رواية دمرتني ومازلت احبك الفصل السابع والثامن والتاسع والعاشر والحادي عشر والثانى عشر للكاتبة مريم غريب
رواية دمرتني ومازلت احبك الفصل السابع والثامن والتاسع والعاشر والحادي عشر والثانى عشر للكاتبة مريم غريب
معتز:بص يايوسف..من واقع خبرتى ممكن اقولك ان ده حب.
يوسف بسخريه:حب!!بالله عليك اسكت.
معتز:لو مش حب ماكنتش هتفضل سرحان فيها بالشكل ده..لو مش حب ماكنتش كل ماتفتكر الشاب اللى وصلها البيت وهتبقى هتجنن وتعرف.
يوسف:بس انا وساره علاقتنا متوتره من زمان.
معتز:كانت متوتره..بوص يايوسف انت عيبك انك مع احترامى ليك طبعا بس هقولك راءيي فيك بصراحه..عيبك يايوسف انك تابع للمظاهر جدا.
وبيهمك الشكل والجمال..عشان ربنا كرمك بشوية جمال ومحاط بالجميلات فاعتدت على الامر واصبحت مغرور بجمالك ده..وديما بتحب الجميلات بس اللى يقربو منك.
عشان كده ماكنتش بطيق ساره قبل ماتتغير يمكن لما بان جمالها المدفون وظهرت انوثتها اتجذبت ليها.
يوسف:طيب مايمكن يكون انجذاب بس.
معتز:كنت ممكن اقولك كده لو ماكنتش حكتلى على الشاب اللى وصلها بيتكو بس دلوقتى احب اقولك انك بتحبها بنسبة 100%.
رجع يوسف راسه لورا على الكرسى وهو بيفكر.
كيف ضيعتك في زحمة أيامي الطويلة
لم أحل الثوب عن نهديك في ليلة صيف مقمرة
يا عبير التوت من طوقيهما مرغت وجهي في خميله
من شذى العذراء في نهديك
ضيعتك آه يا جميلة
إنه ذنبي الذي لن أغفره
كيف لم أحببك يا لهفة ما بعد الأوان
في فؤاد لم تكوني فيه إلا جذوة في مجمره
شعرك الأشقر شع اليوم شمشا في جنابي
يتراءى تحتها ساقاك يا للزنبق
رف من ساقيك
آه كيف ضيعتك يا سرحة خوخ مزهره
آه لو عندي بساط الريح
لو عندي الحصان الطائر
آه لو رجلاي كالأمس تطيقان المسير
لطويت الأرض بحثا عنك
لكن الجسورا
قطعتها بيننا الأقدار مات الشاعر
في و انسدت كوى الأحلام
أه يا جميله
معتز:ماعلينا هاروح انا اشوف شغلى..اه صحيح هنعمل ايه فى المناقصه انت مادتنيش اى اوردر.
يوسف:فكرتنى..انت هتعملى ميزانيه بكل حاجه وتجمعلى الاوراق كلها فى فايل وتجبهولى فورا لما تخلصو.
معتز:ماشى.
...................................................................................................................................................
فى بيت ال سليم فى شقة ابراهيم.
اخدو ميرنا على اوضتها وجاوبولها الدكتور..وبعد الكشف.
الدكتور:ضغتها عالى فجاءه واضح انها اتعصبت من حاجه حد ضايقها بس انا اديتها حقنه وهى هتنام دلوقتى بس ارجوكو حاولو متعصبوهاش او تضيقوها لانها اوشكت على الانهيار العصبى والالم النفسى صعب دى نصيحه منى.
ابراهيم وهو باصص لميرفت بغضب:حاضر يادكتور متشكر جدا.
وحاسبه ابراهيم ومشى الدكتور.
ابراهيم بغضب وزعيق:انتى السبب انتى اللى عملتى فيها كده انتى ايه مش هترتاحى الا اما تموتيها.
ميرفت ببكاء:والله ماكان قصدى انا كنت بكلمها عادى وفجاءه لقيتها كده.
ابراهيم:مامن كلامك اللى زى الثم ده البنت حصلها كده انا مش فاهم هى بتعملك ايه يعنى؟؟
ميرفت:ماهى متعوده منى على كده..بس مكنتش اعرف ان المره دى هنوصل لكده.
ابراهيم بتحذير:اسمعى ياميرفت..لوكلمتى ميرنا بعد كده كلمه معجبتنيش انتى حره فى اللى هيحصلك.
ميرفت:حاضر خلاص والله ماهضيقها تانى.
.....................................................................................................................................................
ومرت الايام وكانت ميرفت كل يوم بتراضى ميرنا ويوسف ديما كان بيقعد معاها عشان يخفف عنها وساره كمان كانت بتطلع تقعد معاها.
ويوسف كان كل شويه يختلس النظر ليها وكل يوم بيزيد اعجابه بيها وابتدى يتعرف عليها من اول وجديد وكل شويه يفضل يبوصلها ويتاملها كتير.
وساره كانت بتفرح جدا بنظراته ليها اخيرا غير نظرته من الاشمئزاز للاعجاب واللهفه..اما محمد كان كل يوم بيتكلم مع ساره فى الموبايل وكان بيزيد تعلقه بيها مع كل يوم بيفوت عليه.
..........................................................................................................................................................
يوم سفر احمد وسميره.
الكل مجتمع فى الشقه عشان يودعوهم.
ساره بدموع:هتوحشونى اوى.
احمد:ياحبيبتى دول هما عشر ايام وهنرجع تانى على طول وانتى هنا مش لوحدك متخافيش.
وحضنها احمد بحنان.
ساره:هتوحشينى ياماما.
سميره:ياحبيبتى انتى اللى هتوحشينى اوى خلى بالك من نفسك ياساره عشان خاطرىياحبيبتى خلى بالك من نفسك..نفسك امانه فى ايدك لحد مانرجع.
ساره من بين دموعها:حاضر ياماما متقلقيش.
ابراهيم:تروحو وترجعو بالسلامه ياخويا متنسوناش فى الدعوات بقى.
احمد:الله يسلمك يا ابراهيم وانشاء الله ربنا يتقبل دعواتنا وتكون من نصيبنا جميعا.
ابراهيم:انشاء الله.
وودعو بعض كلهم..لكن ساره موقفتش بكاء على فراق احمد وسميره اللى ملزمنها زى ضلها طول عمرها...ونزلو احمد وسميره وركبو العربيه الخاصه بيهم وفى طريقهم للمطار.
اما ساره فكانت بتبكى كتير فاخدها ابراهيم تقعد معاهم فوق شويه عشان تهدى..يوسف فرح انها هتقعد وتسهر معاهم كل يوم ويدوب هتنزل بليل تنام تحت فى شقتهم.
وطلعو كلهم شقة ابراهيم وقعدو فى الليفنج وكانو بيهزرو كلهم مع ساره عشان متعيطش لحد ماجه تليفون لابراهيم.
ابراهيم:السلام عليكم.
المتصل:وعليكم السلام..حضرتك استاذ ابراهيم سليم العسلانى؟؟
ابراهيم:ايوه انا مين معايا؟؟
المتصل:مع حضرتك المقدم سيف عبد الرحمن.
ابراهيم:تشرفنا يافندم خير فى حاجه؟؟
سيف:حضرتك تبقى اخو البشمهندس احمد سليم العسلانى؟؟
ابراهيم بقلق:ايوه انا خير فى حاجه؟؟
سيف:للاسف الاستاذ احمد وحرمه عملو حادثه بالعربيه على الدائرى وللاسف اكتر اخو حضرتك وحرمه..اتوفو.
ابراهيم بصدمه:انت بتقول ايه..لا مش ممكن.
الكل ابتدى يسئل ابراهيم ايه اللى حصل؟؟
يوسف:فى ايه يابابا؟؟
سيف:بوص يافندم انا مقدر شعور حضرتك بس الحادثه كانت جامده اوى واول ماوصلو المستشفى دوغرى ماتو..وانا لما اخدت بطاقة اخو حضرتك طبعا انتو اشهر من النار على العلم عرفته على طول وبعد كده اخدت موبايله وكلمت حضرتك ودلوقتى حضرتك ممكن تيجى تخلص الاجراءت وتستلم الجثث هما فى مستشفى ال.......
ابراهيم كان بيسمع كل ده وهو مش مستوعب..ازاى ده اخو كان لسا قدامو حالا ازاى مات ازاى؟؟
سيف:الو..الو استاذ ابراهيم انت معايا.
ابراهيم بهذيان:ايوه ايوه يابنى معاك..انا انا جاى اناجاى.
وقفل السكه والكل قاعد مترقب اجابه على سؤال يوسف"فى ايه؟؟"
يوسف:فى ايه يابابا حصل ايه؟؟
ابراهيم بصدمه:احمد وسميره.
ساره بقلق:مالهم..مالهم ياعمى؟؟
ابراهيم بتعثر:م م ماتو....
نزلت الكلمه دى عليهم كلهم كالصعقه بس ساره فور سماعها الكلمه دى الارض لفت بيها ووقعت من طولها مغما عليا...جرى عليها يوسف وشالها ودخلها اوضة ميرنا وطلع تانى.
يوسف:بابا..بابا الكلام ده حقيقي عمى..عمى احمد مات؟؟
ابراهيم بدموع:ايوه ايوه..عمك مات.
ميرفت بصدمه:لا حول ولا قوة الا بالله دول كانو لسا معانا لا اله الا الله.
ابراهيم مسح دموعه وتماسك على اد ما قدر.
ابراهيم بتماسك:يلا يايوسف عشان نروح نخلص الاجراءت ونستلمهم..وبعدين لما نيجى على صلاة الفجر هنصلى عليهم ونروح ندفنهم.
ميرنا بدموع:بابا انت بتقول ايه؟؟ انا مش مصدقه اللى انت بتقوله..معقول عمى وطنط سميره ماتو!!ياحبيبتى ياساره هنقولها ايه لما تصحى؟؟
ابراهيم بصوت عالى:يلا يايوسف.
..........................................................................................................................................................
وراح ابراهيم هو ويوسف المستشفى وخلصو كل حاجه وقبل النهار مايطلع استلمو الجثث وراحو صلو عليهم فى الجامع وطلعو بعديها على المقابر ودفنوهم.
.............................................................................................................
فى بيت ال سليم.
عذاء الرجال تحت فى جنينة العماره وعذاء الستات فوق فى شقة ابراهيم.
فى اوضة ميرنا ساره لسا نايمه..صحيت وفتحت عيونها ببطئ واستغربت المكان اللى هى فيه..فقامت قعدت على السرير وحاولت تفتكر..ف افتكرت كل اللى حصل امبارح واتصدمت .
وفتحت عيونها على الاخر وطلعت بره الاوضه وراحت الصالون لقيت ستات كتير لابسين اسود..ميرنا جريت عليها اول ما شافتها.
ميرنا:ليه ياحبيبتى قومتى خليكى مرتاحه.
ساره قربت عليهم وهى بتبصلهم والدموع فى عينها..فقامت واحده من الستات اللى قاعدين وقربت عليها وقالتلها.
الست:البقاء لله ياحبيبتى ربنا يصبرك.
ساره بدموع وحاله هستيريا.
ساره:لا..لا..انتو جايين ليه؟؟عايزين منى ايه..لااااااااااااا.
وانهارت ساره تماما وكلهم اتلمو عليها عشان يهدوها.
وهنا طلع يوسف على صوت الصراخ...يوسف قرب من ساره وشدها من ايد الستات وخدها فى حضنه لحد الاوضه..ساره كانت دموعها بتنزل بغزاره وكانت بتشهق زى الاطفال ولكن اول ماجت فى حضن يوسف وشمت ريحته استكانت وحست بالامان واتمسكت بيه اكتر.
ممگن اسأل !!
ليه قلبي راحته في حضن قلبك ..
ممگن اعرف .. ؟
؟
ليه ايامي بلا وجودك تموت .. ؟
وليه احلامي بلا نورك تموت ..؟
وليه من دونك يغطيني الحزن ..؟
ويسجن شعوري السكوت ..؟
ليه اضيع ان كنت غايب ..؟
وليه اشوفك كل اهلي ..
وكل نـــــــــــــاسي والحبايب ..؟
ليه اشوف الدنيا ورديه معاك ..
ليه احب اني اكون نجمة تضوي في سماك ..؟
وليه اشوف الوقت ورده ذابلة لو غبت يوم ..؟
وليه احسك جنتي ..؟
والهنا بقربك يدوم ..
ليه احسك .. شخص نادر
شخص اغلى من الجواهر ..
ليه اشوف الناس من بعدك سراب ..
وليه اشوف الحب من دونك سراب ..
ليه يحييني حضورك ..
ويقتل ايامي الغياب ..
