تلتفت له  تنزل ايده  بجديه .. هو انت ما بتعرفش تتكلم وايدك جنبك

مروان : بستغراب ..ايدى جنبى

اميره : بسخريه ..اه جنبك

مروان : بمزح .. لا بعرف  وانا ايدى كدا كدا يقوم مزغزتها

اميره :  بنرفزه .. مروان بس لو سمحت , محبش كدا ممكن تبطل اللى بتعمله ده , مش عايزك تلمسنى يااخى انا حره

مروان : حاضر ممكن تطلعى تتعشى  عشان الادويه اللى بتاخدها 

اميره : لما اجوع هاكل انا هروح اخدلى شور يمكن يهدى اعصابى

مروان : ينظر لها  دون تحدث 

غرفه المياه

تدخل اميره الحمام وتجلس على  البانيو بعض من  الدقائق  تفكر بكلام نور لكن مروان يقوم بطرق الباب عليها

مروان : حبيبى انتى كويسه

اميره : تفتح الحنفيه الدوش .. اه كويسه

مروان : ماشى

اميره : فى حاجه

مروان : لا بطمن عليكى

اميره : انا كويسه

يبتعد مروان من امام الباب وهو منزعج لا يعرف ماذا يفعل لها كى ترجع مره اخره لحالتها الطبيعيه ثم يجلس على السرير ويمسك هاتفه 

تقوم اميره بخلع ملابسها تقوم باخد حمام ساخن لتهدى اعصابها تخرج اميره من حمام وهى تنشف شعرها وترتدى بيجاما ستان طويله تجد مروان  متمدد  على السرير يسمك هاتفه  ينظر لها بابتسامه ويضع هاتفه على كومودينه يمسك ايدها  تجلس اميره على سرير   بجانبه

مروان : تسمحيلى  

تنظر اميره له  و تعطى الفوطه  تعدل نفسها  تجلس امامه  و مروان خلفها ..ويقوم مروان بتنشيف شعرها برقه مع نظرات حب وعشق منه وارتباك  وتوتر من اميره بعد لحظات تحول نظرات اميره للاستمتاع والراحه يقرب مروان وجه لشعرها يقوم بشم رائحته برومانسيه ثم يقوم بملامسته باطراف اصابعه يقترب اكثر الى راقبتها كانت انفاسه تلامس راقبتها ثم يقوم بتقبلها منها برقه ويلف زراعيه حولين خصرها ويقربها منه لكن سرعان واميره تستجمع نفسها  وتقوم وتقف و تنظر لها بغضب

اميره : انت كنت هتعمل ايه ؟

مروان : يقف امامها برتباك ...  مكنتش هعمل حاجه , مكنتش هعمل حاجه اهدى

اميره : والله طب ممكن تطلع بره انا مش حبه وجودك معايا بواضه واحده ومش حبه انك تقرب منى بشكل ده  

مروان : يبطلع رايقه.... حاضر  هعمل  كدا مدام  ده هيريحك

اميره : هيرحنى , هيرحينى  اوى كمان

مروان :حاضر  يقترب منها ليقبلها من جيبنها لكنها ترجع خطوه للخلف كاعلان عن لرفضها لهذا الامر  ينظر مروان لها باسف ويقبض على يده  بقوه و ينظر لها ثم يقول..  تصبحى على خير  عن ازنك ... 

ويخرج للخارج ويغلق  الباب خلفه

تجرى اميره على الباب لكن قبل ان تمسك مقبض الباب تتراجع  تذهب عند السرير وتجلس  تنظر الى كومودينه تجد هاتف مروان الذى نساه تاخذه وتفتحه  تجد ان مروان كان فاتحه على صورهم سوى فى ليلة زفافهم  تبتسم ابتسامه حزينه  تقوم بتقليب بصور وتشاهدها  تضع الهاتف مره اخره على كومودينه وترفع قداميها  على بطنها وتضمها وتتذاكر

احد الكافيهات   ٥م

يجلس مروان واميره  مع مهندس الديكور

مروان :  انا ممكن ادفع الضعف بس الفيلا تكون جاهزه كمان شهر

المهندس : يادكتور التصميمات اللى. الدكتوره عايزها هاتتنفذ مخصوص ليها  فا كل الموبيليا  بتتجهز بالورش  كمان لحد اللحظه دى  الدكتوره مش موضحه  عايزه ايه

اميره : منا قولتك حاجه تكون هاديه  تناسب فيلا على النيل. 

بردو فيها نوع. من الجنان بص  ممكن التابلت اللى معاك

المهندس : اتفضلى

اميره: شايف ده جميل بس لو جبنا نجفه اصغر.   نشيل البروزا  ده ...     الالون تبقى انعم  وصلت

المهندس : تمام 

مروان اتمنى تحاول تحلص بالميعاد 

المهندس :حاضر عن اذنكم

بعد مغادره المهندس

مروان :شكلنا كدا مش هنتجوز فى سنتنا

اميره : ليه

مروان : مافيش حاجه عجباكى بقلنا  ٣شهور معملناش حاجه غير اننا اشترينا الفيلا

اميره : هو انا هتجوز كل يوم يعنى مش لازم اعمل كل حاجه اتمنتها 

مروان : اعملى يا ستى كل اللى نفسك فيه بس خلينا نتجوز بقى بصى  عندى فكره. ايه رايك نتجوز فى شقتى   لحد ما الفيلا ما تجهز

اميره : موافقه بس  تغيرلى اوضه النوم اه متجوزش على اوضه قديمه كمان دولابك صغير وانا هدومى كتير هههههه

مروان : بس كدا انا كنت ناوي اغيرك كل العفش

اميره : لا خلي حلو اصلا شبه زوقى

مروان : منا سمعت كلامك لما قولتلى ما بتفكرش تعزل تجيب شقه على النيل ونصحاه الصبح نسمع فيروز

اميره: اااه فكرتنى بالذى ماضه

نرجع مره اخره لمشهد اميره وهى تجلس على السرير فى غرفتها وتضم قداميها الى بطنها وتبكى بسكون

اليوم  التالى

غرفه نوم  مروان  9ص

ينام مروان على السرير  بعد قليل يبداء ان يفتح عينه ينهد  ويرتدى شبشبه  ويدخل الحمام الذى يكون بممر الغرف ويغسل وجه   ويخرج للخارج  عند الراسبشن .. يجد فاطمه تقوم بتحضير السفره

فاطمه : صباح الفل يا حبيبى 

مروان : صباح الخير اميره صحيت

فاطمه : بحنان الام .. اه  قاعده فى البلكونه  , ونبى روح كلمها خليها تاكل ,مش عايز تفطر كدا غلط عليها مينفعش يا حبيبى بتاخد ادويه

مروان : حاضر حضرى انتى بس الفطار

- البلكونه

تجلس اميره على الكرسى فى البلكونه  وهى سرحانه يدخل عليها مروان  ويقف امامها 

مروان : صباح الخير عامله ايه دلوقت

اميره : تمام

مروان : يلا عشان نفطر سوى

اميره : لا مش ماليش نفس

مروان : يجلس على سن الترابيزه التى امامها  تو انا هفتحلك نفسك

اميره :  حقيقى مش جعان كل انت  متشغلش دماغك بيا

مروان : مينفعش مشغلش دماغى بيكى هخلى فاطمه تجيب الفطار هنا   انا حابب نفطر سوى على النيل زى ما كنت عايزه وهشغلك فيروز كمان خدمه سبع نجوم اهو مالكيش حجه

اميره : تقف اووووف ... بنرفزه.. قولتك مش عايزه اكل وبطل طريقتك دى عشان مش هتجيب نتيجه , المره دى الموضوع مختلف يا دكتور

مروان : يقف امامها وبشده .. انا عارف وفاهم ان الموضوع مختلف, اميرة   انا ممكن اوافق انك تكلمينى باسلوب وحش عادى , ومتخلنيش اقربلك كمان  عادى , لكن اكيد مش هوافق  ولا هسمح انك تضيعى  نفسك اكتر من كدا ,  لازم تاكلى , منعك للكل واللى انتى فيه ده مش هيرجع اللى راح  , اللى انتى فيه ده مينفعش , اميره من فضلك كلى  لو مش عايزه تاكلى معايا ومش عايزنى بشقه كلها همشى  , بس ارجوكى  بلاش تعملى كدا بنفسك   , لانى مش هستحمل اشوفك كدا , استسلامك للاكتئاب وضعفك مش هيحل اى حاجه بلعكس هتتعقد اكتر 

اميره : بقوه وسخريه ... هو فى ايه  , ايه كل ده  مين قالك انى ماكلتش  انا صاحيه من الفجر  لما صحيت عملتلى سندوتشات واكلتها المره جايه هصورلك نفسى فيديو .. وبعدين  شويه وهاكل متقلقش  انا  ما بزعلش من الاكل

مروان : ماشى يا اميره , براحتك  هصدقك ... يقترب منها  بحسم ..بس انا مش هسيبك بارحتك كدا كتير,لانى مش هسمح انك تفضلى بلانهيار و الاكتئاب اكتر من كدا

مركز مروان 10 ص 

احد قاعات المحاضرات  تقوم شهد بلقاء محاضر على الطلبه  بعد الانتهاء  مع حركه خروج الطلبه  ولم  شهد لحاجتها يدخل عليها شهاب