ممكن اعرف ليه احسك گل گلي ..
شمسي انت .. وانت ظلي ..
مالي من دونك مكان ..
وبس في عيونك محلي ..
ممكن اسأل ..
وممكن اعرف ..
ليه كل هذا ياخلي .. ؟
ليه احبك .. وبكل حالاتك ابيك ..
بهدؤك .. بانفعالك ..
وبجنونك .. مهتويك ..
ليه احبك ..
خفقة الروح اليتيمة ..؟
وكل احلامي القديمة ..؟
واسرار تخفيها عيوني ..
بس ماتخفى عليك
ايـــــه احبــــــــــــــــــــــــك
بغروري .. وبشموخي .. وبعنادي ..
اللي طوعته بيديك ..
وبغرورك .. وبكثر جورك ..
وبحنانك .. ودافي احساسك ..
وأمانك ..
لانثرته " من اجيك "
ايـــــه احبــــــــــــــــــــــــك
وتوي دريت
ان الهوى حده خطير ..
يقدر يغير في ملامحنا الكثير ..
يقدر في لحظه يجعل المهر الجموح طير صغير ..
يرضى بحبات الحوى ..
ويغفى على الكف الكبير ..
وفضلت تعيط تعيط كتير وبداء يوسف يقرا عليها الايات اللى حافظها من القراءن عشان تهدا لحد ماهديت وراحت فى النوم..سندها يوسف ونيمها على السرير وغطاها ومسح دموعها اللى مغرقه وشها وملس على شعرها بحنان..وبصلها بتاثر وقام طفى النور وطلع من الاوضه ونزل العذاء تانى.
ابراهيم بحزن:ساره عامله ايه؟؟
يوسف:تعبانه خالص يابابا انت لو تشوف هى كانت منهاره ازاى فوق.
ابراهيم:معذوره يابنى دول ابوها وامها.
وهنا سلم ماذن يسرى ومحمد على يوسف وابراهيم عشان يمشو.
ماذن:البقاء لله يايوسف.
يوسف:متشكر ياماذن شكر الله سيعكم.
محمد ليوسف:البقاء لله.
يوسف:شكر الله سعيكم.
محمد بلهفه:هى ساره عامله ايه؟؟
يوسف بصله جامد:...........
#الفصل_٨
#الحلقه_الثامنه
محمد:هى ساره عامله ايه؟؟
يوسف بصله جامد:وهو انت تعرف ساره منين؟؟
محمد بابتسامه:انا اعرف ساره كويس اوى..وكنا بنتواصل لحد امبارح بس..والله انا زعلت اوى عشانها وكان نفسى اعزيها بنفسى بس تتعوض انشاء الله عن اذنك.
ومشى محمد وماذن...يوسف طول العذاء فضلت دماغه تودى وتجيب.
وفى باله:محمد يعرف ساره منين؟؟هو ماشفهاش غير مره واحده عندى فى الشركه يبقى ايه علقته بيها؟؟وايه حكاية بيتوصلو كل يوم دى؟؟
معقوله كانت بتعمل ده كله فى نفسها عشانو...اااااه افتكرت هو ده محمد اللى وصلها قبل كده قدام العماره..للدرجادى ياساره بتحبيه عشان تغيري نفسك كده حبتيه امتى ده!!ماشى ياساره.
وانتهى العذاء ومرت الايام طويله على بيت ال سليم وكل يوم ساره بتصحى من النوم تصرخ وتنادى على احمد وسميره وكل اللى فى البيت بيهدو فيها وواقفين جمبها وبداءت تتحسن شويه لكن حزنها لسه ماخفش على فراق والديها.
وفى يوم كانت ساره قاعده فى البلكونه بالكرسى ووشها شاحب ومليان بالحزن...ودخل عليها يوسف ومعاه صانيه عليها لبن ونيسكافيه اللبن لساره والنسكافيه ليه.
يوسف:ممكن اقعد معاكى؟؟
ساره بابتسامه تحمل كل معانى الحزن:طبعا اكيد.
وقعد يوسف ومسك كوباية اللبن وقالها:لو بتعزينى ياساره اشربى كوباية اللبن دى.
ساره:مش قادره اشرب حاجه ماليش نفس.
يوسف:يارب اموت لو مشربتيهاش.
ساره خدتها منه بسرعه وشربتها كلها لحد اخر نقطه..فاستغرب يوسف من التصرف ده....اما ساره فخافت ليروح منها اخر واحد فضلها فى الدنيا دى وقالتله بدموع.
ساره:لوسمحت متوقلش على نفسك كده تانى.
وبداءت تعيط تانى.
يوسف بلطف:خلاص طيب متعيطيش..طيب عشان خاطرى انا.
ساره هديت ومسحت دموعها..يوسف بيحاول يلطف الاجواء.
يوسف:بس انتى زى القمر وانتى بتعيطى.
ساره ابتسمتله..وهنا رن موبايلها وكان محمد.
ساره:الو.
محمد:اخييييييرا رديتى حمد الله على السلامه..حرام عليكى ياساره ماتكلمنيش كل ده دا انا كنت هتجنن عليكى.
ساره:ههه مانت عارف ظروفى واللى حصلى يبقى متزعلش.
محمد:خلاص عفونا عنك.
يوسف قاعد مكانه وسامع كل حرف ساره قالته وهيموت ويعرف مين اللى بيكلمها وكان غضبان جدا وكاتم غضبه وعصبيته كلها جواه.
ساره:معلش يامحمد انا مضطره اقفل دلوقتى هابقى اكلمك تانى.
يوسف عرف انها كانت بتكلم محمد يسرى فغضب اكتر وضم ايده جامد بعصبيه..نهت ساره المكالمه.
يوسف بعصبيه خفيفه:كنتى بتكلمى مين؟؟
ساره:ده محمد يسرى مانت عرفه.
يوسف بتهكم:لا والله..محمد يسرى وانتى تتكلمى معاه ليه انشاء الله.
ساره:عادى احنا اصدقاء.
يوسف بصوت عالى:اصدقاء..من امتى فى صداقه بين بنت وولد.
ساره:قصدك ايه؟؟
يوسف:لا قصدى ولا ماقصديش متتكلميش معاه تانى.
ساره بدموع:انت بتكلمنى كده ليه؟؟
يوسف بصلها بحقن وخرج من الاوضه...وراح على اوضته وفضل يولع فى سجاير.
وفى باله:كمان ليها عين تكلمه كده قدامى يابجحتها..انتى عملتى فيا ايه ياساره؟؟انا كنت مبسوط قبلك..لكن دلوقتى شايل همك..وخلاص اتعلقت بيكى..بس برده انتى ليا انا وبس.
......................................................................................................................................................
اما عند ساره فهى فضلت تعيط كتير صعب عليها نفسها من معاملة يوسف ليها هى اه متعوده منه على الجفاء لكن شعورها بان كل حاجه راحت منها خلاها ياست ويوسف هو الوحيد اللى ممكن يمحى الشعور ده.
دخلت ميرنا الاوضه ولقيت ساره بتعيط.
ميرنا:تانى ياساره بتعيطى تانى..ياحبيبتى كفاياكى عياط هتمومتى نفسك.
ساره من بين دموعها:انا برتاح لما بعيط.
ميرنا:بس ياحبيبتى كل حاجه ليها حدود..وانتى مابتبطليش عياط.
ساره مسحت دموعها:خلاص اهو.
ميرنا بابتسامه:ايه راءيك نخرج نشم هوا؟؟
ساره:لالالا مش عايزه.
ميرنا:ليه ياساره حرام عليكى انا بقالى قرن مخرجتش بالله عليكى ياساره عشان خاطرى عشان خاطرى عشان خاطرى.
ساره:خلاااااااااااص..خلاص ياميرنا بس هنروح فين؟؟
ميرنا:هانتغدى بره ونتمشى شويه ونرجع تانى.
ساره:ماشى.
ميرنا بفرحه:ياس ايوه بقى بدل الخنقه اللى الواحد فيها دى نشم نفسنا شويه.
ولبست ساره وميرنا وطلعو بره..يوسف قابلهم فى الطرقه.
يوسف:على فين؟؟
ميرنا:هنروح نتغدى بره وراجعين تانى.
يوسف:ليه انشاء الله مافيش اكل هنا!!
ميرنا:عسل انت والله..بقولك خارجين يعنى الغرض من الغدا اننا نشم نفسنا شويه.
وغمزتله ميرنا برجاء عشان يخليهم يمشو عشان حالة ساره تهدى شويه..يوسف بيبص لساره وكان منتظرها تتكلم لكنها مافتحتش بؤها خاااالص وحاطه وشها فى الارض.
يوسف حس انها ممكن تكون زعلانه منه عشان زعقلها.
يوسف:متتاخروش.
ميرنا:ماشى ياعم عن اذنك بقى.
ومشيو ساره وميرنا..وفضل يوسف واقف مكانه شويه حاطط ايده فى جيبه وبعد كده راح اوضتو.
........................................................................................................................................
ميرنا وساره وصلو مطعم كبير عشان يتغدو.
دخاو قعدو على ترابيزه لكن المفاجاءه انهم ماكنوش فى المكان لوحدهم..كان فى عيون بتبصلهم جامد واتفاجات وفرحت لما شافتهم..هما شخصين..ايوه..ايوه هما..محمد يسرى وماذن يسرى.
محمد قام من على الترابيزه بعد ما استاذن من اللى كان قاعد معاهم وراح عند ترابيزه ساره وميرنا.
محمد بابتسامه ولهفه:ساره مش مصدق انى شوفتك اشكرك يارب اخيرا شوفتك.
ساره بابتسامه:اهلا ازيك يامحمد.
محمد:الحمدلله كويس..كده ياساره تبعدى عنى كل ده وتقفلى موبايلك الايام دى كلها ربنا يعلم انا كنت عامل ازاى.
ساره بحزن:ظروفى يامحمد ما انت عارف.
محمد:عارف ياساره..لكن على الاقل كنت اطمن عليكى.
محمد انتبه لوجود ميرنا.
محمد:السلام عليكم ازيك يا انسه.
ميرنا بحقن:الحمدلله.
ساره:انت بتعمل ايه هنا؟؟
محمد:ده غداء عمل ياستى..انا واخويا ماذن وشوية رجال اعمال كده بنتغدا هنا وبعدين هنتكلم فى الشغل..بس بينى وبينك انا مبستاطفش جو الشغل ده ممكن اقعد معاكو؟؟
وسحب كرسى ولسا هيقعد.
ميرنا بغضب وصوت عالى:تقعد معانا فين ياحضرة..ميصحش طبعا..ايه الاخلاق اتعدمت خلاص..شايفنا ايه عشان تقولنا اقعد معاكو؟؟
ماذن وكل اللى معاه انتبهو لصوت ميرنا وهى بتزعق لمحمد..محمد واقف مصدوم من الكلام ده كله.
محمد:انا اسف ياانسه بجد خلاص انا اسف.
ميرنا:اسفك مش مقبول يا استاذ..واذا كنت لسا حابب تقعد اتفضل احنا ماشيين.
وقامت ميرنا وهى بتشد فى ساره..ومحمد واقف زى ماهو متحركش بيحاول يستوعب اللى حصل.
ماذن كان قاعد ومتابع كل شئ بصمت..واففتكر ميرنا لما شافها فى شركة يوسف وكسوفها لما شافت ناس غريبه قدامها وزاد اعجابه بيها لما هزقت محمد دلوقتى لانه عارف اخوه اكيد تطاول عليهم زى عادته مع اى حد..بس هى دى الحقيقه ماذن وقع فى حب ميرنا من اول يوم شافها فيه.
وبعد ما مشيو البنتين رجع محمد الترايزه عند ماذن تانى ولسا علامات الدهشه على وشه.
ماذن بغضب وصوت منخفض:ايه اللى انت هببته ده يافندى انت ناسى دول مين اللى كنت بتعاكسهم دول.
محمد:ماذن الله يكرمك تسكت.
ماذن:عارف لو البنت كانت مسحت بيك بلاط المطعم كنت هساعدها..ياقليل الذوق ايه معندكش نخوه خلاص وعلى راءيها معندكش اخلاق يامحترم.
محمد بغضب:ماذن لو سمحت اسكت.
ماذن بصله بحقن..ثم عاود الكلام فى العمل مجددا.
......................................................................................................................
ساره وميرنا فى الشارع.
ساره بغضب:ايه ياميرنا اللى عملتيه مع محمد ده.
ميرنا بضحكه ساخره:هو انا عملت حاجه!!ده انا لو كنت عملت كنت فرجت عليه المطعم كله.
ساره:ليه بس هو عمل ايه؟؟
ميرنا بغضب:عمل ايه؟؟كان عايز يقعد معانا وتقوليلى عمل ايه!!
ساره:وماله ياميرنا هنطرده يعنى.
ميرنا:بوصى ياساره انتى ياحبيبتى لسا معندكيش خبره فى الحياه والتعامل مع الناس..يمكن لان عمى الله يرحمه ماكنش بيخرجك كتير وكان كمان بيروح معاكى فى كل مشوار تروحيه.
ف مبقاش بيبقالك مجال تتعرفى على انواع البشر واللى اسمه محمد ده نوع قذر من البشر عايز يتسلى وللاسف انتى كنتى هتديله الفرصه.
ساره بغضب:اولا مسمحلكيش تتكلمى بالاسلوب ده على محمد ثانيا محمد احلى صديق قابلته فى عمرى وهيفضل طول عمره على فكره هو اللى رجعلى ثقتى بنفسى.
ميرنا:ساره انتى ايه علاقتك بالضبط بالواد ده انتى معجبه بيه؟؟
ساره:تانى ياميرنا..قولتلك للمره الالف يوسف هو الوحيد اللى فى حياتى..هو وبس حياتى.
ميرنا باطمئنان وابتسامه:خلاص ياستى طمنتينى..اصل خلاص يوسف رفع رايته معاكى وانا استغربت من قربك الزايد ده لمحمد.
ساره:متقلقيش صدقينى محمد كويس اوى وانا بعزه زى اخويا.
ميرنا:اخوكى!!ماشى ياساره..ماعلينا تعالى نلحق نتمشى شويه ونجيب شوية سندوتشات من سمسمه ونروح لحسن انتى عارفه يوسف بعد الساعه تمانيه مابيخلنيش اخرج من اليت.
ساره:ماشى يلا.
......................................................................................................................................
ورجعو ساره وميرنا البيت وساره نوعا ما ابتدت تخرج من حزنها لكنه لسه ماخفش اوى الحزن.
ابراهيم:ايه يابنات كنتو فين؟؟
ميرنا:روحنا كلنا سندوتشات واتمشينا شويه.
ابراهيم:ماشى اتبسطو يعنى؟؟
ميرنا:اه يابابا اتبسطنا..عن اذنك.
ابراهيم:اتفضلو.
ميرنا:ساره انا هدخل اخد دش ادخلى انتى الاوضه لحد ما اجيلك.
ساره:ماشى.
ودخلت ساره الاوضه.
يوسف كان سامعهم لما جم وخرج من اوضته وقال هيروح يصالح سارهعشان زعقلها.
ولسا هيخبط سمع المكالمه دى......
ساره:الو..ايوه يامحمد..لالالا متعتذرش انا اللى بعتذر عن اللى حصل..لا والله انا اسفه سامحنى بجد..انت عارف انا مقدرش ازعلك..يعنى خلاص مش زعلان..ههههه والله يامحمد انت اللى مساعدنى على تحمل الصعاب فى حياتى ربنا يكرمك ويخليك يارب.
كل المكالمه دى كان يوسف واقف سامعها من ورا الباب وكان فى قمة غضبه كان نفسه يدخل يديها قلمين وهيزق محمد لكنه تمالك اعصابه بالعافيه وكتم غضبه جواه وراح عاى اوضتو.
..........................................................................................................................
ميرنا خرجت من الحمام وسمعت يوسف بينادى عليها..فراحتله.
ميرنا:نعم ياجو..عايز حاجه ياحبيبى؟؟
يوسف:اعمليلى قهوه ياميرنا لو سمحتى.
ميرنا بنظرة تفحص:انت متضايق ولا ايه ياجو؟؟
يوسف بابتسامه:لا ياحبيبتى مش متضايق ولا حاجه روحى بقى اعمليلى القهوه.
ميرنا:حاضر ياحبيبى.
وخرجت ميرنا من اوضة يوسف وراحت اوضتها.
ميرنا:ساره لو سمحتى اعملى ل يوسف قهوه اصلى لسا ورايا حاجات كتير فى الشقه.
ساره بابتسامه واسعه:حاضر رايحه اهو.
ميرنا بخبث:ايوه ياعم ماهو على قلبك زى العسل.
خرجت ساره وهى بتضحك وراحت المطبخ عملت القهوه وراحت خبطت على باب اوضة يوسف ودخلت بعد ما اذن بالدخول.
ساره بابتسامه:اتفضل القهوه.
يوسف رد منغير ما يبصلها وقالها بجفاء:حطيها عندك واطلعى بره.
ساره فى بالها:كمان انت اللى غلطان وبتتكلم كده!!!!
يوسف بصلها بغضب وبصوت عالى:انتى ماسمعتيش ولا ايه؟؟
ساره بدموع:انت بتكلمنى كده ليه؟؟
يوسف قام من على مكتبه واتجه ليها بغضب ومسك دراعها جامد والقهوه وقعت من ايدها على الارض .
يوسف:انا ماتكلمتش ياحلوه عشان الراجل مش بكلمته انما بمعناها وبعدين انا لو اتكلمت مش بعمل ولو عملت مابتكلمش.
ساره بتئاوه:ااااه اااه ايدى ليه يايوسف بتعمل كده انا عملت ايه؟؟
يوسف بغضب:اسمعى ياساره..انتى دلوقتى مش ملك نفسك ومش عشان عمى وطنط سميره ماتو الله يرحمهم يبقى انا ممكن اسيبك تعملى الغلط لا...سامعه.
ساره بعدم فهم:انت بتقول ايه وغلط ايه اللى بعمله؟؟ ايه الالغاز دى!!
يوسف:محمد يسرى..ايه علاقتك بيه بالضبط.
ساره:ماقلتلك صديقى.
يوسف بعصبيه:وانتى ماتعلمتيش وانتى صغيره ان مافيش صداقه بين بنت وولد.
ساره:والله العظيم هو مجرد صديق وبس مافيش اى حاجه تانى غير كده.
يوسف:قصره كده ومن منغير كلام كتير..تقطعى علاقتك بيه ومتكليميهوش تانى ابدا والا ودينى ياساره هوريكى وشى التانى.
ساره هزت راسه بالموافقه وكانت دموعها فى عيونها وعلى خدها..ولفت عشان تمشى من الاوضه لكنه وقفها تانى.
يوسف:استنى عندك..انا لسا مخلصتش كلامى.
لفتله تانى وبصت فى الارض وقالتله:نعم.
يوسف:هاتى موبايلك.
ساره:ليه؟؟
يوسف بعصبيه:منغير ليه بقولك هاتى الموبايل.
ساره كل ده بتسمع كلامه لانها بتحبه لا بتعشقه..فعمرها ماتقدر تكسرله كلمه او تقف قصاده..اديتو الموبايل ففكه وخرج الخط ومكسره قدامها ساره فتحت عيونها على الاخر من المنظر ده.
يوسف ببرود:انسى الخط ده خالص انا هجبلك واحد جديد..ودلوقتى اخرجى بره وروحى اعملى فنجان قهوه بدل اللى دلقتيه ده.
ساره لسا محتفظا بنظرة الدهشه وفضلت بيها كده لحد ماخرجت من الاوضه وقابلت ميرفت فى الطرقه.
ميرفت:ايه ياساره ياحبيبتى مالك فى ايه شوفتى فار ولا ايه؟؟
ساره:فار ايه بس يا طنط.
ميرفت:اومال مالك وشك مخطوف كده.
ساره:لا مافيش حاجه انا كويسه عن اذنك.
ميرفت باستغراب:اتفضلى.
...............................................................................................................................................................
فى اليوم التالى.
دخلت ميرنا زى عادتها تصحى يوسف وبعد ماصحته هو قام خد دوش بارد وطلع لبس هدومه الرسميه وحضر نفسه لاستقبال يوم جديد فى شركته..وطلع من الاوضه وكانت ساره وميرنا بيحطو الفطار على السفره.
يوسف:صباح الخير.
كلهم ردو بابتسامه ماعدا ساره مركزه فى رص الاطباق وبتتجنب انها تبص ليوسف.
يوسف كان منتظر انها تبصه اوتعمل اى حاجه او تحطله فطاره قدامه او تديلو العصير بنفسها زى كل يوم ولكنها معملتش حاجه خالص.
ميرفت:ايه يايوسف ياحبيبى متاكل.
يوسف:شبعان عن اذنكو.
وخرج يوسف ورزع الباب وراه ومع رزعت الباب ساره اتنفضت وهى واقفه.
ميرنا باستغراب:ماله يوسف ده؟؟!!
ميرفت:الله اعلم.
.........................................................................................................................................
يوسف فى العربيه فى طريقه للشركه.
وفى باله:بقى كده ياساره...يعنى كل اللى بعمله ده مقثرش فيكى ولا عرفك انى بغير عليكى وبحبك..لحد دلوقتى ماحستيش.
بس لا..مش انا اللى يتعمل معايا كده..انتى بتعتى وليا انا ومش هسيبك لمحمد او لغير محمد وده قرارى وانا عمرى ما خلفت قراراتى..انتى بتعتى وباى تمن.
..إني عشقتك و اتخذت قراري
..فلمن أقدم يا ترى أعذاري
..لا سلطة في الحب تعلو سلطتي
..فالرأي رأي و الخيار خياري
..هذه أحاسيسي فلا تتدخلي أرجوك
..بين البحر و البحار
..أنا النساء جعلتهن خواتم بأصابعي
.,وكواكب بمداري
..إني احبك دون أي تحفظ
..و أعيش فيك ولادتي و دماي
.. إن كان عندي ما أقوله
., سأقوله للواحد القهارِ...
..ماذا أخاف ومن أخاف أنا الذي
..نام الزمان على صدى أوتاري
..سافرت من بحر النساء ولم أزل
..من يومها مقطوعة أخباري
..أنا جيد جداً إذا أحببتني
..فتعلمي أن تفهمي أطواري
.. ما عاد ينفعك البكاء والأسى
.,فلقد اتخذت قراري
نزار قبانى
ووصل الشركه وطلع مكتبه وشويه وسكيرترته سمر دخلتله.
سمر:مستر ماذن يسرى عايز يقابل حضرتك يابوص.
يوسف:..........................................
دمرتني ومازلت احبك
الفصل من ٩ الي ١٠
للكاتبة مريم غريب
#الفصل_٩
سمر:مستر ماذن يسرى عايز يقابل حضرتك يابوص.
يوسف بضجر:وده عايز ايه ده؟؟..خليه يدخل.
سمر:حاضر يابوص.
وخرجت سمر ودخل ماذن.
ماذن بابتسامه وهو بيصافح يوسف:السلام عليكم ازيك يايوسف.
يوسف:وعليكم السلام ورحمة الله وبركاته انا تمام ياماذن اتفضل اقعد.
وقعد ماذن وقاله.
ماذن بارتباك:انا بصراحه جايلك النهارده افتحك فى موضوع كده.
يوسف:خير فى حاجه فى الشغل مش مضبوطه؟؟
ماذن:لالالا خالص الشغل تمام..انا كنت عايزك فى موضوع شخصى.
يوسف وقد انتابه الغضب وافتكر انو جاى عشان يخطب ساره لمحمد.
يوسف بغضب:موضوع شخصى!!مش فاهم وضح اكتر.
ماذن:بصراحه كده انا طالب ايد اختك ميرنا.
يوسف بستفهام:بس كده!!
ماذن باستغراب:اه بس كده هو فى حاجه تانيه ولا ايه!!
يوسف بزهو وابتسامه:طمنتنى ياشيخ.
ماذن باستغراب اكتر:طمنتك ازاى مش عارف..تؤ انا مش فاهم حاجه.
يوسف بضحك:لالا خلاص متشغلش بالك..اه كنا بنقول..طب بوص انا مبدئيا موافق بس ادينى فرصه اقول لبابا وانشاء الله هحددلك ميعاد وتيجى تتقدم وربنا يقدم اللى فيه الخير.
ماذن بفرحه:انا متشكر اوى وانا انشاء الله الموضوع هيتم على خير.
يوسف بابتسامه:انشاء الله.
......................................................................................................................................
ساره قاعده مع عيلة عمها بيتفرجو على التلفزيون.
ساره:عمو انا كنت عاوزه حضرتك فى موضوع.
ابراهيم بانتباه:خير ياحبيبتى قولى.
ساره بارتباك:انا كنت..ككنت عاوزه.
ابراهيم:اييه ياحبيبتى كنتى عاوزه ايه؟؟
ساره:كنت عاوزه انزل الشقه تحت بقى.
ابراهيم:ليه ياحبيبتى حد ضيقك هنا؟؟
ساره:لالا مافيش حد ضيقنى..بس الشقه وحشتنى.
ابراهيم:خليكى ياساره انتى برده فى بيتك واحنا اتعودنا عليكى.