شهاب : عامله ايه

شهد :الحمد الله

شهاب : هتاجى معانا لاميره

شهد : هى مش مسافره 

شهاب : لا عرفت من منير انها مسافرتش هنروح نباركلها جاى ولا

شهد :  ماشى 

شهاب : خلاص هكلمك عشان نتقابل بقولك  وراكى حاجه دلوقت

شهد : لا

شهاب : خلاص تعالى نفطر بره فى مكان على النيل هيعجبك

شهد : لو على حسابك موافقه

شهاب :  يلا يا كحيانه 

شقه مروان11 ص

البلكونه 

تجلس اميره فى البلكونه هى تستمع الى اغانى فيروز  على هاتفها وهى تنظر الى النيل بتامل وتمسك بايدها مج  لكن بعد قليل تسمع صوت خارج من الداخل  تتسع عينها وبملامح عدم تصديق واستغراب .....

```_*الجزء الثاني

من 

روايه الأعمى2

بقلمى ليلةعادل ❤️🌹✍️

*_``` 

الحلقه اتنين وعشرين

شقه  مروان 11 ص

البلكونه 

تجلس اميرة فى البلكونة و هى تستمع الى اغانى فيروز  على هاتفها وهى تنظر الى النيل بتأمل وتمسك بايدها مج  لكن بعد قليل تسمع صوت والدتها فريدة  تتسع عينيها وبملامح عدم تصديق . تغلق الاغانى تضع المج على الترابيزة تذهب  الى الصوت ....

 تجد فاطمه تمسك هاتفها وتتحدث مع فريده وهى تفتح المايك تغلغلت الدموع فى عين اميرة وهي  تقترب اكثر حتى تقف بجوار فاطمة ومروان 

اميرة : بصوت حزين ومكتوم .. دي ماما  ,  ماما وحشتيني اوى  ياماما

مروان : ينظر لها مش هينفع تكلميها ولا ترد عشان اليمين

اميرة : تضع ايدها على فمها تبكى تبلع ريقها  تاخد نفس .. قوليلها يا دادا انها وحشتنى اوى هى وكريم وياسمين  وبابا

فريده: تبكى .. قوليلها هى كمان وحشتنا خليها تاخد بالها من نفسها وتفرح وتسافر متزعلش ابدا مننا  قوليلها انى اسفة اسفة يابنتى لو مكنتش الام اللى تستحقيها

اميره : بدموع قوليلها انى مقدرة اختيارها مش زعلانة منها  ولا منهم انا اللى اسفة انى حطتهم بالموقف ده انتم وحشتونى اوى  اساليها ينفع تفتح كام

فريدة : اه ينفع

تفتح فريدة الكاميرا تنظر اميرة الى كاميرا الهاتف وهو مع فاطمه بشوق مع ملامسة الشاشة باطراف اصابعها .. انا بقيت كويسة لما شفتك

فريده : بدموع  قوليلها يا دادا انى مش هبقى كويسة غير لما اشوف ضحكتها الحلوة  

اميره : دادا اساليها محدش من اخواتى جنبها

فريده : لا .. انا لازم اقفل دلوقتى بس هكلمك تانى يا دادا عى طول

اميره : ماشى  سلميلى عليهم  سلام

فريده  :سلام

تغلق فاطمة الهاتف تاخذ اميرة الهاتف من ايدها وتحضنه وتقبله ثم تنظر الى فاطمة

اميرة : تمسح  دموعها وبامتنان ...شكرا انك خلتينى اسمع صوتها انا مديونالك

فاطمه : لا شكرا دى تقوليها  لمروان هو  صاحب الفكرة مش انا  اعتقد دلوقتى بقى ممكن تاكلى

اميره : بابتسامه .. ممكن

  دادا   تقترب من فاطمة ..   بخجل واعتذار .. انا آسفة  حقيقى اسفة ما كنتش اقصد اللى حصل امبارح اتحملينى  , اتحملونى كلكم انا حقيقى مش عارفة ليه باعمل كدا , انا عارفة انه مالكمش ذنب بحاجة , باتمنى منكم تقدرو  الحالة اللى انا فيها  , وتتحملو سخافتى الفترة دي  

فاطمه : تطبطب على كتفها .. انتى فكرانى زعلانه منك , طب وغلاوتك عندى مازعلت , انا زعلانة انى مش قادره اساعدك, مافيش بايدى حاجة يابنتى اعملها غير انى ادعيلك بكل ركعة , ربنا يحنن قلب ابوكى عليكى  , انا بس عايزه اقولك حاجه صغيرة , احنا اهلك وسندك اوعى تفتكرى انك اتعريتى ابدا , واللى خلق الخلق ده انا باعتبرك بنتى اللى مخلفتهاش   , ربنا يسعدك يابنتى يارب  , هروح احضرلكم الفطار

  بعد مغادرة فاطمه تنظر اميرة لمروان

اميره : متشكره على الصباح الحلو ده

مروان : بتشكرينى على ايه انا معملتش حاجه انا مش هرتاح غير لما اجمعك بيهم تانى

اميره : انت متعرفش المكالمة دى فرقت معايا ازاى  نفسى اخدها بحضنى اوى

مروان : هتاخديها صدقينى هى مسألة وقت مش اكتر اصبرى شوية

اميرة : تتنهد بيأس ..هو انا بعرف اعمل فى حياتى غيره ,  كل حاجه بحياتى صبر , ده انا الصبر يتعلم منى الصبر

يرن هاتف مروان المتصل منير

مروان : ايه يا حبيبى عامل ايه

منير : بقولك ايه احنا اصحاب من زمان وانت عارف انى مش بعرف أحوار

مروان : عملت ايه !!!

منير : الشباب جايين عندك على 6 كدا انا قولتلهم انكو ماسافرتوش

يغلق مروان الهاتف بوجه منير

منير : بمزح .. طب سلام يا حبيبى .. كويس انها جت على قفل التليفون بوشى

اميره : باستغرب .. ايه اللى حصل

مروان : منير  قال للشباب اننا مسافرناش وجايين يباركولنا

اميرة: طيب عادى فيها ايه

مروان : انتى قادرة تقابلى حد

اميرة : لازم تعرف اننا هنبقى ممثلين الفترة الجاية ,لازم نمثل على الناس اننا سعداء واسعد زوجين بالعالم  وان حياتنا كلها فرح وهنا وسعادة وان جوازنا حقيقى

مروان : وانتي مش مبسوطة انك معايا 

اميرة : انت سعيد ؟

مروان : طبعا انا اتجوزت البنت اللى قلبي بيحبها  ,لازم اكون مبسوط بس هكون مبسوط اكتر لو شفتها بتضحك زى

 زمان ,بعدين ليه مانكنش سعداء بجد وتبقى حقيقة مش تمثيل

اميرة :  تغير الكلام ..هى فاطمة اتاخرت ليه 

مروان  : هروح اشوفها

اميره : هاستنى فى البلكونة

❤️____ليلةعادل_____ ❤️

شقه مروان 6 م

يقوم مروان باستقبال شهد وشرين وشهاب ومعتصم

اميره : شهود  حبيبتى  وحشتينى  تقوم بعناقها

شهد : مبروك يا حبيبتى عقبال البيبى

في الريسبشن  يجلس الجميع على ملامحهم الفرح  ثم تدخل عليهم فاطمة معها صينية بها كوبايات عصير وتضعها على الترابيزه وتخرج  كانت اميرة تجلس بجانب مروان على كنبه الراسبشن

شرين : شكل ميرو ما بتنمش

اميره : عرفتى منين

شرين : وشك بهتان

اميره : اممم فعلا انا ومارو على طول سهرانين 

شهد : انتم كدا مش هتسافرو ولا ايه

اميره : مش عارفه  

شهد : مش مهم المهم انك مع الى بتحبيه

شرين : بس انتم ماسفرتوش ليه يا مروان

اميره : تقوم باغاظتها ...و تنظر لمروان  برومانسيه .. هو السبب كل ما نصحى نلاقى معاد الطيارة فات  اقوله كدا تضيع علينا معاد الطيارة,  يقولى نحجز اللى بعدها , وبعدها يجيب اللى بعدها شكلى هقضى الهانى مون كله هنا

شهاب : انتم كدا هتفتحوا نفسى على الجواز

اميره : تنظر لشهاب .. ايوة الجواز حلو اوى خصوصا  تنظر لمروان مره اخرى بعينيها  ..لو اتجوزت اللى بتحبها صح يا مارو

مروان : مش مصدق تمثيلها ... امممم اكيد طبعا 

بعد انتهاء الزيارة عند الباب تقوم اميرة ومروان بتوديعهم  تمسك اميرة  ايد شرين تقترب منها دون ان يلاحظها احد  وبلؤم 

اميره : على فكره الحاجات اللى مجربتهاش طلعت حلوه اوى , و فى حاجات احلى بكتير جربتها ؟ خساره لانك مستحيل تجربيها !  تبتعد عنها  نورتينى يا دكتورة شرين

شرين تنظر لها بغل.. بنورك سلام

سيارة  شرين 7م

تجلس شرين فى سيارتها يبدو على ملامح وجهها الضيق ثم تتذكر 

(فلاش باك)

❤️____ليلةعادل_____ ❤️

مركز مروان 1 م

غرفه مكتب مروان

يجلس مروان على كرسى مكتبه ويقوم بالكتابة ثم يطرق الباب

مروان : اتفضل

تدخل شرين

شرين : عامل ايه

مروان : كويس خير

شرين : تقترب منه .. ايه المعاملة دي

مروان : معامله ايه؟

شرين : معرفش حاسه فى جفاء فى المعاملة

مروان :  عايزه ايه

 تجلس شرين على سن المكتب   فى نفس اللحظة كانت اميرة تقف على الباب تسترق السمع

شرين : ممكن اعرف اتغيرت معايا كدا ليه

مروان : بغضب وحسم .. ايه القعدة دي اتفضلى اقعدى على الكرسى شرين انا سايبك عشان خاطر اميره قالتلى سيبها لكن لو مابطلتيش اللى بتعمليه ده اللى هعمله مش هيعجبك ابدا  وانتى عارفه مروان ووشه التانى 

شرين : للدرجه دي اميرة ليها تاثير عليك 

تفتح اميره باب المكتب وتدخل

اميره : اوى اوى مش قادرة اقولك  قد ايه انا عذراكى عارفه ان القعدة على مكتب الدك جميلة قعدتى المفضلة بس خسارة يا شيرى مينفعش تقعديها عشان مش ليكى

شرين : تقترب من اميرة وبمكر  بصراحة هى جميلة مش بس القعدة على مكتبه اللى حلوة  فى حاجات تانيه احلى  جربتيها خسارة شكلك مجربتهاش عن اذنكم

تقترب اميره  من مروان

اميره : ايه بقى الحاجات الحلوة اللى انا مجربتهاش قعدت على حجرك

مروان : نعم

اميره : نعمين  بجد عايزة اعرف ايه هى الحاجات دى ها عملت ايه قول ماتخفش بس ابقى عرفه

يقوم مروان من على مكتبه ويقف امامها ويمسك ايدها 

مروان هتصدقيها  دى بضايقك

اميره : بجد

مروان : بجد

اميره : هصدقك عشان عارفة ان الدك مش بيكدب على ميرو

مروان :بجديه  اميره انا هفضل لحد امتى فى لعب العيال ده انا مش فاضى سبينى ارفدها عشان مش عايز وجع دماغ

اميره : هتترفد بس اصبر شوية وبعدين بقولك انسى كل حاجة دلوقت ماشى  يلا بينا بقى ننزل نشتريلك كام طقم كدا عشان الجواز

مروان : اسمعى الكلام وقولى حاضر انا مش عايز ازعلك

اميره : مارو  خلاص بقى انسى شرين  متفكرش فى اى حاجة خلينا في فرحنا كمان اسبوعين لازم نجهزوكى يا بيضه  ولا ايه

مرروان : حاضر يا مغلبانى والله انا مش عارف انا بوافقك بسهوله كدا ازاى

اميره : اصلى عملالك سحر اسود ههههههههههههههه

مروان : ههههه طب يلا يا لمضه

كانت شرين تقف على الباب تستمع الى كلامهم ثم تذهب

نرجع تانى لمشهد شرين وهى بسيارتها تفكر ثم تتحدث بصوت داخلى ماكنش شرين قدرى ان ماندمتكم وخلتكم تطلقو

احد حدائق القاهره7م

تجلس حنين وادهم  على احد المقاعد بالحديقة ويتحدثون على ملامحهم السعاده

حنين : اول مره تيجى هن

ادهم : الجنينة دى اه اول مرة  لكن روحت جناين غيرها كتير

حنين : اصلى بحب الخضرة وريحتها  مريحه للاعصاب

ادهم : المكان جميل وهادى اهدى من النادى  ومش هلاقى حد

 ياخدنى منك

حنين : محدش يقدر ياخدك منى اصلا   واللى يفكر ادبحه

ادهم : يا شرس انت  بقولك

 جربتى تنطى من الباراشوت قبل كدا  تحضرى الشروق سافرتى

حنين : لاء , بس متحمسة انى اجربها

ادهم : خلاص اعملى حسابك الجمعة الجاية  هنسافر دهب 

حنين : لوحدنا

ادهم : معانا اصحابى

حنين : اقصد انا وانت بس

ادهم : لو حابه تجيبى والدتك هاتيها 

حنين : اوك ..  هو فى بنات بيعرفو  ينطو  لان مش هينفع نركب بالباراشوت سوا

ادهم : فى ايه يا حنين  للدرجة دي مافيش ثقة  

حنين : مش قصه ثقة حرام انا محجبة  هانقرب من بعض بشكل مش لطيف  عيب انت خطيبى  

ادهم : طب منا ركبت مع اميرة وعادى

حنين : اميرة كانت مراتك كنت كاتب كتابك عليها  فى فرق , بعدين انا واميره لينا اراء مختلفة, بعدين هى كل حاجة اميرة  لازم اميرة بجملة مفيدة بكلامنا

ادهم :  مقصدش انا بديكى مثال آسف

حنين : مافيش مشكلة 

ادهم : خلاص متكشريش كدا  اضحكى بدل ما اعملك استدعاء بالنيابه واحبسك اربع ايام على ذمه التحقيق

حنين : هتحبسنى

ادهم : اممم  بزنزانة قلبى , يا كل قلبى  

حنين : انا والله العظيم بحبك  انسي اميرة هى انتهت من حياتى  اسف اوعدك مش هاكررها تانى سماح بقى 

حنين : سامحنى لو بضايقك بغيرتى  غصب عنى

ادهم : بلعكس انا بحبك وانتى غيرانه , لانى بشوف قد ايه انا فارق معاكى بشوف حبك ليا, موافقة نكتب كتابنا الاسبوع الجاي

حنين : موافقه 

ادهم : يقبلها من ايدها .. بحبك

شقه مروان 8م

غرفه النوم  

تقوم اميرة بتغير ملابسها ثم يطرق مروان الباب  لكن تطلب منه اميره الانتظار  بعد ارتداء بيجاما تطلب منه الدخول بعد دخول مروان ينظر لها  بابتسامة 

مروان :  غيرتى هدومك كنت هقولك تعالى ننزل نتعشا بره

اميره : ماليش مزاج اخرج انت متربطش نفسك بيا

مروان : عايز اكون معاكى  طب نروح لنور او منير 

اميره : بحسم مروان انا مش هتنقل من البيت اخرج انت

مروان. :  يحاول ان يمسك ايدها لكنها تبعد ايدها عنه.. طب تحبى تعملى ايه 

اميره : انام

مروان : دلوقت

اميره : تصبح على خير

مروان : وانتى من اهل الخير

❤️____ليلةعادل_____ ❤️

شقه د/ خالد 8م

تجلس فى الريسبشن فريده وهى تقرأ القران بعد قليل يفتح باب الشقة خالد ويجلس بكرسي مجاور لها 

فريده : صدق الله العظيم ..

 احضرلك العشا

خالد : ياريت

فريد : عقبال متغير هدومك العشا هايكون جاهز

-غرفه السفرة

تقوم فريدة بتحضير  السفرة ثم يدخل عليها خالد يجلس على الكرسى

فريده : حاجة تانية

خالد : انا هتعشى لوحدى هو خلاص هنفضل كدا كتير

فريده : انت اللى اختارت انت السبب  عمرى ما هسامحك يا خالد انا لو كنت صابرة وساكتة عشان خاطر ياسمين وكريم  وبس لكن اللى بينى وبينك انتهى

خالد : يقف انتى اللى اختارتى

فريده :  بحسرة .. مظبوط انا اللى اختارت , اختارت مادمرش بيت بقاله 33 سنة  , اختارت مدمرش اولادى وحياتهم  , وانى مضحكش الناس عليا بعد العمر ده كله , انا فعلا غلطت وللاسف  حتى لو اتراجعت باختيارى مش  هيغير حاجة 

شقه مروان  القديمه  12 م

غرفة النوم  

 تنام اميرة على السرير والغرفة مظلمة لكن يضيئها نور الشمس, ثم تقوم اميره باللف يمين ويسار ثم تبدأ بفتح عينيها وتجلس على السرير ,تدعك عينيها ثم تقوم وترتدى شبشب  وتدخل  الحمام تقف امام حوض المياه والمراية تتمطع وهى مازلت تغمض عينيها ,  ثم تبدأ بغسل وجهها ثم  تبدأ بفتح عينيها ,  تتفاجئ بوجود مروان خلفها عارى الصدر يلف فوطه حول خصره , ينظر لها فى المراية  بابتسامة تفتح اميره عينيها باتساعها  تلتفت له   و تدعك عينيها  وتنظره له ثم تنظر مره اخرى فى المراية مع اشارة مروان لها بايده بابتسامة ,  وبسرعه تضع اميرة ايدها على عينيها وتلتفت له وتتحدث معه بغضب 

اميره : بنرفزة ..  ايه ده , ايه ده , هو فى كدا  , مش تقول انك هنا 

مروان : اقولك ازاى يعنى

اميرة : معرفش بعدين ما تكح  اعطس اعمل اى صوت ايه ده 

 بعدين متقفل الباب عليك بالترباس , ايه قلة الادب دى 

 مادخلتش الحمام التانى ليه اصلا  

تيجى تمشى تدخل فى الباب وتتخبط لكن مروان يمسكها يسندها  تفتح عينها وهى بين يدي مروان

اميره : بألم .. ااه

مروان : برومانسية .. مش تاخدى بالك

اميره : من ايه

مروان : الباب 

اميره : تبتلع ريقها .. باب ايه

مروان : الازاز

اميره : ازاز 

ينظر مروان لها بابتسامة ساحرة لكن بسرعة تستجمع اميرة نفسها وتقف .. مش فاهمة بردو ده

 مكان تحط فيه الباب , بعدين ازاى واقف قصادى كدا , قلة ادب تيجى تمشى يمسكها من دراعها يقربها منه

مروان : فى واحدة تتكسف من جوزها كدا

اميره : انا مش مكسوفة  بعدين اوعى كدا  تتركه و تخرج للخارج يخرج خلفها

اميره : تضع ايدها على وجهها تدارى عينيها ..انت مش ليك اوضه تانيه

مروان : لبسى كله هنا

اميره : انت هتعمل ايه 

مروان : هلبس

اميره : ملبستش جوة فى الحمام ليه

مروان : انا  طول عمرى بلبس هنا 

اميره : زمان لما كنت لوحدك انا دلوقتى معاك

مروان: يقترب منها  بتتكلمى ليه وانتى مدارية  وشك

اميره : اصلى مش  ابيحه  زيك تتركه و تذهب للسرير  تنام  وتضع علي  وجهها الغطاء

مروان : ينط جنبها على السرير  يشيل الغطاء من على وجهها .. يعنى ايه أبيح

اميره : يييو بقى انت هتبطل ولا اسبلك الاوضه واخرج 

مروان :ماتطلعى , انتى شكلك عجبك الوضع وعايزه تقعدى صح اعترفى

تمسك اميره مخدة  تخبطه بيها جامد

مروان ههههه خلاص اهدى بلاش افتراه هاقوم البس

 يقوم يقف عند التسريحة لسه هيفك الفوطة

اميره : بصوت عالى  انت  بتعمل ايه   ايه ده انت لابس 

مروان : ههههههههه اه بس حبيت ارخم عليكى شويه

اميرة : تحدفه بالمخدة 

❤️____ليلةعادل_____ ❤️

شقه منير 4م

يقف مروان ومنير فى البلكونه

منير: انت هتعمل ايه

مروان مش عارف افتكرت انى لما اخليها تكلم والدتها هتهدى بس ولا اى شئ حتى نور مش عارفة تعمل معها  حاجة

منير : متاخدها وتسافر ولا اعمل ليها مفاجئة من اللى بتعملها 

مروان :هى بترضى تخرج بره باب الشقة  كويس انها بتقف فى البلكونة

منير : معلش اصبر عليها

مروان : انا نفسى بس تبقى كويسة اى حاجه تانية مش مهم

منير : انت خليك معها وحاول  اكيد شويه هتفك بردو موقف صعب على اى انسان انا نفسى لما بافتكر قلبى بيوجعنى

مروان : نفسى اروح اسأله استفدت ايه لما عملت كدا  بس خايف لو شفته أتهور عليه

منير: انا نفسى لو شفته هتهور عليه المهم انت زود جرعة

 الرومنسية وخليك لطيف معها لحد ماتفك  انت لسه صح

مروان : لسه ايه

منير : لسه

مروان : امممم

منير : مش مهم  خليك عادى  المهم انها تبقى كويسة

مروان : والله ما فارق يا منير ولا بدماغى انا عايزها تبقى كويسة وبس

- مشاهد سريعه خلال الثلاث اشهر  لمروان ونور  كل منهما  يحاول ان يفعل اشياء كثيرة لاسعاد اميرة و خروجها من حالة الاكتئاب  التى اصابتها  لكن دون جدوى  , ونرى ايضا ان فريدة مازلت تتعامل مع خالد بجفاء وشدة وتنام بغرفة اميرة ,ومن ناحية  اخرى نرى حنين وهى  تقوم بالتحضيرات لزفافها مع ادهم  وهما بغاية السعادة , وايضا نرى اقتراب شهد وشهاب من بعضهما  ويبدو انه سيكون  بينهما علاقة عاطفية  وان شرين اصبحت تدير المركز مع منير

❤️____ليلةعادل_____ ❤️

شقه مروان 1م

غرفه النوم 

 تخرج اميرة من  الحمام ... وهي ترتدى بيجاما عارية جدا هوت شورت وتوب تظهر بطنها   وتقوم بتنشيف شعرها بالفوطة و وجهها وكان مروان بالغرفه يقف عند الكومودينه يبحث عن الشاحن عندما يراها خارجة , ينظر اليها بشوق وعشق الى جمال جسدها الذى يراه لأول  مرة  نظرات كلها شوق وعشق من زوج  لجسد زوجته التى ينحرم منها ، تشيل اميرة الفوطة من على وجهها تتفاجئ بوجود مروان امامها

اميره : انت هنا

مروان : اممم

تذهب عند التسريحة وتجيب بادى لوشن وتجلس على السرير تبدأ بوضعه على قدميها  ورقبتها مع استمرار نظرات مروان لها عضه على اصبعي

اميره :  بتبصلى كدا ليه

مروان : يبتلع ريقه .. لا مافيش كنت بدور على شاحن كمان كنت جاى اسالك انا هطلب اكل اطلبلك معايا واعمل حساب نور

اميره :  ياريت  هى بطريق .الجو حر اوى  ممكن تعلي التكييف شوية

مروان : بلاش عشان متبرديش استنى شوية

اميره : انت مش حران

مروان : انا  انا مولع بس عشان ميجلكيش برد 

يرن جرس الباب

مروان :هروح افتح

اميره : امال فاطمه فين

مروان : نزلت  تشترى حاجات

يذهب مروان بفتح الباب   يجد

 نور : بابتسامه .. الحمد الله , اميره بلاوضه , هاتى بقا مرمر الصغيره   وادخلى لصحبتك , اثناء حمله للطفله ..اوعى تكونى  اتغديتى

نور : بمزح .. انت عايز البائسه  اللى جوه تقتلنى  , بلطف ..

 مروان   انا اسفه على معاملتى معاك وطريقتى زمان , انا لما اقعدت معاكم الكام شهر دول , فهمت قد ايه انت بتحب اميره  , طلعت فعلا تستاهل اللى عملته عشانك , تستاهل كل الحب , وكل التضحيات اللى ضحتهالك , انا بشكرك نيابه عنها انك اتحملت كل ده ,مع انك مالكش ذنب ، حقيقى انت كبرت بعينى اوى , وخلتنى اشوف نفسى صغيره اوى , حقيقى انا اسفه  وانا، اوعدك زى ماكنت بحاول ابوظ موضوعكم  وعلاقتكم , مش هاهدى غير لما ارجعهالك تانى

مروان : انا عمرى مازعلت منك يا نور بلعكس كنت متفاهم رد فعلك  انا نفسى اميره ترجع تضحك وتبقى سعيده من قلبها غير كدا والله مافارق معايا  بعدين بتشكرينى على ايه انا مهما عملت لاميره مش كفايه 

نور : وانا وعدتك انى هرجعهالك زى زمان وانا قدها

غرفه النوم  / تدخل نور الغرفه دون ان تطرق الباب

اميره : بنرفزه .. هو انا مش قولت تخبط . هو انتى

نور :  اه انا ناعيما يا بائسه

اميره : امال ميمى فين

نور :  تجلس امامها على سرير ... مع مروان ,  مروان متبنيها من وقت ما باجى لحد مامشى  ,  لا وبت سهتانه  بتسكت وهى معه  , واول  ماخدها منه تعيط واضح مروان عامل سحر اسود لكل اللى اسمهم اميره

اميره :  تقوم وتقف   وتقترب منها ..هو بيحب الاطفال

نور : تنظر لها ... اوبا بقى ايه بيجاما دى , لا حلو  اللى مش لبسه ده  هى ليلتنا بمبى ولا ايه كنتى قولتى مكنتش جيت 

اميره : مالك

نور : تغمزلها ... ليلتنا بمبى يا بمبى

اميره : يابت انتى مافيش بدماغك الا الحاجات السفله دى متحترمى نفسك

نور : امال انتى لابسه كدا ليا مثلا

اميره : منتى عارفه لبسى بالبيت بصيف بيكون براحتى  اصل  معظم الحاجات اللى جبتها بجاهز كدا اوفر انا عارفه بس  اعمل ايه

نور : ياستى انا بتكلم بشى معين انتى بتقعدى مع مروان كدا يعنى لما بمشى بتغيرى لابسك وتقعدى كدا

اميره : لا مش كدا يعنى بظبط

نور: بمزح ..هو يا عيل جبله يا عيل جبله  محولش يتحركش بيكى

اميره : برفعت حاجب ..ميقدرش

نور :   تقف امامها  وتقترب منها  .. لا هو يقدر ، بس هو اللى محترم بزياده , ومحترم رغبتك , ومش عايز يعمل حاجه غصب عنك ,  اميره بصى  اللى بتعملى ده حرام ,  اصلا حرام  عليكى , تمنعى من حقه عليكى , يعنى قولنا ثلاث شهور  اللى فاته النفسيه تعبانه  محتاجه ترتاحى وتهدى , بس اتلمى بقى متقعديش قصاده كدا , حرام عليكى ده راجل بردو عنده مشاعر وبيحبك ,راعى احساسه لما يشوفك كدا , وانتى حرما منك مينفعش

اميره : يعنى مشكلتك انى لبسه شورت ووتوب قصاده , حاضر هدخل اشوف اى حاجه نص وبنطلون

نور : اميره  مروان مالهوش ذنب , بضيق .. فى ايه كفايه , انتى كل يومين بتكلمى طنط وكريم وياسمين وبتطمنى عليهم كفايه بقى , اخرجى شوفى الشارع وسافرى مع جوزك  وتهنى لحد امتى هتفضلى كدا

اميره :  تجلس على السرير .. يا سبحانه الله بقى نور سليم  بدافع عن مروان مش مصدقه ودانى

نور : تجلس بجانبها تنظر لها .. لازم انا لما شفت بعينى طريقتى وتحمله للي بتعمليه , عرفت انى كنت غلطانه مافيش راجل بدنيا يتحمل اللى كنتى بتعملى  , بفكر ازاى كدا راضى وساكت وفعلا من قلبه مش تمثيل , كل اللى فارقله انك تضحكى من قلبك , عايزه ايه تانى

اميره : عايزه اهلى بابا ماما واخواتى 

نور : خلاص اطلقى

اميره : لو اطلقت بابا مش هيرجعنى

نور : لا هيرجعك حمزه قابله  وكلمه فهم كدا ان من كتر ضغط  طنط عليه وكريم وياسمين هدوه  يعنى لو اطلقتى دلوقت

 هيفتحلك الباب عادى ويسمحك 

اميره : .. تنظر لها  تفتكرى مروان هيوافق يطلقنى

نور :.عنه ما وافق اخلعى

اميره : بستغراب شديد  اخلعه

نور : مش عايزه اهلك

اميره : برتباك وتهتهى ... اه اه  بس يعنى اصل مروان ميستهلش كدا منى مش  لدرجه دى يعنى مش مش لدرجه انى اخلعه

نور :بنصف ابتسامه .. اميره انتى بتحبى مروان ومش عايزه تطلقى منه ,  جواكى صراع  خايفه تعيشى حياتك عادى مع جوزك  يقوله باعت اهلها عشان واحد , وبنفس الوقت  مش قادره تسيبى مروان ولا تستغنى عنه , فاقولتى تمسكى العصايا من نص, بس هل انكل خالد عارف انك لحد دلوقتى متجوزه مروان على الورق ؟ ,محدش عارف غيرى حتى حمزه ميعرفش ,  اميره حرام المعامله اللى بتعملهالو , حقيقى مروان ميستحقهاش , انتى عارفه  انا عمرى مكنت هقولك كدا عن مروان, وانى اخر وحده تدافع عنه ,  بس فعلا الرجل ده مظلوم معاكى من البدايه كفايه لان اللى انتى عامله مالهوش داعى انتى بنظر الكل متجوزه مروان وعايشه حياتك  لكن ميعرفوش الحاله اللى انتى فيها  دى  فافكى بقى

اميره : يعنى عايزه ايه دلوقت

نوره : هقولك

احد النايت كلاب بالقاهرة 12 م

اجواء موسيقية صاخبة حركة من الجميع رقص  وخمر ثم نرى شهاب وشهد  على الاستيدج يرقصون  على ملامحهم السعادة  بعد فترة من الرقص وشرب الخمر يجلسون عند البار  يطلب شهاب من عامل البار  ان يقدم لهم كاسين فوتكا

شهد : لا كفاية ,  مش عارفة هاروح ازاى

شهاب : لسه بدرى السهرة بأولها

شهد : بالنسبة ليك انت , انا لاء  , بعدين معاك حاجة تضيع الريحة  اللى في بوقى دى

شهاب : بقولك ايه بلاش رخامة , متبوظيش الليلة انا هحجزلك اوضة هنا  قوللهم انك بايتة عند صحبتك

شهد : مش عارفة

شهاب : بلاش بواخة بقى

 اشربى , .. يعطيها كاس  يلا  يا هاسكى اشربي  عشان أعلمك الرقص 

شقه مروان 2 م 

يفتح مروان باب شقته  ثم  يقف امام غرفة أميرة يطرق الباب مرة ثم مرة ثم بقوة لكنها لا تجيب فيقوم بفتح الباب ويدخل داخل الغرفة لا يجدها  يقترب من الحمام لكنها ليست بداخله يزداد قلقه    يخرج خارج الغرفه ويقوم بالنداء على فاطمة 

مروان : فاطمة  فاطمة

تخرج من المطبخ

فاطمة: ايوة يا حبيبى 

مروان : اميرة فين

فاطمه : دى خرجت من الصبح

مروان :  باستغراب .. خرجت  !!

 ماقلتش راحت فين

فاطمه : لا اخدت شنطه هدومها ومشيت

مروان بستغراب .. شنطه هدومها 

فاطمه اه وقالى انك عارف

مروان : طب روحى انتى ,

  يخرج هاتفه من جيبه يتصل بيها لكن هاتفها مغلق يقوم بالاتصال بنور..    الو ايوة  نور ازيك  هى اميره معاكى  متعرفيش عنها حاجة  لالا مافيش يمكن نزلت تجيب حاجة من السوبر ماركت  ماشى هطمنك   ..يكلم نفسه و يتنهد راحت فين دى ..  يقوم يدخل غرفة نومه   ثم يجلس على السرير  يجد ورقة على الكومودينة يفتحها يجد فيها رساله ينظر مروان للورقة باستغراب 

استووووب

 