ميرنا برجاء:اه ياساره بالله عليكى خليكى معايا عشان خاطرى متنزليش.
ساره بابتسامه:ماشى عشان خاطرك انتى.
ابراهيم:بقى كده ياساره عشان خاطر ميرنا بس ماشى ماشى.
.............................................................................................................................................
يوسف رجع من الشركه وروح البيت وطلع الشقه ودخل لقى العيله مجتمعه فى الليفنج زى كل يوم..دخل سلم عليهم بس وراح على اوضتو منغير مايبص لساره.
ساره اضيقت جدا من جفاءه معاها ده لكن بتصبر نفسها وتقول منا متعوده منه على كده من زمان فرقت ايه.
لاتعتذر ياسيدي ...فأنت فوق الاعتذار!!!
لاتبتئس ...فالبؤس من عادات أهل السوء ...
ومن شيم الصغار!!!!
لاتنحن ِ ياسيدي للريح ...أوللحب ....
فأنت ..هنا ..في عالمي ..من يملك القرار...
عيب ...ٌ إذا جالستني بتواضع ٍ
لكنك لاتكترث لمعاناتي ...وألمي ...حتى الانتحار !!!
يامن تدير الدف والشراع في سفينتي ...
يامن تحدد الأقوال ...والأفعال ...والأفكار ...
حديثك دستور ٌ .!!وقولك منهج ٌ....
وما أبوح به تعاجله ...بإقصاء ٍ ...أو استهتار ...
لاتصرخي...لاترفضي ... لا تحلمي
فالحلم عيب ٌ ... في قاموسك َ لا يليق ُ بالكبار ..
لا تغضبي ... لا تحزني ... لا تفرحي ...
فأنا هنا ... من يعلن الحزن ... أو ينشد الأشعار
لم تستطع يا سيدي... أن تقرأ الحب بداخلي
لم تستطع سوى أن تبني المزيد من الحواجز والأسوار
كيف له أن يسكن تحت ضوء القمر ؟؟...
من لا تبصر عيناه النور ... في وضح النهار ؟؟!!
رفقا ً بعمري الذي ..أحرقت غصونه...
وتركته عودا ً متيبسا ً !! من شدة الإنكار
غضب ٌ يحطم كل ما بداخلي ...!!
ويتركني ...بقايا ...من حطام ٍ ...ومن دمار ..
فإلى متى ؟؟!!تتضاءل الأحلام في أعيني ؟؟؟!!
وإلى متى سأظل ...أرقب ...فارسي المغوار !!!....
ميرفت بهدؤ وهى بتكلم ميرنا عشان نفسيتها.
ميرفت:ميرنا لو سمحتى قومى ودى العصير ل يوسف هتلاقيه فى اول رف فى التلاجه.
ميرنا وهى مندمجه مع الفيلم:ساره لوسمحتى وديه انتى اصلى بحب الفيلم ده اوى وانتى مش بتحبى الافلام اصلا.
ساره بابتسامه:حاضر.
وراحت ساره على المطبخ وجابت العصير ل يوسف ورحتله اوضتو وخبطت على الباب ودخلت لما اذن بالدخول..ففتحت الباب وبصت لقيت يوسف منغير تيشرت ولابس بنطلون بس..فاتكسفت اوى.
ساره بارتباك:ه ها هاجيلك..هاجيلك تانى.
يوسف:استنى..تعالى هنا.
دخلت ساره بتردد وعينها فى الارض..ووقفت قدامه.
ساره بخجل:العصير..اتفضل.
يوسف بعد صمت:انا تعبان وجسمى مكسر تعالى اعمليلى مساج.
ساره فتحت عيونها على الاخر وقالت بارتباك:ب ب بس.
يوسف:بس ايه؟؟
ساره:ميصحش.
يوسف بغضب:والله..ميصحش....طب اتفضل اطلعى بره.
ساره:يايوسف انا...
يوسف بصرامه:اطلعى بره....وناديلى ميرنا.
ساره بحزن:حاضر.
وطلعت ساره من اوضتو وهى بتقول لنفسها.
ساره:غبيه كده خلاص زعل منى فيها ايه يعنى لما كنت اريحه هو مش حبيبى؟؟حقيقى انا قاسيه ده كان بيطلب منى اريحه وانا رفضدت.
نفسها:عيب ياساره وحرام ميصحش تعملى كده ده شاب يجوزلك.
ساره:بس ده حبيبى انا بحبه.
نفسها:هو لو بيحبك هيحافظ عليكى.
ساره:انا بحس انو بيحبنى.
كل ده ساره كانت واقفه فى نص الطرقه...جت عليها ميرنا وقالتلها.
ميرنا:ساره مالك؟؟
ساره سرحاانه:.........
ميرنا:ساره.
ساره:..............
ميرنا قربت من ودنها:سااااااااااااااااره.
ساره بفزع:ايه ايه فى ايه زلزال.
ميرنا بضحك:ههههههههههههههههههههههههه مالك ياساره واقفه كده ليه هههههههههه.
ساره:لا ابدا مافيش حاجه..صحيح يوسف عاوزك.
ميرنا:ماشى داخلالوه اهو.
ودخلت ميرنا ليوسف بعد ما خبطت.
ميرنا:نعم ياجو عايز حاجه؟؟
يوسف:اه ياميرنا تعالى..تعالى عايزك فى موضوع.
ميرنا راحت قعدت جمبو.
ميرنا:ها ياسيدى فى ايه؟؟
يوسف:بصراحه كده انتى جايلك عريس.
ميرنا بتفاجئ:عريس!!
يوسف:اه..وبصراحه انا موافق جدا بس فى النهايه ده قرارك انتى...انا مرضيتش اقول لبابا وجيت قولتلك انتى الاول عشان لو موافقتيش ميجيش ونحرجه وانا راءيي انك توافقى لانه ملتزم زى حضرتك واخلاقه عاليه وراقى ومثقف ومن عيله وغنى يعنى مافيهوش غلطه وانا شايف انك توافقى وانتى مغمضه.
ميرنا:هومين؟؟قصدى يعنى انا اعرفه؟؟
يوسف: اه انتى فاكره اخر مره جيتيلى فيها الشركه لما كنتى انتى وساره؟؟
ميرنا:اه فاكره.
يوسف:هو ده اللى كان قاعد معايا فى المكتب اسمه ماذن يسرى.
ميرنا فى بالها:يانهار كحلى..هو ده اخو الزفت اللى اسمه محمد؟؟بس هو شكله مختلف عن اخوه.
صحيت ميرنا من شرودها على صوت يوسف.
يوسف:ها ياميرنا قلتى ايه؟؟
ميرنا بكسوف:اللى تشوفه يايوسف.
يوسف بخبث:يابت..قلبتى دلوقتى على وش الكسوف الله يرحم.
ميرنا ضربته فى كتفه.
يوسف بجديه :عموما مبروك ياستى انا هطلع دلوقتى افاتح ابوكى فى الموضوع وانتى كانك ماتعرفيش حاجه.
ميرنا:ماشى.
وخرجت ميرنا من اوضة يوسف وبعد شويه طلع يقعد معاهم.
يوسف:مساء الخير.
كلهم:مساء النور.
قعد يوسف و بدء الحوار ده.
يوسف:بابا كنت عاوز اقول لحضرتك حاجه.
ابراهيم بانتباه:خير يايوسف فى حاجه حصلت فى الشركه؟؟
يوسف:لالالا مافيش اى حاجه تخص الشركه.
ابراهيم:اومال فى ايه؟؟
يوسف:فى عريس متقدم ل ميرنا وهو شخص كويس جدا.
ابراهيم:امم طب هو مين احنا نعرفه؟؟
يوسف:انت مش تعرفه معرفه شخصيه انت سمعت عنه.
ابراهيم:مين؟؟
يوسف:ماذن يسرى.
ابراهيم بفرحه: والله..ابن يسرى زيدان اللى وقعت معاه عقد الاندماج من مده ؟؟
يوسف:بضبط كده.
ابراهيم:طب ده كويس جدا.
يوسف:مهو ده راءيي برده.
ابراهيم:وانا كمان موافق جدا.
ميرفت:ايه حيلكو حيلكو ايه..ولا كان فى واحده قاعده معاكو مش تاخدو راءيي انا كمان.
ابراهيم:الراءى فى المواضيع دى يرجع ليا انا وبنتى مش لحد تانى.
ميرفت بزعل:بقى كده يا ابراهيم.
يوسف بيحاول يلطف الجو:ياماما ده شخص كويس اوى والله وبعدين بابا ميقصدش حاجه هو قصده مصلحة ميرنا.
ميرفت:وانتى راءيك ايه يا ابله ميرنا؟؟
ميرنا بكسوف:اللى تشوفوه.
ابراهيم:انا موافق.
يوسف:وانا كمان موافق.
ميرفت:يعنى هى هاتيجى عليا انا..انا كمان موافقه.
ابراهيم:ايه ياساره ماقولتيش راءيك يعنى.
ساره:راءيي ايه بس ياعمو الراءى راءى حضرتك انت طبعا.
ابراهيم:طب بما ان احنا كلنا موافقين بلغوه يايوسف يجى يوم الخميس عشان نتعرف عليه.
يوسف:حاضر يابابا.
......................................................................................................................................................
فى اليوم التالى..اتصل يوسف ب ماذن عشان يبلغوه بالميعاد اللى هايجى فيه.
ماذن:السلام عليكم.
يوسف:وعليكم السلام ورحمة الله وبركاته ازيك ياماذن.
ماذن:بخير الحمدلله..هاه طمنى ايه الاخبار؟؟
يوسف مصطنع النسيان:اخبار ايه؟؟
ماذن بتوتر:اخبار الموضوع اللى كلمتك فيه ايه يايوسف انت نسيت موضوع الانسه اختك.
يوسف انفجر فى الضحك:هههههههههههههههههه مالك ياعم متوتر كده ليه..وكمان الانسه؟؟واختى؟؟ههههههه..عموما ياسيدى الانسه اختى واهلها موافقين على حضرتك انشاء الله كده يابطل هتيجى يوم الخميس اللى جاى عشان نتعرف عليك.
ماذن:بس بس بس بالله عليك براحه عليا..انت قلت انكو موافقين عليا واجيلكو امتى بقى؟؟
يوسف بضحك:ههههههههههههه انت مش ممكن ياماذن هههههههههه بوص ياسيدى تعالى يوم الخميس وانا هقولك كل حاجه.
ماذن بفرحه:حاض حاضر انشاء الله جاى.
يوسف:ههههه ماشى سلام.
وقفل ماذن مع يوسف وطلع يبلغ محمد عشان يروح معاه..ودخاوه اوضتو.
ماذن:محمد.
محمد:طب سلام ياموزه دلوقتى....ايه ياماذن عايز ايه؟؟
ماذن:استغفر الله العظيم موزه!!موزه يامحمد استغفر الله العظيم.
محمد بضيق:ايه ياماذن مالك يا اخى عايز ايه؟؟
ماذن:يااخى حرام اللى انت فيه ده فكر فى ابوك وامك الله يرحمهم..ماعلينا ربنا يهديك..اعمل حسابك عشان هتيجى معايا وانا بخطب.
محمد وهو باصص فى الموبايل:وهتخطب مين؟؟
ماذن:ميرنا سليم العسلانى.
محمد قام من مكانه وقاله:قصدك هنروح بيت عيلة سليم العسلانى يعنى؟؟
ماذن باستغراب من حالته:اه هنروح بيت عيلة سليم العسلانى.
محمد:بلهفه:هنروح امتى؟؟
ماذن:مالك ياض فى ايه؟؟
محمد بنرفذه:هنروح امتى ياماذن؟؟
ماذن:بكره الخميس الساعه 8.
محمد بفرحه:تمام.
وفى باله:اخيرا هاشوفك ياساره ياااااااه وحشتينى اوى.
ماذن:محمد خليك عاقل مره واحده..انا عارف علقتك ب ساره سليم دينا قالتلى اوعى تقربلها تانى نهائى متبوظش كل حاجه احنا بينا وبينهم حاجات كتير بينا الشغل وانشاء الله هتبقى علاقه شخصيه.
محمد:ياعم انت شوفتنى عملت حاجه..وبعدين انا مش فى دماغى خالص انى العب ب ساره وقلت كده برده ل دينا ولا هى قالتلك انى بينى وبينها علاقه وماقلتلقش انى عايز اتجوزها.
ماذن:تتجوز مين ياض انت هاه تتجوز مين انت لسا صغير يدوب مكمل ال 25 سنه من شهر.
محمد بضيق:مااااذن انت مش كنت جاى تبلغنى بالميعاد اللى هتروح فيه اديك بلغتنى اتفضل بقى امشى ولا اقولك انا اللى ماشى.
ومشى محمد ووقف ماذن فى مكانه.
ماذن:وبعدين معاك يامحمد...
...................................................................................................................................................
اما فى بيت ال سليم ابراهيم وميرفت وميرنا قاعدين فى الليفنج اما ساره نايمه فى الاوضه ويوسف فى اوضتو بيشتغل.
ابراهيم:بقولك ايه يا ميرنا.
ميرنا:نعم يابابا.
ابراهيم:بوصى بقى عريسك بكره جاى عايزك تختفى خالص ومتظهري غير لما اقولك.
ميرنا بكسوف:حاضر يابابا.
ابراهيم:ياختى..وش كسوف اوى.
ميرنا بزعل:وبعدين بقى يابابا.
ميرفت بابتسامه:مبروك ياحبيبتى بنتى الحلوه هتتجوز خلاص.
ميرنا باندهاش:الله يبارك فيكى ياماما.
ميرفت:مالك يابت فى ايه؟؟
ميرنا:اصلك اول مره تدلعينى.
ميرفت:ايوه عادى يعنى حبه دلع وحبه ش...
ابراهيم مقاطع:خلااااااص ياميرفت.
ميرفت:فى ايه يا ابراهيم هتفضل تكبس فيا كده.
وهنا دخل عليهم يوسف.
يوسف:مساء الخير ياجماعه.
ميرفت:يوسف تعالى..تعالى ياحبيب امك..تعالى ياللى ناصفنى.
يوسف بضحك:فى ايه ياماما؟؟
ميرفت:ابوك واختك ياسيدى عاملين عليا انقلاب.
ميرنا:انا اتكلمت والله ما قولت حاجه والله ياجو ما اتكلمت والله يابابا ما قولت حا...
ابراهيم بصوت عالى:باااااااااااااااااااس...اسكتو خالص..ده انتو تجيبو صداع..انا غلطان انى قاعد معاكو اقولكو انا داخل انام.
ابراهيم دخل من هنا ويوسف وميرنا انهارو على نفسهم من الضحك من هنا.
................................................................................................................................
اليوم التالى فى بيت ال يسرى.
ماذن فى اوضتو بيحط على نفسه اللمسات الاخيره كان لابس بدله كحلى وجزمه كلاسيك ساعه بلاتين وحاطط برفانه المفضل وبص لنفسه اخر بصه فى المرايه وعدل ياقت قميصه وخرج من اوضتو وراح لمحمد.
خبط على الباب ودخل بعد ما اذن محمد بالدخول..دخل لقى محمد فى منتهى الشياكهواول مره كان يلبس بدله.
ماذن فى باله:هو الواد ده العريس ولا انا ههههههههه.
محمد كان بيرش برفانه المفضل بغزاره.
ماذن:اش اش اش يااستاذ محمد..هو حضرتك العريس وانا معرفش ولا ايه؟؟
محمد:ههههههههه انت بتغير منى عشان انا احلى منك.
ماذن:ههههههههه انا هغير منك يا فسل انت.
محمد:طب يلا والنبى ده انا متحمس اوى عشان هحطك بايدى فى القفص.
ماذن:قفص ايه ياض؟؟
محمد:قفص الزوجيه يا اخى العزيز.
ماذن:هههههههههههه طب يلا يا اخى الصغير.
........................................................................................................................................................
اما فى بيت ال سليم.
العيله كلها بتجهز للقاء ماذن يسرى..فى اوضة ميرنا..ميرنا لبست فستان دهبى عليه بوليرو جينز غامق وطرحه ستان دهبى وبندانتها زرقا وحطت ميك اب خفيف بعد ما اتحيلو عليها ساره وميرفت.
اما ساره لبست فستان قصير لونه نبيتى بحملات عريضه وجزمه بكعب سودا وحطت ميك اب خفيف كالعاده لان جمالها كافى جدا وسابت شعرها الدهبى الطويل مسترسل على ضهرها وحطت بيرفيوم.
ميرنا:يابنتى حرام اللى انتى عملاه فى نفسك ده.
ساره:هو ايه ده اللى حرام ياميرنا؟؟
ميرنا:العريان والبرفان ده.
ساره:عادى ياميرنا ده الليله حتى قراية فتحتك او يمكن كمان بخطبك.
ميرنا:ماتخدنيش فى دوكه امتى ربنا يهديكى وتتحجبى؟؟
ساره بسخريه:مش لما اخوكى يحبنى كده الاول ابقى اتحجب اذا كان هو مش حاببنى كده اومال لما اتحجب هيعمل ايه؟؟
ميرنا:هو ده اللى يهمك يوسف..لا طاعه لمخلوق فى معصية الخالق.
وهنا دخل عليهم يوسف عينه جت فى الاول على اختو وابتسم وقالها.
يوسف:بسم الله ماشاء الله ايه الجمال ده يا مرمر؟؟
ميرنا بكسوف :ربنا يخليك ياجو.
يوسف شاف ساره واقفه جمب ميرنا بشكلها المثير الملفت اعجب فى الاول بيها وابتسم..لكن اختفت من على وشه الابتسامه لما افتكر الناس اللى هتيجى وهتشوفها يمنظرها وشكلها العريان ده.
يوسف بغضب:ايه اللى لبساه ده؟؟
ساره بكسوف:ايه وحش؟؟
يوسف بعصبيه:انتى قصدك ايه ب اللى انتى لبساه ده..يعنى عجبك منظرك العريان كده.
ساره دموعها اتجمعت
#الفصل_١٠
يوسف:انتى قصدك ايه ب انتى لابسه ده..يعنى عجبك منظرك العريان ده؟؟
ساره بدموع وصوت مخنوق:حرام عليك بقى..انت دايما بتتعامل معايا كده فاتعودت خلاص منك على كده..بس خلاص طاقتى خلصت وتعبت من اسلوبك ده.
ونزلت دموعها وخرجت من الاوضه..يوسف حس بالقسى اتجاهها وصعبت عليه لما عيطت.
..لم يحدث أبدا
..أن أحببت بهذا العمق
.. لم يحدث ..
..لم يحدث أبدا
.. أني سافرت مع امرأة
.. لبلاد الشوق
..فأنا في الماضي
..لم أعشق
.. بل كنت أمثل دور العشق
.. لم يحدث أبداً
..أن أوصلني حب امرأة
..حتى الشنق
..لم أعرف قبلك واحدة
.. غلبتني ،
..أخذت أسلحتي
.. هزمتني .. داخل مملكتي
.. نزعت عن وجهي أقنعتي
..لم يحدث أبدا ، سيدتي
..أن ذقت النار ، وذقت الحرق
..كوني واثقة.. سيدتي
..سيحبك .. آلاف غيري
..وستستلمين بريد الشوق
..لكنك .. لن تجدي بعدي
..رجلا يهواك بهذا الصدق
..لن تجدي أبداً
.. لا في الغرب
.. ولا في الشرق
نزار قبانى
ميرنا بلوم:ليه كده يايوسف ليه زعلتها؟؟
يوسف:يعنى انتى عاجبك لبسها ده؟؟
ميرنا بمكر:طب وانت مالك مهتم كده ليه؟؟
يوسف بارتباك:ااااا ه هكون مهتم ليه يعنى..عادى مهو عشان عشان عشان..فى ايه ياميرنا؟؟
ميرنا وهى بتقلده:فى ايه يايوسف؟؟
وفى اللحظه دى خبط باب شقتهم.
يوسف ابتسم وغمزلها وقالها:عريسك جه يامرمر.
ميرنا ضربته فى كتفه وهو ضحك وراح بفتح الباب.
يوسف بابتسامه وترحيب شديد:اهلا اهلا اتفضلو ياجماعه.
ماذن بابتسامه:اهلا ازيك يايوسف.
يوسف:تمام ياماذن جاى فى ميعادك بضبط ادخل ادخل.
محمد:ازيك يايوسف.
يوسف بابتسامه باهته:اهلا يامحمد..اتفضلو ياجماعه جوا.
ودخلهم يوسف الصالون بتاعهم.
يوسف:اتفضلو اقعدو نورتو والله البيت نور.
ماذن:الله يخليك البيت منور باصحابه.
يوسف:طيب بعد اذنكو بس اشوف الجماعه.
ماذن:اتفضل اتفضل.
ودخل يوسف ينادى اهله.
محمد بصوت منخفض:بيتهم حلو اوى.
ماذن:طبعا يابنى مش مهندسين ديكور.
محمد:هى العروسه اسمها ايه؟؟
ماذن:اسمها ميرنا.
محمد:استعجلهم بقى على الخطوبه.
ماذن:خطوبة ايه يابنى ده هيبقى جواز على طول.
محمد:ايه ياعم مستعجل كده ليه..الله اكبر ماذن بيه وقع يارجاله.
وهنا جم العيله.
ماذن:اسكت بقى وبالله عليك خليك عاقل زى ماقولتلك.
ابراهيم بابتسامه:اهلا اهلا اهلا ازيك ياماذن.
ماذن ومحمد قامو وقفو عشان يسلمو.
ماذن:الحمدلله ياعمى انت ايه اخبار حضرتك؟؟
ابراهيم:الشكر لله على كل حاجه.
ماذن:ونعم بالله.
ميرفت:ازيك ياماذن.
ماذن:الحمدلله ياطنط انتى ازى حضرتك؟؟
ميرفت:الحمدلله ازيك ياااااا...........كانت بتشاور على محمد.
ماذن بسرعه:ده اخويا محمد الصغير.
ابراهيم:ماشاء الله ازيك يامحمد.
محمد بابتسامه:الحمد لله ياانكل بخير.
ابراهيم:اتفضلو اقعدو واقفين ليه؟؟
وقعدو كلهم.
ابراهيم:منورين.
ماذن:بنور حضرتك..اعتقد ان حضرتك عندك فكره انا جيت ليه النهارده.
ابراهيم:ايوه عارف...بس احب اسمع منك.
ماذن:ماشى...بصراحه كده انا طالب ايد الانسه ميرنا بنت حضرتك.
ابراهيم:يابنى بصراحه انت لا تعقيب عليك..شاب ومن عيله ومحترم ومستقبلك كويس جدا واخلاق تفتكر اب ممكن يتقدم لبنتو واحد زييك ومايوافقش؟؟
ماذن:ربنا يخليك شهاده اعتز بيها والله.....افهم من حضرتك انك موافق؟؟
ابراهيم بابتسامه:انا موافق...لكن ميرنا لازم ناخد راءيها.
ماذن:اه طبعا لازم.
ابراهيم:ساره....فين ساره ياجماعه خلوها تنده ميرنا.
محمد اول ماسمع اسم ساره ابتسم اوى وفى باله:اخييييييييرا ياساره هاشوفك وحشتينى يا روحى.
يوسف بصله بصه ناريه لما شافوه مبتسم اوى كده لما جت سيرة ساره وقال.
يوسف:انا هاروح اندهها يابابا.
ابراهيم:وانده بنت عمك عشان تتعرف على الضيوف.
يوسف بحنق:حاضر.
وراح اوضة ميرنا ولاقها لوحدها.
يوسف بابتسامه:يلا يارورو تعالى شوفى عريسك.
ميرنا بكسوف:ماماماماما.
يوسف بضحك:ههههههههه ماماما ايه قلبتى معزه ولا ايه؟؟
ميرنا:بطل يارخم.
يوسف:اااااه فهمت..مكسوفه يعنى..لالالا متتكسفيش يلا بقى تعالى اديهم موافقتك.
ميرنا:خدها انت وروح اديهلهم.
يوسف:يابنتى هى حاجه ساقعه خلصى ياميرنا.
ميرنا بضيق:تؤ منا مكسوفه.
يوسف:لالا متتكسفيش انتى داخله معايا.
ميرنا:امرى لله.
يوسف:هى فين ساره؟؟
ميرنا:معرفش شوفها فى المطبخ.
يوسف:طيب تعالى الاول نروح نشوف عريسك ده.
ميرنا:تؤ بطل تقول عريسك دى بتوتر.
يوسف:هههههههههههههه ماشى يلا.
ووصلو يوسف وميرنا الصالون.
ابراهيم:تعالى ياميرنا.
ماذن بصلها باعجاب لكنه بص تانى فى الارض عشان هو ك بنى ادم متدين حرام....اما ميرنا ماشيه عينها فى الارض وخدودها حمراااااا خالص من الكسوف وراحت قعدت جمب ابراهيم.
ابراهيم:بوصى ياستى الاستاذ ماذن طالب اديكى للجواز وانا شخصيا موافق بس قلت اخد راءيك موافقه ولالا؟؟
ميرنا بكسوف وصوت:اللى تشوفه يابابا.
ابراهيم:لا مش اللى تشوفو يابابا..انتى اللى هتتجوزى مش انا هاه قولتى ايه؟؟
ميرنا بصوت مبحوح:موافقه.