```~*الجزء الثاني

من

روايه الأعمى2 ❤️✍️🌹*~```

الحلقه الثالثه وعشرين

شقة مروان 2 م

يفتح مروان باب شقته ثم يقف امام غرفة اميرة يطرق الباب مرة ثم مرة ثم بقوة لكنها لا تجيب فيقوم بفتح الباب ويدخل داخل الغرفه لا يجدها يقترب من الحمام لكنها ليست بداخله يزداد قلقه يخرج خارج الغرفه ويقوم بالنداء على فاطمة

مروان : فاطمة فاطمة

تخرج من المطبخ

فاطمة: ايوه يا حبيبى

مروان : اميرة فين

فاطمه : دى خرجت من الصبح

مروان : باستغراب .. خرجت !! ماقلتش راحت فين

فاطمه : لا أخدت شنطة هدومها ومشيت

مروان : شنطة هدومها

فاطمة : هى قالتلى انك عارف

مروان : طب روحى انتى

يخرج مروان هاتفه من جيبه يتصل بيها لكن هاتفها مغلق يقوم بالاتصال بنور..

مروان : الو ايوة نور ازيك هى اميرة معاكى متعرفيش عنها حاجة لالا مافيش يمكن نزلت تجيب حاجة من السوبر ماركت ماشى هطمنك ..يكلم نفسه ويتنهد .. راحت فين دى ..

يقوم يدخل غرفة نومه ثم يجلس على السرير يجد ورقة على الكومودينه يفتحها يجد رسالة

من اميرة مكتوب فيها افتح الدولاب هتلاقى بدلة البسها وتعالى على العنوان اللى بالرسالة ماتتاخرش, ينظر مروان الى الرسالة باستغراب شديد ثم يبدأ مروان بتبديل ملابسه التى كان يرتديها وبعد الانتهاء ينزل و يركب سيارته ويذهب الى العنوان , ثم يصل الى مدينة العين السخنة يقف بسيارته وينزل منها ويصل الى احد الشاليهات

العين السخنه ٥م

يقف مروان امام احد الشاليهات يجد ورقة بسهم مكتوب عليها المفتاح تحت الدواسة , ثم ينزل على الدواسة ويأخذ المفتاح يفتح الباب ويغلقه خلفه , كان بالداخل أجواء رومانسية شموع وورد تزين المكان , ثم يرى اسهم ليصعد السلالم ثم اسهم ليسير حتى اخر ممر ,حتى يصل الى غرفه النوم , يفتح الباب يتفاجئ بأميره ترتدى فستان زفاف هادى وبسيط وتضع القليل من المكياج وشكلها مثل الملاك يقترب منها

اميرة : حمد الله على السلامة

مروان : انا مش فاهم حاجة

اميره : تقترب منه تمسك يده بنظرات اسف واستسماح وحب انا اسفة على الفترة اللى فاتت اسفة على طريقتى اسفة على كل شى وكل فعل صدر منى كان مؤذى نفسيا ليك , انت اكيد مقدر اللى كنت بمر بيه وقتها , مش هكدب عليك وأقولك انى اتعافيت مية بالمية , لكن انا متاكدة انك هتفضل جنبى , لحد ماتعافى مليون في الميه انا بأقوى بيك , بحبك

تقبله من كف ايده .. تصمت قليلا ومازال مروان ينظر لها وهو مش مصدق..

اميره: مش هتقول حاجة , هتفضل ساكت ..طب مش عايزنى اكملك الحلم فاكره

مروان : بدموع يشاور برأسه.. امممم فاكره

اميره : اكملهولك

مروان : يشاور برأسه لاء

تنظر له باستغرب .. ثم يقترب منها مروان ويقوم بتقبيلها بشوق ولهفه وحب من شفايفها ويتبادلان القبلات بحب وعشق وشوق ويقضى مروان واميرة ..ليلة ولا ألف ليلة وليلة, الليلة التى كان يحلمان بها وهما بغاية السعادة

فى صباح اليوم التالى تظهر اميرة وهى تنام على صدر مروان و تغطى جسدها بغطاء ويظهر ظهرها عارى ويقوم مروان بتمرير يده على شعرها لتبدأ أميرة بالتحدث معه

اميرة : انا نفسى نفضل هنا على طول نعيش هنا ثم تمسك الغطاء تغطى وجهها وجه مروان

اميره : تخيل انا وانت بجزيره لوحدنا مفهاش غير انا وانت و بس, بعيد عن اى ضغط ومشاكل , بعيد عن كل الناس اللى بتسرق مننا سعادتنا, الناس الانانية , كل اللى فارق معها منظرها وبس , بجد هتبقى احلى حياة

مروان : اى مكان يبقا معاكى جنة , كفاية انى هبقى جنبك جوة حضن عينكى يقبلها من خدها وايدها ....