ابراهيم:على بركة الله مبروك.
ماذن عليت ضحكته لما سمعها بتقول"موافقه".
اما بالنسبه لمحمد فكان قاعد مش على بعضه وعمال يبص فى كل مكان شويه مستنى ظهور ساره لكنها مظهرتش خالص.
ماذن:وانا تحت امركو ياعمى فى اى حاجه تطلوبوها ولو ميرنا مش حابه تعيش معايا فى الفيلا بتاعت بابا وماما انا ممكن اخدلها فيلا تانيه.
ابراهيم:يابنى دى اخر حاجه ممكن نفكر فيها احنا بنشترى راجل.
ماذن:الله يخليك ياعمى انا لو بايديا عايز اجيب ل ميرنا حته من السماء...بس انا كان ليا رجاء.
ابراهيم:اتفضل قول.
ماذن:عادتن الناس بتعمل قراية فاتحه اولا وبعدين خطوبه ثم الفرح.
ابراهيم:مضبوط.
ماذن:لا انا عايز اختصر كل ده ونعمل فرح على طول.
ابراهيم:مش بسرعه اوى كده.
ماذن:ياعمى الكلام ده كله مضيعة وقت ومدام المبدئ موجود وانشاء الله الجواز هيتم كده كده يبقى ليه ناجل ونضيع الوقا ده كله وبعدين كل حاجه جاهزه.
ابراهيم بابتسامة اعجاب:افحمتنى.
ماذن:العفو ياعمى انا اقدر برده.
ابراهيم:ماشى ياماذن..انا موافق.
ماذن بفرحه:متشكر جدا.
ابراهيم:العفو يابنى...اومال فين ساره ياجماعه؟؟
يوسف:جوا يابابا.
ابراهيم:يابنى بتعمل ايه جوا مش قلتلك هتها.
يوسف بغيظ:حاضر.
يوسف ماكنش عايزها تظهر خالص عشان محمد مايشوفهاش لكنه قام ودخل المطبخ لقاها واقفه وسرحانه وحزينه اوى..فقرب عليها وقالها بصوته القوى.
يوسف:انتى واقفه عندك بتعملى ايه؟؟
ساره اتنفضت من صوته وقالتله:انت..انت عايز ايه؟؟
يوسف:ايه انت دى..اتكلمى عدل.
ساره:انا كلمتك اساسا انت اللى بتكلمنى.
يوسف:اللهم طولك ياروح...طب اتفضلى حطى عصير او اى حاجه وتعالى قدمى للضيوف.
ساره بدموع:حاضر.
يوسف بذهول:انتى بتعيطى ليه دلوقتى انا عملتلك حاجه؟؟
ساره:لو سمحت ملكش دعوه بيا وسيبنى فى حالى واطلع بره وانا هاجيب الحاجه وجايه.
يوسف مسكها من درعها جامد وقالها بغضب:مش انا اللى يتقالى اطلع بره...مفهوم؟؟
ساره:اااااه سيبنى بقى وجعتنى.
يوسف سابها وقالها:خلصى يلا بسرعه.
ساره حطت عصير وجاتوه وشوية حلويات ويوسف خد صانيه وهى خدت صانيه وطلعو هما التنين الصالون.
محمد بقى اول ماشافها بصلها جامد اوى كان عايز يشبع عينه منها كانت وحشاه اوى...ساره هى كمان لما شافته ابتسمت اوى.
وفضلت هى ويوسف يقدمو العصير والجاتو لحد ماجه الدور على محمد.
محمد قام وقف وخد من ساره العصير وسلم عليها بالايد.
محمد بشوق:ازيك ياساره.
ساره بابتسامه:الحمدلله يامحمد وانت ايه اخبارك؟؟
محمد بنظره ذات معنى:كويس.
اما بالنسبه ليوسف فطبعا اكيد انتو عارفين انو شايط من جوا وولع اكتر لما شاف محمد طابق على ايد ساره جامد..كان نفسو يديها قلمين ويهزاء محمد.
ابراهيم باستغراب:ايه ياساره انتى تعرفى محمد ولا ايه؟؟
ساره:اه ياعمو محمد صديقى.
ابراهيم:اااه.
يوسف بعصبيه خفيفه:طب كفايه سلامات بقى..حسبى..اتفضل يامحمد.
وقدملو الجاتوه.
محمد باستغراب من اسلوب يوسف:شكرا.
ساره اتحرجت جدا وسابتهم ودخلت الاوضه وضلت تعيط وفى بالها:ليه كده يايوسف؟؟ليه انا عملتلك ايه حرام عليك..ليه بتعمل كده؟؟بدل ماتكون حنين عليا بعد ماما وبابا تبقى قاسى عليا بالشكل ده حتى لومش بتحبنى بتعمل كده ليه طيب؟؟
وخلصت الجلسه واستاذن ماذن ومحمد ومشيو لكن محمد كان فى قمة سعادتو انو شاف ساره وهيشوفها اكيد تانى كتير وقرر انو يحاول يفاتحها فى موضوع ارتباط.
.................................................................................................................................................
فى بيت ال يسرى.
محمد فى اوضتو مشغل اغنية بامر الحب لعبد الحليم حافظ وباصص من البلكونه بتاعته وبيكلم الهوا على انو ساره ....هههههههههههههههههههه الواد ضرب ياعينى ماعلينا.
ودخل عليه ماذن لقاه بيردد مع عبد الحليم الجمله دى.
"حياتى دنيتى عمرى بامر الحب مش امرى"
ماذن طفى الكسيت وهنا لفله محمد.
ماذن:ماشاء الله بقيت سميع يلا لا وبتسمع مين عبد الحليم..لالالا استنى ورينى كده بتكتب ايه؟؟
وبص لورقه كانت فى ايد محمد ولقاه بيرسم قلوب.
ماذن بصدمه:قلوب..بترسم قلوب يامحمد ماشاء الله.
محمد بضيق:انا عايز افهم حاجه انت موعود بيا خنقتتنى ياماذن ما تسيبنى يا اخى فى حالى.
ماذن:خنقتك..حد يقول لاخوه الكبير خنقتنى.
محمد:خلاص ياسيدى انا اسف ادى راسك ابوسها اهو..خلاص.
ماذن:لا مش خلاص انت ليه مابتسمعش كلامى؟؟
محمد:مش فاهم قصدك ايه؟؟
ماذن:ياراجل مش فاهم..كنت بتسبل للبنت النهارده ويوسف خد باله وتقولى مش فاهم!!
محمد:يااخى انا سبلت انا كنت بسلم عليها.
ماذن بتحذير:محمد لاخر مره هنبهك ابعد عن ساره سليم نهائى دى دلوقتى عند ابراهيم سليم اغلى من اولاده واظن انك عارف السبب عشان والدها ووالدتها توفو وفى كمان اسباب تانيه كتير تخليك تبعد عنها..انا نبهتك وعملت اللى عليا وربنا شاهد تصبح على خير ياخويا.
................................................................................................................................................................
اما فى بيت ال سليم.
العيله مجتمعه على مائدة العشاء.
ابراهيم:الله..هى فين ساره ياجماعه؟؟
ميرنا:مش عايزه تاكل يابابا وانا غلبت معاها.
ابراهيم:وهى مش عايزه تاكل ليه؟؟
ميرنا وهى بتبص ل يوسف وبترمى الكلام عليه:جايز حد زعلها.
ابراهيم:يوسف انت زعلت ساره؟؟
يوسف:انا جيت جمبها يابابا منا قاعد معاكو اهو!!
ابراهيم:طب قوم هتها.
يوسف بعصبيه:اقوم اجيبها ازاى يعنى هجيبها غصب عنها مثلا!!
ابراهيم بصرامه:قوووووووم هتها.
يوسف بغيظ:حاضر...
ودخل يوسف ل ساره للقاها نايمه والبلكونه كانت مفتوحه والهوا كان شديد وشعرها كان متبعتر على وشها من الهوا..فقرب عليها وقعد جمبها على السرير وشال شعرها من على وشها براحه..وابتسم لما شاف وشها وهى نايمه اد ايه جميله..فقرب عليها وطبع بوسه خفيفه على خدها..وصحاها براحه وعلى غير عادته معاها بصوت دافى.
يوسف:ساره..سااره..ساره.
ساره بنوم:امممممم.
يوسف بصوت عالى شويه:اصحى ياساره.
ساره بنوم:يوسف..عايز حاجه؟؟
يوسف:تعالى عشان تتعشى.
ساره:لا شكرا انا هكمل نوم.
ورجعت نامت تانى..فشدها يوسف جامد وقالها:ده مش طلب على فكره ده امر.
ساره:وانا مش جعانه عايزه انام.
يوسف بصلها ببغيظ وقالها:يابنتى متطلعيش جنانى وقومى.
ساره بدموع:انت بتزعقلى كده ليه انت مالكش حق تزعقلى.
يوسف بعصبيه مكتومه:لاحول ولا قوة الا بالله..انتى بتعيطى ليه دلوقتى يابنتى هو انا كل ما هكلمك هتعيطى هو انا جيت جمبك!!
ساره عيطت اكتر.
يوسف:استغفر الله العظيم استغفر الله العظيم.
وخد نفس عميق وهدا نفسه وقالها:يابنتى بطلى عواطف زايده..ايه الواحد مايعرفش يتكلم معاكى.
ساره بصوت عالى من بين دموعها:امشى اطلع بره بقى انت كل شويه تتهمنى بحاجه ودلوقتى تقولى عواطفى زايده.
يوسف مسك ايدها جامد وقالها:قلتلك قبل كده تتكلمى عدل ومتعليش صوتك.
ساره بتئاوه:ااااه ااه سيبنى بقى حرام عليك انا مش هقعد هنا تانى انا نازله شقتى.
يوسف بغضب:نعم ياماما عايزه تقعدى لوحدك..والله عال عشان تعملى اللى على كيفك واحنا نبقى مغفلين ونايمين على ودننا.
وهنا دخل عليهم ابراهيم وميرنا.
ابراهيم:.....
دمرتني ومازلت احبك
الفصل من ١١ الي ١٢
للكاتبة مريم غريب
#الفصل_١١
ابراهيم:فى ايه صوتكو عالى ليه؟؟وانت ماسكها كده ليه يايوسف؟؟
يوسف سابها وقاله بغضب:الهانم عايزه تنزل تقعد لوحدها فى الشقه.
ابراهيم بلطف:ليه ياساره ياحبيبتى؟؟
ساره بدموع:ياعمو كفايه اوى لحد انا لازم انزل خلاص..انا مش صغيره ومحدش واصى عليا.
يوسف:ياب...
ابراهيم مقاطع بحده:يووووووسف...اطلع بره...قلت اطلع بره.
يوسف طلع من الاوضه وهو متعصب.
ابراهيم:اطلعى انتى كمان ياميرنا.
ميرنا:حاضر يابابا.
وطلعت ميرنا..وقرب ابراهيم من ساره وقعد جمبها ومسح دموعها.
ابراهيم:اهدى..اهدى ياحبيبتى..بوصى بقى انا عارف انك مش صغيره وان محدش هنا واصى عليكى بس انتى عارفه ان احنا بنحبك ولا سيبك من يوسف وميرنا وميرفت..انا مش انتى عارفه ان انا بحبك؟؟
ساره هزت راسها ب اه.
ابراهيم:طيب عشان خاطرى انا بقى تخليكى معانا لو بتحبينى زى ما بحبك.
ساره:ياعمو انا قعدت الفتره دى كلها عشانك بس خلاص كفايه كده.
ابراهيم برجاء:عشان خاطرى انا خليكى المره دى قاعده..انتى عارفه ان ميرنا خلاص هتتجوز وهتمشى وانت كمان عايزه تمشى وياستى اوعدك لو حد ضايقك تانى انا بنفسى اللى هاقفله..اتفقنا؟؟
ساره:اتفقنا.
ابراهيم:يلا بقى ورينى الضحكه الحلوه.
...................................................................................................................................................
فى اليوم التالى...كان يوم الجمعه.
فى بيت ال يسرى.
ماذن صحى عشان الصلاه وجهز نفسه وراح ل محمد يصيحيه لعل وعسى قلبه يتهدى ويقوم يصلى معاه.
ودخل اضتو وكانت ضلمه وكالعاده محمد نايم..ففتح الستاير والشمس غمرت الاوضه ومحمد صحى من نور الشمس.
محمد بضيق:فى ايه على الصبح ياماذن اقفل الستاير دى يا اخى.
ماذن:قوم يلا عشان تصلى معايا الجمعه فى المسجد.
محمد بصله بنص عين:هو النهارده الجمعه؟؟
ماذن:ايوه.
محمد:طيب استنانى تحت هتوضى والبس ونزلك.