هى نور صاحبة الفكرة

اميرة : بمزح .. نور راضية عنك أوى لولاها كان زمانك نايم بالأوضة التانية

مروان : بمزح .. ألف تحية لنور

اميره ومروان معا : تعيش تعيش تعيش ههههههههههههه

وبالفعل يقضى مروان واميرة اسبوعين عسل وهما بمنتهى السعادة فقد نجحت نور برجوع اميرة مره أخرى لمروان

فنرى مشاهد سريعة وهما في البحر وهما يلعبان ويرقصان فقد سافرت اميره ومروان الى جزر هاواي لقضاء شهر عسل هناك

جزيره هاواى

♥️_____ليلة عادل_____ ♥️

شاليه اميرة ومروان 10ص

تنام اميرة على السرير بمفردها وهى ترتدى ملابس النوم ثم تبدأ تفتح عينيها ببطئ ,فتقوم بتحسس جانبها لكنها لا تجد مروان بجوارها تنهدت وعلى ملامحها الاستغراب ,فاتجلس على السرير و ترجع شعرها للخلف و تقوم لتنادي علي مروان ....مروان مارو , ثم تتحدث مع نفسها... راح فين ده , فتقوم على السرير وتذهب الى الحمام وتقف امام المراية وهى مازلت غير فائقة تماما , ثم تنظر بتركيز على المرايه ترى ورقة مكتوب عليها مستنيكى على شاطى البحر بحبك , تبتسم وتذهب عند الدولاب لتقوم بتبديل ملابسها , فاترتدى فستان ابيض نص كم تحت الركبة , ثم تضع روج بلون الشفاه ومحمر خدود فقط , وترتدى برنيطه بحر , وتخرج تسير حتى تصل الى مروان, كان يقف مروان على البحر وهو ينظر له بتأمل وهو يرتدى قميص ابيض وبنطلون جينز كحلى , عندما تصل اليه اميرة, تقوم بمعانقته من الخلف يبتسم لها مروان ويمسك ايدها ويقبلها من كفها ثم يجلبها امامه فتقوم اميره بمحاوطة يدها على رقبة مروان هو يمسكها من خصرها

اميره : بابتسامة ... مستنتنيش ليه

مروان : بابتسامة خلابة وحب ونظرات كلها عشق وغزل .. كنت بدور على حاجه اجمل منك حاجة تسرقنى زى عينيك اللى سرقانى بسحرها , مالقتش , الجمال كله فيكى , جمالك أحلى من الخيال , اجمل من الجمال , كأنهم اختصرو كل جمال العالم فيكى , لوحة ربى احسن صورتها .. يمسك يدها يقبلها منها ..انا حقيقى محظوظ إن ربنا كتبك تبقى نصيبى , انا دخلت الجنة وانا لسه على الارض ,انتى جنتى

اميرة : تضع ايدها على خده بحب عارف انا لو قالولى تتمنى ايه تانى ,وايه هى دعوتك الجاية, هاقولهم انى افضل عايشة النصيب ده , ان ربنا يحفظلى النصيب والسعادة دى ويديمها ليا , مروان انت احلى نصيب ,انا مش عايزة حاجة تانى من الدنيا حقيقى استكفيت بيك اصلا دعواتى الاولى والاخيرة هية انت , انت وبس , تقترب منه ثم تقترب من اذنه وبدلع بحبك يا دك

مروان : ينظر لها وانا بموت فيكى يا روح قلب وعين الدك يضمها يلف بيها

- شاطى البحر

نرى مروان واميرة وهما يمسكان يد بعضهما ويتمشيان على شاطى البحر وعلى ملامحهما السعادة بعد قليل .. يقتربون من قعدة على البحر كان مروان محضر لأميرة الفطار بشكل جميل رومانسى بسيط حيث فرش على الرمال وضع عليها فطارخفيف , وجهزه حتى يبدو بشكل رائع

مروان : ها ايه رايك

اميره : انت فظيع انت مالكش حل حلوة اوى

يجلسان على الشلت ثم ياخد مروان احد الورد التى امامه وبابتسامة ويضعها فى شعرها

مروان : تعرفى

اميره : ايه

مروان : الورده فقدت جمالها

اميره : تنظر له بابتسامة لطيفة ثم تاخذ معلقة من المربى وتضعها على التوست .. يلا افتح بوقك يتناولها مروان مع عض اصابع يدها بدلع اه اه ايدى

مروان : بمزح .. اسف اصل افتكرت حته من السندوتش اصل ايدك مربى يا مربى

اميره : ههههههه تصدق انا كنت لما بشوف حد بيدلع حبيبته كدا كنت بحس بقرف يعنى تلازيق اوى بس معاك حبيته

مروان : نفس شعورى انا معاكى اكتشفت انى ليا في التلازيق ههههه

اميره : بمزح طب ايه رايك كفاية تلازيق نفطر بجد يا بوصلاح

مروان : يلا بينا يا صحبى

♥️_____ليلة عادل_____ ♥️

مركز مروان 10 ص

تجلس نور وحمزة فى الكافيتريا يتناولون الفطار ويتحدثون و على ملامحهم الابتسامة ثم تدخل عليهم حنين

حنين : عاملين ايه

حمزه : تمام يا عروسة

نور: انتى مش اجازة عشان الفرح

حنين : كان عندى جلسة مهمة جدا مينفعش ابدا اعتذر عنها

نور : خلاص جاهزة لليلة العمر

حنين : جدا

حمزة : خللى بالك هيبقى عندك حماتين جامدين اوى

حنين : هتقولى طب والله ما أنا خايفه من طنط عليا اكتر ما أنا خايفه من نور

نور : ايوه كدا خافى الواد مش حمل صدمات تانى بعدين الواد حبك بجد ده اعجاز

حمزه : فعلا يا حنين ادهم بيحبك جدا اوعى تزعليه صدقينى هتاخدى عينه

حنين : ياربى انا نفسى اصحابى يعملو كدا معايا ممكن تدخلونى الشلة

نور : ندخلها

حمزة : صعبت عليا خلاص هنضيفك بالجروب

نور : بس اسمعى ده مش معناه انك تزعلى الولا والنبى ادبحك

حنين : هههههههههههه والله شكلى انا اللى هدبحك

هى اميرة هترجع امتى بقالها كتير, كل ده عسل ده ادهم اخد اجازه عشر ايام بالعافية

حمزة : يابخت اللى صاحب المركز يبقى جوزه

نور : هى بالكتير اسبوع وهترجع

حنين : ترجع بالسلامة

فيلا مروان واميرة 2م

تدخل نور الفيلا تقوم اميرة باستقبالها بهول الفيلا بسعادة

اميره : روحى وحشتينى اوى تضمها بشدة

نور : وحشتينى كل ده وكمان قافلة تليفونك

اميره : والله غصب عنى مروان اخد الفون مادهونيش غير واحنا راجعين ايه رايك بالفيلا

استلمناها لما رجعنا

نور : طبعا جميلة مش زوق اختى

اميره : تعالى افرجك عليها

نور : لا تعالى بس احكيلى حصل ايه الاول

اميره : تحبى نقعد هنا ولا بالجنينة عاملة قعدة برة تهوس زى قعدة السطح

نور : يبقى بالجنينة

حديقة الفيلا

تجلس اميرة و نور على كنبة امامهم ترابيزه عليها كوبايات عصير فارغه وطبق فيشار

نور : شفتى كلامي جاب نتيجة ازاى بس حلوه جزر الهاواى

اميره : تحفة بس دى تجنن تهوس مكنتش عايزه ارجع

نور : المره الجايه نروح سوى

اميره : مينفعش

نور : ليه

اميره : انتى تروحى مع حمزة وانا ومروان غير كدا متنفعش دى للهانى مون بس

نور : ايوا بقى بس تعالى هنا احكيلى لما شافك بالفستان عمل ايه

اميره : فضل متنح شويه زى ما قولتلك وبس

نور: بمزح ... منا عايزه اسمع بعد البس !! بخدودك الموردة دي , ده الدكتور طلع نمس واحنا مش عارفين , فينك يا دكتور خالد ههههههههه تيجى تشوف اللى فاكره كبير

اميره : اتلمى

نور : والنبى احكيلى

اميرة : احكيلك على ايه

نور : اللى حصل وبالتفاصيل

تاخذ طبق الفيشار وتتربع .. احكى

اميرة : انتى بتتكلمى جد ولا ايه

نور : وبالتفصيل بالدقيقة

اميرة : كمان

نور : يلا

اميره : ماتهزريش

نور : انجزى

♥️_____ليلة عادل_____ ♥️

شقه منير 4 م

يطرق مروان الباب يفتح له منير

مروان : وحشتنى

منير : يخربيت عقلك اخيرا

ظهرت يضمه و يقبله

مروان : معرفتش اقولك غير فى رسالة

منير : تعال نقعد بالمكتب واحكيلى

غرفه المكتب

يجلس مروان ومنير على كراسي المكتب ويتحدثان

منير : لوحدها كدا فى يوم وليلة

مروان : اه والله انا فضلت شوية مش مستوعب انا بحلم ولا ايه

منير: والله البت نور طلعت راجل لازم تشكرها لولاها كان زمانك بتنام على الكنبة

مرون : الحمد الله بس انا لازم اعمل حاجه عشان ارجع اميرة لاهلها

منير : اعتقد دلوقت ممكن تقابل خالد

مروان : هعمل كدا بس يومين

منير : مبروك يا حبيبى بقولك انا عايز اشيل عيالك انا هاعد

9 شهور من دلوقت

مروان : يارب

شقه ادهم وحنين 5م

تقف حنين ومعها ادهم يتحدثان مع مهندس الديكور

ادهم : بقولك ايه انا فرحى الخميس الجاى هنسافر عشر ايام ارجع الاقى الشقة على المفتاح لحسن اتحول عليك يا طارق

طارق : ماخلاص قولتلك الموضوع عندى هترجع تستلم الشقه

ادهم : ينظر لحنين .. مش قولتلك نجيب مهندس تانى ده اخره يبيع فجل

حنين : بس لحسن يسمعك

ادهم : انتى فاكره بيحس ينظر للمهندس ..واد يا طارق انت كان نفسك تشتغل ايه وانت صغير

طارق : بياع فجل

ادهم : شفتى

حنين : ههههههههههه اشمعنا

طارق :بمزح مش عارف بس هو كدا بحترمه

حنين : عندك حد بالعائلة تانى كدا

ادهم : لا هو بس

♥️_____ليلة عادل_____ ♥️

فيلا مروان واميره 10م

يدخل مروان الفيلا كانت اميرة تجلس امام حمام السباحة تشرب عصير وتضع السماعات يقترب مروان منها يقبلها من خدها تلتفت اميرة له بابتسامة تمسك يده ويجلس بجانبها

اميره : كل ده عند منير

مروان : اممم تؤ بصراحه كنت بجيب بجيب مش هقولك

اميرة : بطل رخامة

مروان : اتحايلى عليا شوية

اميره : تقبله من خده

مروان : تؤ مش كفاية ..تقبله اميرة من خده الاخر

مروان : بتتعملى معايا انى ابن اخوكى ليه انا عايز وحدة كبيرة

اميره : طب تعال نقف

مروان : اشمعنا

اميره : انا حبه كدا

مروان : يقف يلا

اميرة : غمض عينك عشان بانكسف

مروان : يتنهد اهو

اميره : تعال كدا شويه

مروان : جيت

اميره: يلا

تقترب منه اكتر فجأة تحدفه فى حمام السباحة تفضل تتنطط وتضحكله وتطلع لسانها له

مروان : كدا ماشى

يطلع ليها من حمام السباحه ويجرى وراها تجرى اميرة منه فى الجنينة يفضل يجري مروان وراه اميرة تجرى منه لحد ما يتمكن منها ويمسكها

مروان : هتروحى منى فين ها يحملها بين زراعيه اختارى عقابك

اميره : اهون عليك

مروان : جدا يلا اختارى ولا اقولك انا هعقبك بطريقتى

يدخل بيها الى الفيلا ثم يصعد بها على السلالم ثم الى داخل غرفه النوم ويغلق الباب وو .....