ماذن رفع حواجبه بزهول وقاله:بسم الله الرحمن الرحيم انت ياواد سخن هتقوم بجد تصلى معايا!!
محمد:ومالك متفاجئ كده ليه هو انا ابولهب.
ماذن:ههههههههههههه حلوه ابولهب دى..ماعلينا انا نازل متتاخرش.
ومشى ماذن خطويتين..ومحمد قام قعد على السرير بييتمطع وبيتاوب.
ماذ بصله وقاله:تصدق انت شبهو.
محمد:هو مين ده؟؟
ماذن بضحك:ابولهب هههههههههههه.
محمد مسك المخده وحدفو بيها.
..............................................................................................................................................................
اما فى بيت ال سليم.
الكل قام صلى الجمعه وعدا نص اليوم واجتمعو كلهم مع بعض بعد صلاة العشاء فى جو عائلى امام التلفزيون.
ساره كانت من اول اليوم بتعمل كل حاجه بصمت وكانت حزينه من جواها من معاملة يوسف.
اما يوسف ف كان حاسس بالذنب عشان طول الوقت بيزعقلها وبيضيقها ولكنه كان غضبان من علقتها ب محمد وهو مش مقتنع بكلامها ان هما اصدقاء وبس..وكان شاكك ان هى وهو يكون بينهم حاجه كبيره اكيد انتو فاهمين قصدى.....
وهنا النور قطع.
ميرنا:يوووووووووووه حتى يوم الجمعه النور بيقطع!!
ميرفت:بطلى غلبه وقومى هاتى الكشاف الكبير هتلاقيه فى المطبخ.
ميرنا:ياماما انا مش طويله مش هعرف اطوله خلى ساره تروح تجيبه هى اطول منى روح ياساره هاتيه بالله عليكى.
ساره بابتسامه:حاضر.
يوسف:استنى هاجى انورلك ب موبايلى.
ساره اتنفضت لما سمعت صوته ومشيت قدامه وهو وراها بينورلها بالموبايل..وصلو المطبخ وفضلو يدورو لحد ما ساره لقته.
ساره:اهو.
وكان فوق حاجه عاليا ففضلت تشب ومش عارفه تطوله..يوسف وقف وراها ومد ايده هو كمان وشد السلك بتاعه بس كان فى علبة قهوه كبيره وقعت على ساره لما يوسف شد السلك وساره اتغرقت بالقهوه.
ساره:يا نهار اسود اتبهدلت.
يوسف صوب ضؤ الموبايل عليها وشافها وهى كلها على بعضها متغطى بالقهوه فانفجر فى الضحك.
ساره بغيظ:انت بتضحك على ايه دلوقتى؟؟
يوسف بطل ضحك ووجه نور الموبايل عليها وفضل يشيل بايده القهوه من على شعرها وبعد كده زاح شعرها على جمب
ميرفت/يا ساااااره لقيتى الكشاف؟؟
ساره بارتباك:ها لا قصدى لقيته بس مش طايلاه.
ميرفت:خلى يوسف يجيبه.
يوسف بصوت منخفض:حسبى انا هاجيبه.
وهنا النور جه...ضحك يوسف وساره.
يوسف:يلا روحى خدى شاور اتبهدلتى خالص.
ساره بابتسامه:ماشى.
...........................................................................................................................................................................
فى اليوم التالى يوسف راح الشركه وقاعد سرحان فى ليلة امبارح لما القهوه وقعت على ساره..ولما شالها من عليها ..ف ابتسم ومسك موبايله وشاف ليها كام صوره كان بيصورهملها منغيرما تاخد بالها وسرح اوى فيها.
وهنا دخل عليه معتز.
معتز باستغراب:والله انتى غريب ياراجل..صوابعك مابتوجعكش ابدا من الموبايل ده ايه حكايتك؟؟
يوسف بسرحان:لا..انا بحبها.
معتز:نعم!!
يوسف صحى من سرحانه وقاله برتباك:لا ان انا كنت ككنت بكتب رساله اه اه بكتب رساله وبشوف الصور.
معتز:صور ايه؟؟
يوسف بارتباك اكتر:اص اصل ال ال المهندس المهندس..عايز يبعتلى صور ديكورات القريه الجديده وانا مستنى الصور لما توصل.
معتز بعدم تصديق ومكر:مستنى الصور على الموبايل هاه من امتى انشاء الله!!
يوسف حس انه اتفقس وقاله:انا اليومين دول بعمل كل حاجه على الموبايل.
........................................................................................................................................................
اما فى بيت ال سليم.
ساره وميرنا بينضفو وميرفت بتعمل الغدا.
ميرفت:يابنات حد ينضف اوضة يوسف.
ميرنا بمكر:يلا على اوضة يوسف ياجميل.
ساره بابتسامه:حالا...
ودخلت ساره اوضة يوسف ونضفتها كلها تزعيف وتنفيض ومسح الاوضه بقت مرايه..وفرشتها بفرش جديد وقبل كل ده كانت غسلتله هدومه وكانت نشراهم وكانت حسا بسعاده كبيره وهى بتنضفله اوضته ومهتمه بكل تفصيله تخصه..وكانت بتعمل كل حاجه بعنايه واهتمام كانها مراته مش اى واحده وخلاص..وبعدين ما الهدوم نشفت خدتهم وكوتهم وحتطهم فى الدولاب وجه ميعاد رجوع يوسف من الشركه.
رجع يوسف البيت وسلم على عيلته ولسا هيدخل اوضته سمع صوت ساره بتغنى فوقف يسمعها.
ساره كانت بتقول:
:أجمل احساس في الكون
انك تعشق بجنون
وده حالي معاك
خليتني اعيش ايام
مليانه بشوق و غرام
دوبني هواك
عشقاك بجنون روحي انا
قلبي المفتون كله منى
وياك بيعيش احلى هنا
حبيبي انا يا روحي انا
عشقاك بجنون روحي انا
قلبي المفتون كله منى(اه اه)
وياك بيعيش احلى هنا
حبيبي انا يا روحي انا
يا ويلي يا ناري
قولي ازاي اداري
شوقي ولهفة فلبي في قربك
حتى واحنا سوا
بتنور سنيني
و بيكبر حنيني
قرب مني تعالى في حضني و املا حياتي هوا
يا ويلي يا ناري
قولي ازاي اداري
شوقي ولهفة فلبي في قربك
حتى واحنا سوا
بتنور سنيني
و بيكبر حنيني
قرب مني تعالى في حضني و املا حياتي هوا
وهنا دخل يوسف وكمل هو كمان بقيت الاغنيه.
عشقاك بجنون روحي انا يوسف:
قلبي المفتون كله منى
وياك بيعيش احلى هنا
حبيبي انا يا روحي انا
ساره شافته قدامها اتخرصت من الصدمه خصوصا انها كانت ماسكه قميصه وحضناه.
يوسف دخل وحط حاجته على السرير وقالها.
يوسف بابتسامه:ايه سكتى ليه؟؟كملى كملى الاغنيه.
ساره لسا مصدومه برده ومتحركتش من مكانها ولسا حضنا القميص.
يوسف بمكر:انتى بتعملى ايه هنا؟؟
ساره برتباك:ب ب ب بكوى بكويلك الهدوم.
يوسف بضحك:ههههه بتكوى الهدوم ولا بتحضنى الهدوم هههههههههههههه.
ساره اتنفضت ومسكت القميص اللى كانت حضناه وحطته بسرعه فى الدولاب بسرعه.
ساره:انا خلصت خلاص.
يوسف وهو بيقلع جاكت البدله وبيقرب عليها.
يوسف:على مهلك خااالص.
ساره ارتعشت من جواها وجت تخرج يوسف مسك ايدها وقالها:انتى ازاى تخرجى منغير ما اذنلك؟؟
ساره بذهول:نعم!!
يوسف:ايه مسمعتيش انتى طارشه؟؟
ساره سكتت من الصدمه وفى بالها:ازاى بيكلمنى كده ما كنا حلوين امبارح...اما يوسف كان قاصد يربكها وكان مستمتع بشكلها وهى مربوكه كده اوى.
يوسف شدها جامد ووقفها قصاده وقالها:انتى مبترديش ليه اتخرستى كمان؟؟
ساره بؤها اتفتح اكتر من ذهولها.
يوسف بصوت عالى:متنطقى.
ساره ردت من خوفها بلغبطه:ان ان انا اناااا...
يوسف:انتى ايه.
ساره بلعت ريقها بصعوبه واستجمعت قوتها وقالتله:يوسف انت مجنوووون.
وسبته بسرعه وطلعت تجرى بره الاوضه.
يوسف فضل واقف مكانه مبتسم من الموقف اللى حصل فكمل فى نزع ملابسه ورمى نفسه على السرير ونام..نام نوم عميق بعد اجهاد فى الشغل.
..........................................................................................................................................................................
ومرت الايام سريعا وجه يوم حنة ميرنا ولنقول حفلة توديع العزوبيه..
يوسف بعت جاب ناس تزين جنينة العماره بتاعتم تحت اصل العماره تقسيمها عالى اوى وهما عاملين نظام فاخر تحت يشبه نظام الفيلل والجنينه كمان واسعه..وعملو ساحة للجلوس وساحه للرقص ومن الصبح وكلهم جاهزيين ولابسين.
ميرنا لابست فستان زهرى وعليه بوليرو ابيض وطرحه زهرى ستان وحطت ميك اب هادى.
اما ساره لبست فستان طويل عشان يوسف ميزعقلهاش ويزعلها زى كل مره..الفستان كان ازرق غامق وعليه ورد صغير اسود ضيق ونازل واسع من عند الوسط وسابت شعرها ومحطتش من مساحيق التجميل غير الروج والكحل لان جمالها كان طاغى اوى وبشرتها بيضه منغير اى حاجه وخدودها مورده برضه منغير اى حاجه..ولما حطت الكحل ظهر سحر عيونها الزرق الجميله ..اه احب اقولكو معلومه صغيره طبعا ساره صديقتى كانو مسامينها فى الجامعه فتاة العيون ماعلينا.
وبداءت البنات تيجى منهم بنات عيلة ال يسرى وبنات عيلة ميرفت لان عيلة سليم كلهم اللى احنا عرفنهم.
اما عن يوسف كان متابع كل حاجه بنفسه وكان معتز صاحبه معاه فى كل حاجه من الصبح ..وعزم ضيوفه والموظفين اللى فى الشركه.
اما محمد وماذن هيجو على اخر النهار مش من اول اليوم..وكل الناس اللى جم بدرى قاعدين فى شقة ابراهيم وكانت ساره بتقدملهم مشاريب وحاجات لكل الضيوف..ويوسف معاهم فى الشقه بس واقف على جمب مع معتز.
معتز شاف ساره اتخبل و تنح وقال ل يوسف.
معتز:يالهوووووى ياما..مين الفرسه دى ياجو؟؟تبعكو ولا تبع العريس؟؟......وشاورله على ساره.
يوسف بصله بغضب وشر...معتز خاف من نظرة يوسف وقاله.
معتز بارتباك:اي ايه ي ياعم مم مالك زنهرت كده ليه؟؟
يوسف بغضب:دى بالذات يا معتز اوعى تقربلها او تيجى ناحيتها انت فاهم.
معتز بزعل:ايه يايوسف فى ايه..انت تعرف عنى حاجه وحشه ولا حاجه؟؟عمرك شوفت منى حاجه وحشه ده احنا صحاب من حضانه ياجدع.
يوسف بلطف:معلش يامعتز اسف سامحنى بس دى تخصنى.
معتز:هى مين دى اساسا؟؟
يوسف بابتسامه:دى ساره.
معتز:ساره مين؟؟
يوسف:ساره بنت عمى.
معتز:ااه طب متقو....وبصله تانى بسرعه وبرق وقاله.
معتز:سسساره ساره دى ساره بنت عمك؟؟!!
يوسف:اه.
معتز:ساره اللى جت الشركه عندنا قبل كده؟؟
يوسف:ايوه ياعم.
معتز:سبحان الله دى اوروبيا ياعم مش مصريه.
يوسف بحده:وبعدين معاك يا معتز.
معتز:ههههههههههه انت بتغير ولا ايه؟؟
يوسف:اه وحياتك دى بتخلينى زى الشمعه بتحرق عشانها لما حد بيبصلها بس.
معتز:ال ال ال ده انت طلعت خفيف اوى ايه ياعم متتقل.
يوسف:ازاى يعنى؟؟
معتز:خليها تغير عليك زى سعدتك كده.
يوسف:وده يحصل ازاى ده ياخويا.؟؟
معتز:اقولك........
#الفصل_١٢
يوسف:وده يحصل ازاى؟؟
معتز:اقولك..شايف البت اللى واقفا هناك مع مها بنت خالتك انا بلاحظها بتبصلك كتير اوى هنا وفى الشركه كمان هى شغاله عندك فى الشركه.