وبعد مرور كام ساعه تظهر اميره وهي تقف امام التسريحة وتلف فوطة على جسدها وشعرها مبلل ثم يقترب منها مروان وهو يرتدى بنطلون بيت وعارى الصدر يلف يده حولين خصرها يقربها منه ثم يقبلها من رقبتها تبتسم اميره تسند راسها على صدره وهى تتمأيل يبتسم مروان وهو ينظر لها بمرايه التسريحه ثم يفتح درج التسريحة بيده الاخره يطلع علبه يخرج منها سلسله فضة رقيقة جدا ثم يلبسهلها تمسكها اميرة وهى تبتسم

اميره : حلوة اوى

تلتفت له وتحاوط ذراعيها على رقبته وهو ايضا يحاوط ذراعيه على خصرها يقربها منه تقبله اميرة من شفايفه برقه ثم تبعد وجهها قليلا

اميره : نسيت اقولك لمبة عازمنا بكرة على الغدا

مروان : ماشى

اميره : ما تيجى نسافر

مروان : عايزه تروحى فين

اميره : اى مكان مش فارق معايا فين المهم اننا مع بعض بصراحه نفسى اعوض الثلاث شهور لا اعوض 15 سنه اللى فاتو بجد نفسى اوى نفضل سعداء نفضل كدا فرحانين مش عايزه اى حاجه تعكنن علينا تانى ..تضمه .. عايزه افضل جوه حضنك كدا على طول هيييح ..تنظر له .. اقولك على حاجه متضحكش عليا

مروان : موعدكيش

اميره : تقرصه من خده .. بطل بواخه عارف انا لحد دلوقت مش مصدقه انى اتجوزتك وانى اخيرا حققت حلمى وبقيت معاك .. بأسف .. مروان انا اسفة عن الفترة اللى فاتت وشكرا على وقوفك جنبى لحد ماعديت من المرحلة اللى كنت فيها

عارفة انى كنت غلسة معاك وقليلة الادب اوى وعملت حاجات معاك متنفعش وانت مالكش ذنب بس والله كان غصب عنى .. تغلغلت الدموع عينيها .. مروان اوعدنى انك متبعدش عنى ابدا وتفضل النظرة دى ديما بعينيك ومتتغيرش واتحملنى وقت ضعفى .. تقبله من كف ايده .. انا بحبك اوى اوى لسانى عاجز عن وصف اللى جويا بس انا متاكدة انك حاسس بيا هو انت ساكت ليه ؟

مروان : عايز افضل باصص فى عينيك وافضل سامع صوتك على امل انى اشبع منك مع انى متاكد انى مستحيل اشبع من عينيكى

اميره : بقيت شاعر يا دك

مروان : انا معاكى اتعلمت كل حاجة اتعلمت الحب الحقيقى فلازم ابقى شاعر لان اميرة خالد حبتنى انا مروان عزت

اميره : بتقلل من قيمتك كدا ليه انت اللى كتير عليا كفايه انك متحمل تقلباتى المزاجية انا نفسى مش بتحملها ببقى عايزة احدفنى من الشباك هههههههه , يالهوى اقسم بالله لسه مش مصدقه انى اتجوزت الدكتور مروان عزت اللى بجيب امتياز بمادته .. تبتعد قليلا تنظر له بعينها .. وانه واقف قصادى كدا يانهااار

مروان : بجديه ..اميره اخر مرة تتكلمى كدا تانى او تتأسفى تانى فاهمه

اميره : فاهمه

بحركه سريعه يقوم مروان بحملها بين زراعيه

اميره : هتعمل ايه يا مجنون نزلنى

مروان : هخليكى تصدقى انك اتجوزتى الدكتور مروان يا صغنن يقترب من السرير وو,,,,,

عماره اميره القديمه 8م

تدخل اميرة ومعها مروان الى العمارة مع نظرات ارتباك وتوتر من اميرة ثم يقفوا عند باب الاسانسير

اميرة : بقلق .. بقولك تعال نرجع وانا هكلم نور اقولها نروح نتعشى بره

مروان : خايفه من ايه مش انا معاكى واتفقنا اننا لازم نواجه

اميره : بتوتر ... بس الموضوع صعب اول مره ادخل العمارة بعد اللى حصل احساس صعب

مروان : لازم تتخطى الاحساس ده يفتح باب الاسنسير يلا

اميره : مروان بلاش

مروان : يقوم بملامسة وجهها باصبع يده برومانسية ينظر لها .. انا جنبك ومعاكي متخافيش هنتخطى كل الاحاسيس دي سوى بعدين تخافى والدك معاكى

اميرة : احساس الامان مابحسهوش غير جنبك ومعاك

مروان : يقبلها من يدها يبقى يلا ..

يمسكها من ايدها ويدخل داخل الاسنسير قبل ان يقفل باب الاسانسير يدخل خالد لكن دون مبالاه منه مع نظرات توتر من اميرة .. ثم تمسك بيد مروان بشدة

اميرة : بقلق وتوتر بابا حضرتك كويس تصمت قليلا ( تبكى ) طب ممكن ترد عليا حضرتك وحشتنى اوى .. تضع ايدها علي كتفه .. بابا انا اسفة بس حضرتك اللى وفقت انا عمرى ماكنت هعمل حاجة من وراك ...

يفتح الاسانسير ويخرج لكن اميره بحركه سريعه تترك يد مروان وتخرج خلف والدها ومروان خلفها ..

اميره : بابا انا مش هسيبك لازم ترد عليا يفتح الاب باب الشقه قبل ان يغلقه تزوق اميره الباب ...

اميره : مش همشى لازم تسمعنى

كانت فريدة وياسمين بالداخل يجلسون براسبشن

ياسمين : اميره .. تجرى عليها وتضمها .. وحشتينى انا اسفة حقك عليا والله العظيم غصب عنى

خالد : بتعملى ايه يابنت اطلعى بره خد مراتك وطلعوا بره

فريده : بضيق .. اميرة لو خرجت المرة دي انا هخرج معها

خالد : هو ده اللى انتى عايزاه تخلقى مشكله بينى وبين والدتك

اميره : عمرى ما اعمل كدا ولا أرضى انى اكون السبب بده ..... تقترب منه تبوس ايده .... ابوس ايدك سامحنى اعمل اى حاجة بالدنيا انا موافقه , غير انك تحرمنى منكم , والنبى يا بابا وحياة اغلى حاجه عندك تسامحنى انت متعرفش كان حالتي ايه الفترة اللى فاتت , اسأل مروان اسأل نور وحمزة انا كنت مدمرة عشان خاطرى سامحنى واللي هتطلبه هانفذه والله من غير كلام

خالد : اى حاجه

اميره : تمسح دموعها اه والله

خالد : وعد

اميرة : وعد والله وعد

خالد : تتطلقى من مروان

فريدة :خالد

خالد : هوة ده شرطى

مروان : بلاش تستغل الفرص

اميره : موافقه موافقه تنظر الى مروان مروان انت وعدتنى انى لو طلبت منك اى حاجة هتنفذها مظبوط , ها بصلى انا عايزة أطلق طلقنى بابا هيرجعنى

مروان : بضيق .. مبسوط انت كدا عمرك ما هتتغير ، تشوف الفرص فين وتصطادها بتستغل ضعف بنتك

فريده : اميره خدى جوزك وامشى خدها يا مروان وامشى وسيبك من الجنان ده

مروان : يلا يا اميرة

اميره : بنرفزه ... هو ايه اللى يلا , بقولك بابا هيسمحنى انا عايزة اطلق طلقنى

مروان : انا بالعربية يخرج الى الخارج

اميره : مروان مروان ماشى يا مروان تنظر لوالدها حضرتك لو اطلقت بجد هتسمحنى نرجع نعيش كلنا سوى

خالد : انا عمرى وعدتك بحاجة وخلفت بيها

اميره : بسعاده .. لاء هطلق وأرجعلك على طول , تقبله من خده وتضمه بحبك اوى شكرا شكرا يا بابا .. تنظر لياسمين بفرح هارجع تانى متمشيش اتصلى بكيمو خليه يجى

تنظر لوالدتها ماما تمسك ايدها هرجعلك وهرجع لحضنك تقبلها من راسها وتخرج

فريدة بحسم .. ياسمين ادخلى اوضتك

ياسمين : ماما اهدى ارجوكى

فريدة :بحسم ..على اوضتك واقفلي الباب عليكى ومهما حصل متخرجيش فهمه يلا

خالد : بابتسامة ساخرة...ايه يا فريدة هتضربينى ولا ايه

فريده : عمرى ماتخيلت انى متجوزة راجل بالقسوة دي, راجل حقود , انا اسفه ليا ولأولادى انى اخترتلهم اب زيك , فعلا انا مش عارفة ساكته ليه وراضيه عشان ايه , وليه , بدورلك على عذر اى عذر , عذر واحد مش لاقية, جبار , عايز تطلق بنتك من جوزها بعد ماعرفت انها بقت كويسة معه, ماتستغربش سمعت مكالمتك مع سليم ,ضايقك اوى لما قالك ان اميره خلاص بعد 3 شهور سابت نفسها لمروان , مش قادر تشوفها سعيدة , انت بتنتقم من مين وليه , اوعى تكون فاكر انك بضايق مروان وانك بتعذبه , لا فوق انت بتعذب بنتك بتدمرها عامل مشاعرها زى اليويو ,ده مش حب ابدا ولا خوف دى انانية وجنون , تعرف يا خالد انا بعد السنين دي كلها لو ندمت على شئ يبقى على جوازى منك , انا هروح اكلم بنتى اللى اتجننت من وقت ماشفتك يا حبيبتى مقدرتش تتحمل , زمانها مولعاها حريقة مع الرجل اللى ذنبه الاسود انك حماه , هكلمها واعقلها وأقولها اوعى تسيبيه وتطلقى منه وتسمعي كلام ابوكى ال , صمت قليلا ابوكى العاقل , وبكره هاروح اتغدى معاها هى ومروان انا واخواتها واقولهم نفس كلمتك بابا مات

ليلتك سعيدة يا دكتور خالد

♥️_____ليلة عادل_____ ♥️

فيلا اميره ومروان 9م

غرفه النوم يدخل مروان الغرفه يقلع الساعه ويضعها على التسريحة ثم تدخل اميرة على ملامحها الانزعاج والغضب تغلق الباب بعنف وتقترب منه

اميره : بغضب ..انت ما بتردش عليا ليه من وقت مانزلنا وانت ساكت مش فى بني آدمه بتكلمك تقترب منه اكثر رد عليا

مروان : ارد على ايه هو فى حاجه يترد عليها

اميره : قولتلك طلقنى مش عايزاك انا حرة

مروان : مش هطلق وبطلى هبل ابوكى بيلعب بيكى فوقى

اميرة : يعمل اللى عايزه براحته انا عايزة اطلق هتقعد مع واحده مش عايزك

مروان : اه

اميره : والله

مروان : اه والله

اميره : ماشى اما نشوف مين اللى هيضايق مين والله لرفع عليك قضيه خلع

واطلع بره بقا عشان عايزه انام

مروان : انتى فاكره انك لما تهددينى وتمنعى نفسك عني انا هتأثر , ما أنتى عارفة ومجربة ما بتفرقش معايا

اميره : هههههههههه كان زمان لو احنا لسه زى زمان كنت صدقتك . تقترب منه تلمس قميصه باطراف اصابعها وبدلع واغراء ..لكن دلوقتى مش هتقدر يا دوك

مروان بضيق ... انتى بتعملى كدا ليه

اميره : بجدية اطلع بره

مروان : مش هطلع ورينى هتعملى ايه لو انتى مجنونة انا بقى اجن منك

اميره : عنك ماطلعت هاطلع انا

مروان : تعالي هنا .. يزوقها ويوقعها على السرير بغضب يقترب منها .. انتى مشفتيش وشى التانى , بلاش تشوفيه احسنلك

اميره : بتوتر وخوف .. انت اتجننت انت هتمد ايدك عليا ولا ايه

مروان : عمرى ما هاعمل كدا وانتى عارفه بس فوقى

يرن تليفون اميره المتصل الأم

اميره : اوعى كدا تزقه تذهب وتجيب التليفون من شنطتها

اميره : ماما

فريده :افتحى الاسبيكر

اميره : ليه

فريده : بقوه ..اسمعى الكلام

اميره :حاضر فتحته

فريده : مروان معاكى

اميره : اه

فريده : مروان اهدى متتعصبش عليها هى غصب عنها فى اى رد فعل عملته , انت شفت بنفسك اللى حصل اتحملها وانتى مافيش طلاق انتى سامعه

اميره : ماما انا

فريده : بحسم ..انا قولت انسى كلمه طلاق افرحى انتى عروسه خدها يا مروان وخرجها مالكمش دعوة بخالد انا بكرة هاجيلك انا واخواتك نتغدى سوى

اميره : بجد

فريده : ايوه بجد يلا روحى اعتذرى من مروان انا عارفة انك زعلتيه اميرة مافيش طلاق فاهمة يلا روحى سلام

اميره : سلام تنظر لمروان باستغراب انت فاهم حاجة

مروان : تؤ

اميره : تصمت قليلا وهى محتارة تحاول لتفهم كلام والدتها ثم تنظر لمروان بضيق.. انت مطلعتش بره ليه اطلع بره

مروان ممكن نهدى ونتكلم بالراحة

اميره : لا

تتركه وتدخل الى الحمام

♥️_____ليلة عادل_____ ♥️

احد المطاعم الشهيره الفخمة بالقاهرة 10م

يدخل شهاب ومعه شهد يقوم باستقبالهم احد العاملين بالمطعم

العامل : اتفضل يا فندم

يوصلهم حتى يصلو الى احد الترابيزات تجلس شهد وشهاب امام بعضهم

شهد : المطعم شكله شيك جدا

شهاب : اممم بابا على طول بياجى هنا المكان ده محدش بيدخله غير رجال الاعمال والوزراء والسفراء

شهد : انا لازم اتصور هنا كتير

شهاب :اوعى تعملى كدا

شهد : ليه

شهاب : ايه الجوع ده انضفى يا شهد وليقى بالمكان اللى انتى فيه

شهد : تضع رجل على رجل بتكبر وثقة .. انا ممكن امثلك انى وحدة مليارديرة وانى باتكلم لغات كتيرة واستحالة ان حد يفكر للحظة انى من مدينة السلام انا لما قولت اخد صورة لتكون ذكريات حلوه انا دخلت اماكن شبه دي كتير مع الدكتور مروان واميرة

شهاب : انتى زعلتى ولا ايه

شهد : انتى مصر كل شويه تحسسنى انى اقل منك مدام انت باصصلى كدا بتخرج معايا ليه

شهاب : عجبانى

شهد : ده اللى هو ازاى

شهاب : عجبانى يعنى عجبانى

شهد: ليه انا

شهاب : مش مهم ليه انت مهم انك عجبانى وانا عجبك

شهد : ايه الثقه دى

يدخل عليهم الجرسون

شهاب : تسمحيلى اطلبلك انا

شهد : تفضل

♥️_____ليلة عادل_____ ♥️

فيلا اميره ومروان11م

تقف اميره ببلكونة.غرفة النوم المطله على حديقة الفيلا وحمام السباحة وهى ترتدى بيجاما ستان بيضا اللون ثم يرن هاتفها تسمع صوت الرنة تخرج من البلكونه كان يجلس على السرير مروان يتصفح التابلت الخاص به تمسك اميرة هاتفها الذى كان على الكومودينه وتجلس على السرير

اميره : الو دومى عامل ايه هههههههههههههه لسه راجعة اول امبارح والله الحمد الله لازم بجد , لازم نتكلم .. اه عرفت ... ايه ده ... هو انا محتاجة عزومة ... ده انا جبتلك ببيونة هتهوسك ... بكرة نتقابل بالنادى تاخدها ... اوف صح ده ماما جايه بكره خليها بعد بكره .. اه والله لا هافهمك لما اشوفك ... مبروك سلملى على حنين باى

كان اثناء حديث اميره مع ادهم ينظر لها مروان بضيق تضع اميره هاتفها على الكومودينه وتقف

مروان : هو انا ايه اللى سمعته ده ؟ لا تجيب يمسك مروان ايدها .. كلمينى زى ما بكلمك

اميره : اه ادهم خلاص ممكن تسيب ايدى

مروان : اه ادهم عادى كدا

اميره : بقولك انا ولا قادرة ازعق ولا اتخانق قصادك حلين تكمل اللى كنت بتعمله وتسيبنى اروح اقف فى البلكونه يا طلقنى

مروان : هههههههههههه

اميره : اضحك اضحك لسه فى ضحك جاى كتير

مروان : هو انتي بتعملى كدا ليه , على فكرة انا واخد بالى من الاسم , عارف اللى كان بيكلمك المكالمه الصوتيه من بتعت الشركه , ليه عايزه تزعلينى منك , احنا كنا كويسن واتفقنا اننا هننسى ونرمى كل شى ورا ظهرنا ونكمل , و اى حد هيحاول يبعدنا عن بعض هندوس عليه

اميره : تجلس بجانبه .. ده بابا

مروان : باباكى اكتر واحد اذاكى واكتر واحد بيتمنى انك تسبينى

اميره : اصلك هتفهم ازاى شعورى , انت طول عمرك لوحدك , ولا اب ولا ام ولا اخوات , انت طول عمرك محروم من باباك ومامتك تربية دادا ,عمرك ما هتحس بيا , عمرك ماحسيت ولا عشت الجو العائلى , انت اكتر واحد كان مبسوط بالترابط الاسرى اللى عايشاه , بس انا مقدره موقفك مش فاهم يعنى ايه تتحرم من ابوك

مروان : بصوت حزين وتأثر ... مين قالك بقى انى مش حاسس بيكى عشان اتحرمت من ابويا وامى وانا صغير , انا لانى اتحرمت منهم حاسس بيكى , مش عايزك تعيشي الاحاسيس اللى باعشها لما بكون محتاجهم مالقهمش, انك تدورى على اخ يبقى سندك او اخت تكون زى امك متلقيش , بعدين مين قالك بقى انى ماليش حد , مانتى معايا وجنبى , انتى ابويا وامى واختى واخويا وكل اللى ليا بالدنيا , اهلى واصحابى انتى ربنا عوضنى بيكى , انا حاسس بيك لكن مش عايزك تكونى بالضعف ده , وبسهوله تخلى اى حد يلعب بيكى وبمشاعرك كدا ,انا مش بقسيكى على والدك بس لازم تفهمى انه بيستغل ضعفك ناحيته عارفك ومذاكر مفاتيحك هو فاهم بيعمل ايه بلاش تخليه يلعب بيكى كدا

اميره : بعيون ملى بدموع وباسف.. انا آسفة حقك عليا , تقبله من يده انا اسفه بجد اسفه , انا مش عارفه ازاى قولت الكلام ده , مش عارفه ليه اصلا بعمل كدا (تبكى ) انا مشوشه جوايا احاسيس كلها عكس بعض , مبسوط انى اخيرا اتجوزنا , ان مع الدكتور مروان عزت اللى كنت بتمنى بس انه يعرف اسمى , اننا فى بيت واحد , وكل حاجه كتبتها بمذكراتى وحلمت بيها حققتها معاه, ونفس الوقت مش طايقاك لان بسبب حبى ليك اتحرمت من اهلى , بردو بقول هو ماله انانية بابا وتكبره هما السبب , عدم تقبله لمروان وكرهه ليه السبب , لما شفته النهارده حسيت انى طايره .زى الغرقان اللى بيتعلق بقشايه , قولت اتعلق بيها متوقعتش انه هيعمل كدا, ولا عارفه انا ليه وفقت وجاريته ,وبقيت باعمل معاك كدا , دماغى هتتشل من كتر التفكير مابقتش قادره , مابقتش قادره اتحمل دماغى والله ما قادرة. تبكى بحرقة

يمسح مروان دموعها بايده يمرر يده على وجهها هو ينظر لها بكل حب وعشق يمسك ايدها يقبلها من كفها ثم يضع يديه الاثنتين على وجهها ..

مروان : الحياة صعبة ديما حطانا باختبار عشان تشوف قوتنا وصبرنا , تحدينا , وانتى طول عمرك قوية وبتقفى بوش الخوف نفسه , مافيش حاجة بتهزمك انا اتعلمت منك القوة والتحدي وانى أفضل ورا حلمى لحد ماحققه ,ومهما واجهت من صعوبات وتحديات لازم احارب لحد ما أوصل لهدفى , اميرة انتى قوية انتى قدها زى ما نجحتى وعديتى كل الاختبارت اللى فاتت , انا متاكد انك هتنجحى بده , ولو عليا ياستى والله ما بزعل منك ماتخفيش انا جنبك وبظهرك هافضل ماسك فيكى مهما حاولتى تسبينى مش هسيبك لانك روحى , مافيش حد يقدر يستغنى عن روحه , يبتسم لها بحبك يقبلها من جيبنها يضمها اليها ويضع راسها على صدره

اميرة : وهية بحضن مروان .. انت اجمل حاجه كسبتها بدنيتى , ومستحيل اخليها تاخدك منى بعد كل المعاناة دي اللى عانتها عشان اكسبك , تنظر له وتضع يدها على خده ...اوعدنى , اوعدنى مهما حصل متسبنيش مهما عملت وتعصبت هتتحمل .. ازعل ثور اضربنى حتى بس اوعى , اوعى تبعد وتسيبنى

مروان : اموت قبل ماعملها ينظر لها بحب ثم يقوم بتقبيلها من جيبنها ويضمها اليه مرة اخرى

♥️_____ليلة عادل_____ ♥️

مطعم شهير بالقاهرة 10م

يجلس شهاب وشهد على احد الترابيزات ويتناول العشاء

شهاب : عجبك

شهد : فعلا الاكل جميل اوى

شهاب : ممكن تغمضى عينيك

شهد : ليه

شهاب : غمضى

شهد تغمض عنيها يخرج شهاب علبه بيها سلسلة جميلة جدا ورقيقة

شهاب : افتحى

شهد : تنظرت لما بداخل

العلبه ... الله جميلة اوى دي بمناسبة ايه

شهاب : عربون صداقة بس متلون باعجاب

شهد : ايه التشبيه ده

شهاب : عربون على علاقتنا الجديدة عجبك كدا

شهد : مدام عجباك متتجوزنى

شهاب : هههههههههه يشرب مياه ثم ينظر لها اتجوز ههه بصي هوة مش بعيد عن ربنا انه يهدينى واتجوز , بس اكيد مش دلوقت بدرى اوى يا شهد ,خلينا سوى لحد اما نشوف يمكن تحققي المعجزة , وتخلى شهاب دويدار يتجوزك

شهد : تاخذ الشوكة و تأكله في بوقه ماشى موافقة

فيلا اميره ومروان 1م

تجلس اميرة ومروان بجانب بعضهم على الكنبة وتسند اميره راسها على صدر مروان فى غرفه ( tv ) يشاهدون احد الافلام الاجنبية ثم تطرق عليهم الباب الخادمة

الخادمة : الباشمهندسة فريدة واخوات حضرتك منتظرينك بره

تقف اميره بصدمه وتجرى للخارج

مروان : ينظر للخادمة ... روحى اعمللهم حاجه يشربوها

هول الفيلا

تجرى اميرة وهى بسعادة تحضن والدتها بكل شوق وحب وتقبلها من خدها وراسها وايدها وحشتينى وحشتينى اوى ..