يوسف:ياراجل..طب ابقى فكرنى ارفدها بقى.
معتز:ممكن تبطل هزار وتسمعنى.
يوسف:ارغى.
وقاله على خطه هيخلو بيها ساره تغير....وبعد كده معتز شاور ل مها عشان تروحلهم فراحت ومعاها صاحبتها دى.
معتز:ازيكو يابنات.
مها\صاحبتها:تمام الحمدلله.
صحبة مها بتبص ل يوسف جامد وبجراءه فظيعه...ويوسف واقف فى ضيق ومش طايقهم كلهم.
صحبة مها بمياعا:انت اسمك يوسف؟؟
يوسف باشمئزاز:اه.
صحبة مها:اوه انا بحب الاسم ده اوى..اسم حلو على فكره.
معتز:صحبى كله على بعضه حلو.
يوسف نغزه فى كتفه.
معتز:قصدى روحه حلوه.
وهنا ساره قربت منهم ولكنها كانت بتقدم المشروبات للناس اللى واقفا جمبهم...معتز نغز يوسف فى كتفه وقاله يعمل حاجه تلفت نظرها.
يوسف بصوت ملفت:انسااااا...كان قصده على صاحبة مها.
صاحبة مها بسرعه:يارا..اسمى يارا.
يوسف:انسه يارا تعالى افرجك البلكونه بتاعتنا الفيو تحفه فيها.
ياره بفرحه:اوه بجد طب يلا.
ساره سمعتهم واستغربت وفى بالها:البلكونه فى الحر ده.....وكملت توزيع على الناس ومدتش الموضوع اهميه.
وشويه ويوسف اتصل ب معتز.
يوسف:هاه ايه الاخبار؟؟
معتز بخيبه:ولا تاثرت يامعلم شكلها مش مهتمه خالص.
يوسف:طب وبعدين؟؟
معتز:مش عارف....اقولك انا عندى فاكره انا هبعتهالك فى البلكونه وانت بقى عليك الباقى تمام.
يوسف:تمام.
وراح معتز لساره وقالها:انسه ساره.
ساره:ايوه حضرتك عاوز حاجه؟؟
معتز:لومش هتعبك كوباية شاى.
ساره بابتسامه:اه طبعا انت تؤمر.
معتز:معلش طلب كمان.
ساره:خير؟؟
معتز:انا شوفت نعناع مزروع عندكو فى البلكونه ف ممكن يعنى تعمليله بيه الشاى.
ساره بابتسامه:حاضر.
وراحت ساره البلكونه...ومعتز كلم يوسف وقاله انها جايه..وصلت ساره البلكونه هنا يوسف علا صوته لما ساره جت وقال ل يارا.
يوسف:انسه يارا تعرفى ان حوالين بيتنا فى فرع من النيل شكله حلو اوى حواليه جنينه كمان.
ياره:يسلام اكيد شكله ساحر.
يوسف:اه طبعا ايه راءيك ننزل سوا نتمشى تحت حواليه.
ياره بابتسامه عريضه:اه طبعا يلا.
ساره حست انه بيغظها لان حركاته كانت باينه وطريقة كلامه كمان ففكرت هى اللى تغيظه.
ساره:ايوه لازم تنزلو دلوقتى لحسن مش هتعرفو تنزلو لما الناس تيجى وهيبقو كتير..انزلو دلوقتى لفو شويه حلوين واستمتعو ده حتى الجو حلو النهارده بس متتاخروش عشان تلحقو الحفله من اولها.
وابتسمت وسابتهم وخرجت فى برود....يوسف استشاط وهو واقف و بص على معتز لقاه ميت ومنهار من الضحك.
يارا:يلا يا استاذ يوسف مش هننزل؟؟
معتز قرب على يوسف وهو بيضحك وهمس فى ودنه وقاله:البس ياجو ههههههههههههههههههه.
يوسف بغضب:اسكت بدل ما هرتكب جريمه.....وبعد كده بص ل يارا وقالها.
يوسف:انا اسف ياانسه بس افتكرت مكالمه مهمه لازم اعملها عن اذنك.
يارا باستغراب:اتفضل.
...................................................................................................................................................................
ساره دخلت الاوضه تجيب الحنه كلها عشان البنات هيبداءو يرسمو..وهنا دخل عليها يوسف وقفل الباب وراه.
ساره كانت واقفا ومدايا ضهرها بس لما سمعت صوت الباب بيتقفل لفت بسرعه ولما شافته هو يوسف ارتبكت وارتعشت على خفيف وجسمها تلج خصوصا لما شافته بيبصلها بصه مش مريحه وكاعدته غضبان.
ساره بارتباك:ااانت..انت ايه اللى جابك هنا؟؟امشى لحد يجى.
يوسف وهو بيقرب عليها:طب وماله.
ساره وهى بتبعد بضهرها:امشى بسرعه.
يوسف وهو لسه بيقرب:لا مش ماشى.
ساره لزقت فى الحيطه فى اخر الاوضه.
ساره بضيق:بقلك امشى من هنا.
وهنا يوسف قرب عليها اوى ومسك ايدها جامد وقالها:وانا بقلك انا مش ماشى من هنا..وبعدين انا كل مره هعلمك تتكلمى معايا ازاى.
ساره بصوت منخفض:يوسف اوعى لحد يدخل هيقول ايه.
يوسف بابتسامه برده:مايقول اللى يقولو انا مابيهمنيش.
وسكتو شويه ويوسف كان بيبص ل ساره بتركيز لحد ما نجح فى اللى هو عايزه وخلاها ترتبك ونفسها بقى متقطع وجسمها تلج فضحك يوسف على منظرها وقالها.
يوسف:ساره لما البنات يرسمو على ايدهم بالحنه انتى هتكتبى حرف مين على اديكى اصل ميرنا هترسم حرف ماذن.
ساره بتوتر:مش هكتب حروف حد.
يوسف بجديه:ساره انتى لازم تحطى حرفى على ايدك.
ساره بابتسامه:وانا احط حرفك ليه على ايدى؟؟
يوسف قرب من ودنها وهمس فيها بصوت واطى وقالها.
يوسف:يعنى انتى مش عارفه؟؟
يوسف بهدؤ:بحبك ياساره.
ساره بابتسامه:ماشى ممكن اروح اودلهم الحنه بقى.
يوسف:ممكن..بس ياويلك لو ملقتش اسمى على ايدك.
ساره ابتسمت ومشيت.
...............................................................................................................................................................
اما عند البنات ف فضلو يعملو يرسمو لبعض الحنه ساره رسمت ل ميرنا وواحد تانيه رسمت ل ساره ولكن ساره خدت الحنه بعد ما البنت رسمتلها وكتبت اسم يوسف بس عملت الحروف صغيره عشان محدش يشوفها...بعد كده البنات خلصت رسم الحنه وابتدت الناس اللى كانو ققاعدين فى شقة ابراهيم ينزلو تحت فى جنينة العماره وابتدت الحفله والناس بيرقصو ومبسوطين.
اما يوسف كان واقف مع ماذن ومعتز وشوية شباب كد وكان فيه شاب من اللى واقفين معاه اسمه كريم شغال برده عند يوسف فى الشركه لمح ساره وقال ل معتز اصله كان واقف جمبه
كريم:اوبااااااا مين الموزه دى يا زيزو....وشاورله على ساره.
معتز بصله بفزع وقاله:ابوس ايدك اوعى تقربلها لهيخرب بيتك وبيتى وبيوتنا كلنا.
كريم:ايه ياعم حيلك مين ده اللى هيخرب بيتنا؟؟
معتز:ولى نعمتك ياخويا..يوسف سليم.
كريم:اوعى تقولى دى مراتو..وقع فين على الجمال الفاحش ده؟؟
معتز:مراتو مين ياجدع..دى بنت عمه ساره سليم بنت البشمهندس احمد سليم الله يرحمه.
كريم:طب ما الحكايه لوز اهىه يعنى هى مش مربوطه بحد يبقى فين المشكله يازيزو.
معتز:المشكله انها داخله مزاجو والمشكله الكبيره كمان انه بيحبها وبيغير عليها ده كان هيكولنى الصبح لما عكستها زى حضرتك كده.
كريم:مهو عنده حق يازيزو دى محصلتش شقرا وبيضا والا العيون ياخرااابى .
معتز:لا وحياة ابوك فوق قلتلك دى بذات لا انت فاهم..اظن انت عارف يوسف ممكن يعملك ايه لو عرف انك رمشتلها بس.
كريم:يعنى هيعمل ايه يعنى..بص يازيزو خليك فى حالك.
.........................................................................................................................................................
اما بالنسبه ل محمد ف فضل يدور على ساره لحد ما لقاها كانت واقفه وسط البنات بتصقف وفرحانه خالص راحلها بسرعه وشدها من ايدها وخدها ووقفو فى حته بعيد عن الناس.
ساره:ايه يامحمد جايبنى هنا ليه خلينى اروح عايزه ارقص مع البنات.
محمد برجاء:ساره عشان خاطرى خليكى شويه معايا.
ساره:مالك يامحمد انت زعلان من حاجه.
محمد بحب:وحشتينى.
ساره:وانت كمان...قالتها بدافع الصداقه لكن محمد فهمها غلط.
محمد:بجد ياساره..انا وحشتك؟؟
ساره باستغراب من حالته:اه يامحمد!!
محمد مسك ايدها وضغط عليها بحنان وبصلها وابتسم.
ساره:مالك يامحمد؟؟
محمد:لالالا ابدا مافيش حاجه.
ساره:طب ممكن نروح نقف معاهم بقى.
محمد:استنى بس.
ساره:فى ايه تانى؟؟
محمد:انتى خطك مقفول ليه؟؟
ساره ارتبكت ومش عارفه تقوله ايه لان يوسف هو اللى كسرلها الخط.
محمد:مالك ياساره؟؟
ساره برتباك:اصله اتكسر.
محمد:وايه اللى كسره؟؟
ساره:هاه؟؟اه اصل كان بيجيلى عليه معاكسات فكسرته.
محمد:اممممم..طب هاتى رقمك الجديد.
ساره برتياح:حاضر ياسيدى اكتب 011..........خلاص كده.
محمد:تمام.
وبعد ما كتب الرقم وسجله على موبايله راحو تانى الحفله ولكن يوسف شاف ساره وهى جايه مع محمد وبيضحكو جامد فغضب واستاذن من اللى كان واقف معاهم وراح ناحيتهم ووقف قدامهم وعينيه كلها غضب.
محمد:ازيك يايوسف.....يوسف مردش عليه بص لساره لكن ساره خافت تحط عينها فى عينه.
محمد استغرب ان يوسف مردش عليه السلام مهتمش وسلم على ساره:باى اشوفك بعدين.....وغمزلها.
ومشى محمد لكن يوسف شافه وهو بيغمزلها....وبعد مامشى محمد.
يوسف قالها بكل غضب ونبرة صوته نوعا ما عليا:ايه اللى انا شفته ده؟؟
ساره بخوف:شوفت ايه؟؟
يوسف :بيغمزلك ليه البنى ادم ده؟؟وكنتى فين معاه...وكمل بزعيق:انا شوفتك جايه معاه من ورا البيت كنتى فين انطقى.
ساره بتعثر:والله مافى حاجه احنا كنا بنتكلم بس.
يوسف مسك دراعها جامد وتناه ورا ضهرها ووقف وراها وقرب من ودنها وقالها:هو انا مش قلت مافيش كلام مع البنى ادم ده.
ساره بتئاوه:ااااه اااااه.
يوسف تنا دراعها اكتر وقالها:ولا انا كلمتى مابتتسمعش.
ساره بدموع:اااااااااه اااااه ايدى هتتكسر يايوسف هتكسرلى ايدى.
يوسف بقسوه:هو انتى لسا شوفتى حاجه ايامك سودا معايا.
وشدها وره او بالعربى جرها وراه وكانت هتقع اكتر من مره وخدها وطلع شقتهم وفتح الباب وزقها ووقعت بكل قوتها على الارض وراسها اتعورت.
ساره بدموع:ليه كده يا يوسف ليه بتعمل كده انا عملتلك ايه؟؟
يوسف:.
تكملة الرواية من هناااااااا
لمتابعة باقى الرواية زورو قناتنا علي التليجرام من هناااااااااا
بدل ماتدور وتبحث علي الروايات عمل
متابعه لصفحتنا على فيس بوك هنااااااااااا
الرواية كاملةمن هناااااااااا
مجمع الروايات الكامله 1اضغط هناااااااا
مجمع الروايات الكاملة 2 اضغط هناااااا
تعليقات
إرسال تعليق