تنظر لكريم وتضمه بشوق كريم حبيبى تضع ايديها الاثنين على وجهه تنظر له وحشتنى اوى تضمه ثم تنظر لياسمين تشاور بايدها لتضمها هى الاخر

♥️_____ليلة عادل_____ ♥️

الراسبشن

يجلس الجميع بالراسبشن كانت تجلس اميرة بمنتصف فريدة وكريم وياسمين بجانبهم وتضع اميرة رأسها على كتف والدتها وتمسك ايدها ومروان بجانبهم على الكرسي

ياسمين : انا مش مصدقة إننا اتجمعنا تانى

اميرة : اعملو حسابكم مافيش مرواح هتباتو معايا كلنا هننام جنب بعض حتى كريم

كريم : يضع ايده على شعرها .. ده انتى هتنامى جو حضنى ده لو مش هيضايق مروان

مروان : لا يا سيدى مش هضايق طبعا

اميره : مجبتش امنيه وسيف معاك ليه

فريده : المره الجايه ها يا مروان اميره صلحتك وبطلت جنان

مروان : محصلش حاجة عشان تصالحنى احنا كويسين

فريدة : ربنا يكملك بعقلك شايفين بعينكم

ياسمين : خلاص يا ماما

اميره : ماما هو ايه اللى حصل مع بابا

مروان : طب عن ازنكم انا اسبكم تتكلمه براحتكم

فريدة : اقعد انت من العائلة

مروان : معلش خليكم على راحتكم عن اذنكم

ترفع اميرة رأسها من على صدر فريده تنظر لها

اميره : ماما انتى سبتي بابا . انا مش هفرح بكدا , ارجوكى ارجعي

فريده : انا طلبت الطلاق من خالد

اميرة : تنظر بجانبها .. ايه كريم انت سبتها تعمل كدا

كريم : انا لسه عارف واحنا بالعربية ماما مش معقول بعد 33 سنه تطلبى الطلاق بالسهولة دي

فريده : ومعقول يعمل اللى عمله ,اسأل ياسمين عمل ايه , ابوك اتجنن لازم حد يقف بوشه ويقوله كفايه , كفايه جبروت , كفايه تدوس على قلب بنتك , وتلعب بيها وبمشاعرها , انا مش هسمح ابدا ان أهد بيت بنتى وأسرقه منها ساعدتها

ياسمين : انتى عندك حق , بابا فعلا غلط واللى عمله امبارح ميصحش ابدا , بس متوصلش للطلاق ازعلى وخدى اى موقف عايزاه , بس من غير الطلاق

اميرة : ماما حضرتك لو فعلا مشيتي باجراءات الطلاق مش هسامح نفسى ابدا , وهازعل ووقتها صدقينى هاسيب مروان , لانى مستحيل ارضى ان أبنى بيتى على خراب بيت أمى اللى هى اغلى عندى من نفسى و روحى ابوس ايدك يا ماما بلاش

كريم : بمزح خفيف ..فريدة حبيبتى انتي اعقل واحده في بيت خالد الشريف , حسدناكى ولا ايه ماتتهوريش , مش هانكر انى انا كمان زعلان من بابا واستمراره بمحاولات لتخريب حياة اميرة اللى مش لاقيلها اى مبرر , لكن هيفضل ابويا اللى ربانى وعلمنى وخلانى راجل , كل اللى اقدر عليه انى اخد موقف وأبينله انى زعلان ومش موافق على اللى بيعمله ده

فريده : ممكن متتدخلوش بقرارى

اميره : لا هندخل لان قرار حضرتك ده مصيرى

فريده : مصيرى ليه انتي واتجوزتى راجل محترم فرشلك الارض ورد , وياسمين اتجوزت راجل بيتمنالها الرضى ترضى و كلها كام شهر وتجيب طفل , وكريم ماشاء الله بقا راجل بيشتغل و متجوز بنت ناس وابنه ربنا يخلهوله , كل واحد فيكم ليه حياته خلاص

كريم : مش هى دى القضية

اميرة : تقوم تجلس على ركبتيها تنظر للأم .. حبيبتى ابوس ايدك تقبلها من ايدها ..متعمليش كدا والنبى لو ليا خاطر عندك والله ماهسامح نفسى

فريده : ماشى مش هاطلب الطلاق ، بس انا كدا كدا اطلقت ناسيين اليمين

ياسمين : بابا اكيد هيدفع كفارة او هيروح الازهر يسأل

فريدة : يعمل اللى يعمله انا مش هارجع دلوقتى غير لما يبطل اللى بيعمله ده ويوافق على جواز اميرة

كريم : ماشى انتى عندك حق كلنا لازم نتحمل اننا نبعد عنه , ومانكلمهوش عشان يتراجع عن اللى بيعمله , ياسمين انتى بالاخص اوعى تحني

ياسمين : بصراحه بعد اللى شفته امبارح بجد شلت منه اوى ده غير يوم الفرح انا فعلا زعلانة من بابا جدا

فريده : يلا نقفل الموضوع ده تعالى يا مرمر اقعدى جنبى احكيلى عاملة ايه مع مروان

اميره : تجلس بجانبها .. الحمد الله مروان بجد انسان مافيش منه اتنين والله الرجالة اللى زيه بح

ياسمين : نور حكتلي على اللى عمله معاكى , لازم تشيليه بعينيك مافيش ياختى رجالة بالزمن ده تتحمل كل ده

اميره : اه والله فعلا 3 شهور اللى فاتو والله يا سمسمة كان متحملنى , انتى طبعا عرفانى لما ببقى قالبة شراب ورخمة

ياسمين : هتقوليلى

كريم : لازم يتحملك ده مش واجب ولا اللى عمله كتير , اوعى تحسسيه بده , ده الطبيعى كان لازم يعمل كدا , لازم يقف جنبك ويدعمك , ويتحملك لحد متخرجى من الازمه دى

اميره : بس انا كنت قليلة الادب معه اوى يا كريم

كريم : هو بمزاجك اى واحدة بمكانك , ده هيكون رد فعلها

ياسمين : يعنى لو كنت مكانه هتعمل زيه

كريم : واكتر كمان, انتى مش شايفة اختك ضحت بايه ,وكام مره ضحت, على فكره اللى بيعمله ده مش حاجه ولا تعبير عن حب, بيعمل الطبيعى اللى المفروض يتعمل ها يا اميره , مروان بيعمل الطبيعى اللى مفروض يتعمل , الطبيعى مش الكتير فهمه

فريده : بحكمه .. كريم انت صح بس هاتلى راجل واحد بيعمل الطبيعى اللى هو مفروض بالزمن ده , حبيبى , انت مش عايش معانا مابقاش فى كدا , مابقاش فى راجل يقف مع مراته فى ازمتها بيقول تتفلق انا متجوز عشان افرفش مش يتنكد عليا ,وبيروح يشوفله وحدة تانيه ,ولا الست ما بقاش فى ستات اللى تتحمل جوزها وتقف معه بمحنته , وتحبه بصدق ما بقاش فيه ياحبيبى الكلام ده بقا عملة نادرة

كريم : عندك حق احنا للاسف وصلنا لمرحلة وحشة اوى, بقا الطبيبعى والعادى اللى المفروض يتعمل بقا عمله نادره , ونفرح اوى لما نلاقيه , اعتقد ده شى مخيف مخيف اوى كمان

ياسمين : بس كويس انه لسه موجود , وان ربنا رزقنا بالعملة النادرة دي , الحمد لله انا مبسوطة ان كلنا اتجوزنا ناس كويسة اوى كمان ربنا رزقنا بأب وام زى بابا وماما حتى لو بابا عمل حاجات تزعل بس هيفضل دكتور خالد اعظم اب بالدنيا ولولاه مكناش وصلنا للى احنا فيه

فريدة : ربنا يخليكم لبعض ويخليكم ليا يضمو بعض كلهم

بعد قليل يدخل عليهم مروان وهما بيضحكو وفى غاية السعادة

مروان : اسف لو هفرق الجمعة الحلوة. دى بس ماما فاطمة حضرت الغدا

اميره : يللا لانى جعانة جدا على فكر دادا اكلها جميل

وأثناء سيرهم للوصول الى السفرة

كريم : بس مش زى ست الكل

اميرة : هو فى احلى من اكل ست الكل مارو انت مدقتش اكل ماما صح

مروان : لسه مانولتش الشرف ده

فريده : خلاص بكره انا عزماكم على الغدا

اميره : مافيش مرواح انتى هاتقعدي معانا

مروان : مدام فريدة اتمنى انك تقبلى انك تنورينى بعدين ده بيت بنتك

ياسمين : ايه ده واحنا نروح

مروان : انا اقدر يا سمسمه احنا هنقضى اليوم مع بعض

♥️_____ليلة عادل_____ ♥️

احد قاعات الزفاف بنادى الشرطة 10م

اجواء صاخبة و زغاريط تعم المكان اغانى و حركه من الجميع , رقص وفرح على ملامح الجميع ,ثم نرى في الكوشه ادهم وحنين جالسين وهى ترتدى فستان زفاف فى غايه الاناقة والجمال وتزينه بطرحتها التى تزيد جمالها , ثم تقترب منهم اميرة ومعها مروان وهى ترتدى فستان سواريه اسود فى غاية الشياكة

اميره : مبروك يا ادهم

ادهم : فرحتينى انك جيتى

اميره : الف مبروك يا حنون خد بالك منها لو زعلك قوليلى وانا أعضه

حنين : بقلة ذوق .. لا هو مابيزعلنيش لانه بيحبنى ميهنش عليه زعلى صح يا حبيبى

ادهم : اكيد طبعا

مروان : الف مبروك مبروك يا ادهم مبروك يا حنين عقبال البيبى

اثناء نزول مروان و اميرة مروان بيضحك

اميره : بتضحك ليه

مروان : ولا حاجه

اميره : ماشى

يجلس مروان واميرة على الترابيزه التى يجلس عليها الاصدقاء اميرة واسرتها ومنير وزوجته

لبنى : ميرو فستانك يجنن

اميره : شكرا انتى عيونك احلى

يطلب الدي جي من العروسان الرقص ومن يريد الرقص سلو ايضا تقوم نور وترقص مع حمزة وكريم مع زوجته

مروان : تعالي نرقص

اميره : مش هينفع اسيب ماما لوحدها

فريدة : عيلة انا مش هينفع تسبينى يلا قومى بعدين ما منير ولبنى قاعدين يلا قومي

اميره :ماشى

يرقص الجميع على احد الاغانى الرومانسية وعلى ملامحهم السعادة

بعد قليل يظهر خالد وهو يجلس بترابيزة بعيدة قليلا عن الترابيزة التى تجلس عليها اميره وعلى ملامحه الحزن لكن بعد قليل تاخذ فريد بالها من تواجد خالد تنظر له بحزن واستياء وتبدأ تملي الدموع عينيها تحاول ان تتماسك بعد انتهاء الرقص يرجع الجميع

كريم : فيفى ماتيجى ارقصك

فريده : لا مش قادرة

اميره : مالك يا ماما

فريده : فرحانة بيكم شكلكم يفرح القلب

..تقبلها اميره من خدها

لكن اثناء جلوسهم ياخذ مروان باله من نظرات فريده للخلف ينظر يشاهد خالد جالس لكن عندما يرى خالد مروان ينظر له يخرج خارج القاعة

مروان : هاروح اعمل مكالمة

اميره : هتكلم مين

مروان : شغل الصوت عالى مش هاعرف اسمع

اميره : اجي معاك

مروان : لا خليكي

يخرج مروان خارج القاعه خلف خالد

مروان : دكتور يا دكتور من فضلك

خالد : ينظر له بحدة وقوة .. اسمع احنا بمكان عام وانا جوايا ليك كره وحقد لو اتوزع على الأرض هينهيها امشى

مروان : ليه كل ده بص شوف بنتك سعيدة معايا و الكل سعيد ومبسوط ليه عايز تبقى كدا انهى اللعبة دي كفاية

انت خسرت كل حاجه بيتك ومراتك وأولادك حتى نور اللى كانت معاك بقت ضدك فوق قبل فوات الاوان

خالد : ما بحبكش

مروان : متحبنيش كفايه انك تحب بنتك وتتقبل جوزها ،لو مش عايز تتعامل معايا موافق ماتتعاملش ،لكن كفاية بقى اصرارك على رفضك واستمرارك فى تخريب بيت بنتك

ينظر خالد له ويقترب منه

ويضع ايده بجيبه ويخرج .. وينظر مروان له باتساع عينيه وباستغراب يقول انت هتعمل ايه

❤️❤️❤️❤️❤️❤️

استوووووووب

ياترى. ايه اللى حصل خالد خرج ايه من جيبه

ايه توقعاتكم بالحلقات الجاية

اتمنى تكون الحلقة أعجبتكم

الى اللقاء بالحلقة القادمة من روايه الأعمى2

#الجزء_التانى_من_روايةالاعمى2

#ليلةعادل

تكملة الرواية من هناااااااا 

لمتابعة باقى الرواية زورو قناتنا علي التليجرام من هناااااااااا

بدل ماتدور وتبحث علي الروايات عمل 

متابعه لصفحتنا على فيس بوك هنااااااااااا

الرواية كاملةمن هناااااااااا

مجمع الروايات الكامله 1اضغط هناااااااا

 مجمع الروايات الكاملة 2 اضغط هناااااا